Doodgeboorte verwijst naar het overlijden van een foetus in de baarmoeder. De overleden foetus wordt doorgaans binnen twee weken op natuurlijke wijze uitgedreven, een proces dat weinig risico's inhoudt voor de gezondheid van de moeder. Als er na deze periode geen spontane uitdrijving plaatsvindt, is het raadzaam om de bevalling op te wekken om het risico op stolling te voorkomen. Ongeacht de bevallingsmethode is een doodgeboorte ongetwijfeld een zware klap voor de aanstaande ouders.Waarom komt doodgeboorte dan vaker voor tijdens het derde trimester?
De oorzaken van doodgeboorte zijn complex en veelzijdig, met veelvoorkomende factoren zoals:
1. Chromosomale afwijkingen: Of ze nu afkomstig zijn van het sperma of de eicel, chromosomale afwijkingen in het genetisch materiaal verhinderen een normale embryonale ontwikkeling, zelfs na de bevruchting. Daarom moeten personen met een familiegeschiedenis van genetische aandoeningen vóór de zwangerschap medisch worden gescreend en een preconceptieonderzoek ondergaan.
2. Virale infecties: Blootstelling aan virussen zoals rubella, cytomegalovirus, mazelen of hepatitis B tijdens de vroege zwangerschap kan fataal zijn voor de foetus.
3. Baarmoederafwijkingen: Zowel de interne omgeving in de baarmoeder als de algehele toestand van de baarmoeder kunnen een negatieve invloed hebben op het embryo. Klinisch gezien zijn baarmoederafwijkingen verantwoordelijk voor ongeveer 10-15% van de miskramen en dragen ze bij aan ongeveer 10% van de gevallen van foetale sterfte.
4. Omgevingsfactoren: Onbedoelde blootstelling aan röntgenstraling of aanzienlijke straling, of contact met giftige stoffen, waaronder gevaarlijke chemicaliën en bouwmaterialen die niet aan de normen voldoen, kunnen ook leiden tot foetale sterfte.
5. Placenta-factoren: Aandoeningen zoals placenta-abruptio of placenta praevia kunnen leiden tot onvoldoende zuurstoftoevoer vanuit de placenta, wat kan leiden tot foetale hypoxie en overlijden.
6. Chronische aandoeningen bij de moeder: Ernstige chronische ziekten bij de moeder, zoals diabetes, hypertensie, hartziekten of virale hepatitis, kunnen de gezondheid van de foetus nadelig beïnvloeden als gevolg van langdurig medicijngebruik.Het embryo is relatief veilig in de baarmoeder tijdens het tweede en derde trimester, waarbij doodgeboorten zeldzaam zijn. Bijgevolg vinden de meeste doodgeboorten plaats binnen de eerste drie maanden van de zwangerschap.
Wat te doen na een miskraam binnen de eerste drie maanden? Oplossingen zijn als volgt:
1. Terwijl ze rouwen, moeten aanstaande ouders de realiteit rationeel onder ogen zien, actief naar de oorzaak zoeken en aandacht besteden aan voorzorgsmaatregelen na het verlies.