Blindedarmontsteking is een veelvoorkomende aandoening van de buik die meestal wordt veroorzaakt door een obstructie in het lumen van de blindedarm. Dit kan het gevolg zijn van een aangeboren verdraaiing van de blindedarm, een blokkade door parasieten zoals rondwormen, verklevingen in de holte van de blindedarm of een infectie van de blindedarm zelf. Sommige mensen zijn bang dat lichaamsbeweging na het eten ervoor kan zorgen dat voedsel in de blindedarm terechtkomt, wat vervolgens blindedarmontsteking kan veroorzaken. Deze zorgen zijn onnodig.
Maaglediging
Het proces waarbij de maagbrij van de maag naar de twaalfvingerige darm gaat, wordt maaglediging genoemd. Volledige maaglediging van gemengd voedsel duurt doorgaans 4 tot 6 uur.Voedsel blijft doorgaans 3 tot 8 uur in de dunne darm voordat het naar de dikke darm gaat. De blindedarm vormt het eerste deel van de dikke darm, met de blindedarmopening proximaal in de achterste mediale wand ervan. Het is duidelijk dat voedsel tijdens lichaamsbeweging na de maaltijd de blindedarm niet heeft bereikt, waardoor het idee dat lichaamsbeweging blindedarmontsteking veroorzaakt, onhoudbaar is.Algemeen wordt aangenomen dat de etiologie van appendicitis verband houdt met de anatomische kenmerken ervan. De blindedarm is een gebogen blinde buis met een klein lumen. Wanneer deze verstopt raakt door fecalithen, parasieten of iets dergelijks, leidt dit tot een blokkade van het lumen, waardoor de buiswand ischemisch wordt en vatbaar voor infecties. Daarnaast kunnen ook gastro-intestinale disfunctie, spasmen van de spieren van de blindedarmwand en een verminderde lediging ontstekingen veroorzaken.
Etiologie en pathogenese
Bacteriële infectie en obstructie van het lumen van de blindedarm zijn de twee belangrijkste factoren bij het ontstaan van appendicitis. De blindedarm is een dunne blinde buis met een smal lumen, waardoor deze vatbaar is voor het vasthouden van fecaliën en bacteriën uit de darmholte.De blindedarmwand is rijk aan neurale structuren (zoals de myenterische plexus) en de basis ervan heeft een sluiterachtig mechanisme. Bij stimulatie trekt deze dan ook gemakkelijk samen, waardoor het lumen nog smaller wordt. De appendiculaire slagader, een eindtak van de ileocolische slagader, is een blinde slagader. Bij stimulatie treedt er dan ook een spasme op of raakt deze verstopt, wat vaak leidt tot appendiculaire ischemie of zelfs necrose.
Appendicitis ontstaat door een bacteriële infectie, hoewel er niet altijd een specifieke ziekteverwekker bij betrokken is. Escherichia coli, enterokokken en streptokokken worden vaak aangetroffen in het lumen van de blindedarm, maar deze bacteriën kunnen alleen binnendringen en ontstekingen veroorzaken als de slijmvliesbarrière is aangetast.Het lumen van de appendix kan mechanisch verstopt raken door fecalithen of parasieten, of spasmen ondervinden door verschillende prikkels. Dit belemmert de bloedcirculatie in de wand van de appendix, waardoor het slijmvlies beschadigd raakt en omstandigheden ontstaan die bevorderlijk zijn voor bacteriële infecties, waardoor appendicitis wordt veroorzaakt.>Mechanisme dat verklaart waarom lichaamsbeweging na de maaltijd geen blindedarmontsteking veroorzaakt
Hoewel lichaamsbeweging na de maaltijd geen blindedarmontsteking veroorzaakt, moeten zware activiteiten zoals basketbal, hoogspringen of hardlopen na de maaltijd toch worden vermeden. Dergelijke activiteiten hebben een negatief effect op de spijsvertering en de opname in het maag-darmkanaal en bieden geen gezondheidsvoordelen.Als men na het eten ongeveer een half uur rust neemt voordat men gaat wandelen of lichte activiteiten onderneemt, is appendicitis niet alleen onwaarschijnlijk, maar kan het zelfs de motiliteit van het maag-darmkanaal verbeteren. Dit verhoogt de afscheiding van spijsverteringssappen, waardoor de verwerking en opname van voedsel door het spijsverteringsstelsel wordt bevorderd, wat gunstig is voor de gezondheid.Sommige mensen krijgen buikpijn na het sporten na de maaltijd. Dit is geen blindedarmontsteking, maar komt doordat het maag-darmkanaal vol zit met voedsel. Onder invloed van de zwaartekracht veroorzaakt krachtige beweging aanzienlijke trillingen, die het mesenterium kunnen belasten. Men moet dit niet verwarren met blindedarmontsteking en onnodig mentale stress opbouwen.
Naast overeten kunnen ook onvoldoende warming-upoefeningen buikklachten veroorzaken tijdens lichamelijke activiteit. Wanneer men zonder de juiste voorbereiding abrupt overschakelt van rust naar inspanning, ondergaat het maag-darmkanaal schokkende trillingen door rennen of springen. Dit verandert de darmmotiliteit, waardoor verteerd voedsel en resten zich ophopen bij de ileocecale overgang. De resulterende uitzetting kan pijn veroorzaken.Het is algemeen bekend dat tijdens fysieke inspanning de functies van de inwendige organen aanzienlijke veranderingen ondergaan, voornamelijk om aan de spierbehoeften te voldoen. Zo neemt bijvoorbeeld de contractiliteit van het hart toe, terwijl de maag- en darmactiviteit afneemt. Een abrupte overgang van rust naar zware inspanning kan echter abnormale pijn veroorzaken als gevolg van de inherente traagheid van de viscerale functies, die zich niet onmiddellijk aan de nieuwe eisen kunnen aanpassen.Bovendien kan een verminderde bloedcirculatie naar de inwendige organen congestie in de lever of milt veroorzaken, wat leidt tot buikpijn. Dit ongemak manifesteert zich meestal in de linker- of rechterribben. Zachte druk op het pijnlijke gebied kan het gevoel verlichten.
Wat is dan gepaste lichaamsbeweging na de maaltijd? In principe kunnen mensen die gewend zijn aan regelmatige lichaamsbeweging een half uur tot een uur na het eten lichte activiteiten ondernemen. Minder actieve personen moeten een langere rustperiode inlassen. Mensen met gezondheidsproblemen, met name maag- en darmstoornissen, moeten onder medisch toezicht sporten. Formele training of zware wedstrijden kunnen het beste minstens anderhalf uur na de maaltijd worden ondernomen.