Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een veelvoorkomende maar gevaarlijke gynaecologische aandoening. Het is als een tikkende tijdbom, die een direct risico vormt. Zonder vroege detectie en behandeling kan het levensbedreigend zijn, waardoor een snelle diagnose cruciaal is.
Hoe wordt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gediagnosticeerd?
Advies van experts: In een vroeg stadium lijkt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap op een normale zwangerschap, met een uitblijvende menstruatie. Echografieën en bloedonderzoeken brengen echter afwijkingen aan het licht.
1. Echografische diagnose: toont een vergrote baarmoeder met een lege holte en een hypo-echoïsch gebied naast de baarmoeder.
2. HCG-bloedtest: momenteel een van de belangrijkste methoden voor vroege diagnose van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
3. Punctie van de achterste fornix: kan intra-abdominale bloedingen aan het licht brengen, wat wijst op een mogelijke buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
4. Laparoscopie: de meest nauwkeurige diagnostische methode. Laparoscopie is de meest geavanceerde apparatuur die momenteel beschikbaar is en dient zowel voor diagnostische als therapeutische doeleinden met de hoogste nauwkeurigheid. Bij moeilijke gevallen maakt laparoscopisch onderzoek een snelle definitieve diagnose en gelijktijdige chirurgische ingreep mogelijk.
5. Hysteroscopie: waar mogelijk en noodzakelijk kan hysteroscopisch onderzoek worden toegepast. Dit dient als bevestigingsmethode als eerdere onderzoeken wijzen op polycystische kenmerken of massa's. Hysteroscopisch onderzoek brengt hogere kosten met zich mee.
6. Endometriumpathologisch onderzoek: Diagnostische curettage is uitsluitend geïndiceerd voor patiënten met aanzienlijke vaginale bloedingen, voornamelijk om een intra-uteriene zwangerschap uit te sluiten. Het uitgestoten endometriumweefsel moet routinematig pathologisch worden onderzocht. De aanwezigheid van villi bevestigt een intra-uteriene zwangerschap. Als alleen decidua zonder villi wordt waargenomen, moet een buitenbaarmoederlijke zwangerschap worden overwogen, maar kan deze niet definitief worden gediagnosticeerd.
Belangrijke stappen bij de evaluatie van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap:
【Buikpijn】
Zwaar gevoel in de onderbuik met het gevoel te moeten ontlasten, soms gevolgd door hevige pijn en koud zweet. Een ruptuur gaat meestal gepaard met plotselinge, scheurende pijn in één deel van de onderbuik, vaak met misselijkheid en braken.
【Amenorroe】
Vóór een miskraam of scheuring bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn de symptomen en tekenen vaak subtiel. Naast een korte amenorroe en zwangerschapsgerelateerde verschijnselen kunnen sommigen last hebben van eenzijdige opgezette onderbuik en pijn. Onderzoek kan normale of vergrote eileiders aan het licht brengen.
【Vaginale bloeding】
Meestal in de vorm van lichte bloedingen.
【Syncope en shock】
Acute intra-abdominale bloeding kan hypovolemie en ernstige buikpijn veroorzaken, wat in milde gevallen kan leiden tot syncope en in ernstige gevallen tot shock.
【Andere symptomen】
Kan misselijkheid, braken en frequent urineren omvatten. De symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn vaak atypisch; sommige patiënten ervaren shock als gevolg van massale bloedingen, wat zich uit in bleekheid en hypotensie.