Wanneer vaginale afscheiding problematisch wordt, mag men niet alleen kijken naar oppervlakkige verschijnselen. Het is van cruciaal belang om te beseffen dat de onderliggende oorzaken van abnormale afscheiding complex en ingewikkeld zijn. Het is zeer waarschijnlijk dat er sprake is van een verborgen gynaecologische ontsteking, die zich manifesteert door abnormale afscheiding. Om de werkelijke oorzaak van abnormale afscheiding of zelfs gynaecologische ontsteking nauwkeurig te kunnen vaststellen, is een gynaecologisch onderzoek daarom onontbeerlijk. Hieronder worden de methoden voor het onderzoeken van abnormale vaginale afscheiding toegelicht.
I. Lichamelijk onderzoek
Het lichamelijk onderzoek verloopt van de uitwendige naar de inwendige structuren. Het begint met een visuele inspectie van de vulva, de urinebuis, de para-urethrale klieren en de klieren van Bartholin. Vervolgens wordt een speculum gebruikt om de vaginale wanden en de baarmoederhals te bekijken. Dit helpt bij het opsporen van vaginitis en cervicitis.
II. Laboratoriumonderzoek
1. Meting van de vaginale pH: De normale pH is ongeveer 4,5.De vagina heeft een licht zure omgeving, wat zorgt voor een zelfreinigend mechanisme en voorkomt dat ziekteverwekkende bacteriën zich verspreiden. Bij trichomoniasis of bacteriële vaginose stijgt de pH-waarde, vaak tot boven 5-6. 2. Beoordeling van de vaginale hygiëne: Graad I-II duidt op een normale vaginale omgeving. Graad III-IV duidt op abnormale vaginale afscheiding, wat wijst op een vaginale ontsteking.
3. Microbiële kweek: Na verwerking wordt de vaginale afscheiding microscopisch onderzocht op trichomonaden of schimmels. Aanwezigheid wordt aangegeven met "+", afwezigheid met "-". Dit symbool duidt op een infectie, maar niet op de ernst ervan.
4. Aminetest: Plaats een druppel 100% KOH-oplossing op een objectglaasje en meng dit met de afscheiding. Bacteriële vaginose-afscheiding verspreidt een visachtige geur, terwijl normale afscheiding en candidale afscheiding deze amineachtige geur niet hebben.
5. Clue-cellen: Talrijke bacteriën verzamelen zich rond vaginale epitheelcellen, waardoor hun randen vervagen. Dit zijn clue-cellen, het meest gevoelige en specifieke teken van bacteriële vaginose.
III. Echografisch onderzoek
Echografie onderzoekt vitale voortplantingsorganen – baarmoeder, baarmoederhals, adnexa, eierstokken – op afwijkingen en helpt bij de diagnose van cervicitis, adnexitis, endometritis en baarmoederfibromen.