Nawrót zaburzeń psychicznych jest związany z wieloma czynnikami, z których istotnym jest sezonowość. Podczas przejścia z jesieni do zimy lub z zimy do wiosny częstość występowania i nawrotów takich schorzeń znacznie wzrasta.
W okresie zmian pór roku nie tylko choroby fizyczne wchodzą w okres wysokiego ryzyka, ale także zaburzenia psychiczne stają się coraz częstsze.
Pacjent Xiao Zhao został zdiagnozowany ze schizofrenią siedem lat temu. Po leczeniu szpitalnym objawy psychotyczne ustąpiły. Jednak podczas kolejnej zmiany pór roku objawy powróciły, objawiając się halucynacjami słuchowymi, niepokojem, zaburzeniami snu i drażliwością. W rezultacie rodzina ponownie przyjęła go do szpitala psychiatrycznego, z którego został wypisany po ustabilizowaniu się stanu zdrowia.Od tego czasu objawy nasilały się podczas przejścia z jesieni do zimy lub z zimy do wiosny, czasami objawiając się samookaleczeniami lub samookaleczeniami...
Nie wiedząc, co robić, rodzina pacjenta skorzystała z rekomendacji znajomego i przyjęła go do Oddziału Neurologii Funkcjonalnej Szpitala Shanghai East Hospital, afiliowanego przy Uniwersytecie Tongji.Dr Wu Jingwen, kierownik oddziału, przeprowadził dokładną ocenę psychiatryczną i badanie fizykalne. Po uzyskaniu zgody opiekunów dr Wu wykonał minimalnie inwazyjną operację. Siódmego dnia po operacji Xiao Zhao został wypisany ze szpitala, całkowicie wyleczony fizycznie.Jego rodzina zauważyła znaczące zmiany: jego mowa stała się wyraźna i płynna, a myślenie normalne; pierwotne objawy psychotyczne – halucynacje słuchowe, urojenia prześladowcze, wrogość wobec krewnych i wybuchowy temperament – całkowicie zniknęły. Jego uczucia wobec członków rodziny wróciły do normy; teraz troszczył się o swoich rodziców, aktywnie pytał o ich samopoczucie i odczuwał głęboką skruchę za przeszłe akty przemocy wobec nich. Po operacji rozwinął zamiłowanie do muzyki i czytania, z nową nadzieją podchodził do życia i nie miał już pesymistycznych myśli ani myśli samobójczych.
Dlaczego zaburzenia zdrowia psychicznego wykazują sezonowość?
Badania wskazują, że wahania temperatury, wilgotności i ciśnienia atmosferycznego mogą zaburzać wydzielanie neuroprzekaźników w mózgu, wywołując różne objawy psychiczne i potencjalnie pogarszając stan zdrowia.Na przykład choroba afektywna dwubiegunowa często objawia się podczas przejścia z jesieni do zimy. Pacjenci mogą doświadczać okresów podwyższonego nastroju, nadpobudliwości, nadmiernej gadatliwości, lekkomyślnych wydatków, drażliwości i agresywnych tendencji, po których następują epizody obniżonego nastroju, bezsenności, utraty apetytu, poczucia winy, a nawet odmowy jedzenia lub picia lub myśli samobójczych.Pacjenci ze schizofrenią często doświadczają halucynacji, urojeń, otępienia emocjonalnego oraz dezorganizacji zachowań lub procesów myślowych. W ciężkich przypadkach mogą pojawić się skłonności lub działania samobójcze. W tym przypadku dyrektor Wu Jingwen, ekspert w dziedzinie neurologii funkcjonalnej w Szpitalu Wschodnim afiliowanym przy Uniwersytecie Tongji, radzi rodzinom pacjentów, aby zwracały szczególną uwagę na wahania emocjonalne i zmiany objawów podczas przejścia z jesieni do zimy lub z zimy do wiosny. Należy ściśle monitorować regularne przyjmowanie leków i terminowe wizyty lekarskie, aby zapobiec nawrotom.W przypadku nawrotu choroby konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja w celu leczenia. Dzięki szybkiej interwencji większość pacjentów osiąga korzystne wyniki. W przypadku osób z opornymi na leczenie zaburzeniami psychicznymi, takimi jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, depresja lub zaburzenia lękowe, u których objawy utrzymują się podczas zmian pór roku, są szczególnie uporczywe, poważne i stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa osobistego lub publicznego, rodziny powinny rozważyć minimalnie inwazyjne zabiegi chirurgiczne.
W jaki sposób zabieg chirurgiczny rozwiązuje dylemat poważnych skutków ubocznych leków?
Schizofrenia jest nawracającym lub przewlekłym zaburzeniem psychicznym. Podobnie jak w przypadku nadciśnienia lub cukrzycy, pacjenci wymagają długotrwałego leczenia farmakologicznego w celu opanowania objawów. Przerwanie leczenia nie tylko grozi nawrotem choroby, ale także nasila kolejne epizody, stopniowo komplikując leczenie.
Farmakoterapia pozostaje podstawową metodą leczenia zaburzeń psychicznych, ale jest to broń obosieczna, mająca zarówno zalety, jak i wady. Chociaż leki hamują objawy psychotyczne u większości pacjentów, wywołują również skutki uboczne. Na przykład u niektórych osób występuje zwiększony apetyt, przyrost masy ciała i nieprawidłowe funkcjonowanie wątroby lub nerek;U innych pojawiają się objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja, drżenie rąk oraz sztywność karku i pleców. Niektórzy pacjenci doświadczają nawet zaburzeń endokrynologicznych, w tym braku miesiączki, ustania miesiączkowania, laktacji u kobiet, ginekomastii i wyraźnej feminizacji u mężczyzn. Leki zmieniają również funkcje poznawcze i emocjonalne pacjentów, prowadząc do utraty zainteresowania hobby, osłabienia uczuć, braku silnej woli i zaburzeń pamięci.W ciężkich przypadkach mogą wystąpić senność, zaparcia, zawroty głowy lub hipotonia ortostatyczna. Kiedy u pacjentów psychiatrycznych występują takie działania niepożądane leków, lekarze zazwyczaj stosują leki antycholinergiczne, aby przeciwdziałać skutkom ubocznym. Jednak u niektórych osób po leczeniu antycholinergicznym występują ostre epizody psychotyczne, takie jak majaczenie. Te nakładające się objawy psychiatryczne często powodują, że członkowie rodziny kwestionują skuteczność leków i mogą podważyć zaufanie do podejścia terapeutycznego.
Im dłuższa historia psychiatryczna pacjenta, tym bardziej wyraźny jest efekt paradoksalny: „osłabiona odpowiedź terapeutyczna w połączeniu z nasilonymi skutkami ubocznymi leku”, a jednocześnie „nawrót po zaprzestaniu leczenia”. Ten dylemat terapeutyczny sprawia, że opiekunowie lub członkowie rodziny są zagubieni i pilnie poszukują alternatywnych metod leczenia.
Rozległa praktyka kliniczna potwierdza, że interwencje neurochirurgiczne stanowią istotne uzupełnienie leczenia farmakologicznego i środek zaradczy. Postępy w technikach neuroobrazowania, w szczególności powszechne stosowanie funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMRI), dostarczyły diagnostycznych dowodów obrazowych dotyczących patofizjologii schizofrenii. Badania neuroobrazowe ujawniają znaczące różnice w budowie mózgu, funkcjonowaniu i metabolizmie neuroprzekaźników między pacjentami ze schizofrenią a zdrowymi osobami z grupy kontrolnej.Objawy schizofrenii korelują z nieprawidłowościami funkcjonalnymi określonych jąder w obrębie układu limbicznego. Na przykład nieprawidłowe wydzielanie neuroprzekaźników i zaburzenia metaboliczne w jądrach takich jak ciało migdałowate, zakręt obręczy, przednia część torebki wewnętrznej, przegroda środkowa, jądro półleżące, jądro ogoniaste dolne, szlak oczodołowy i szlak czołowy objawiają się odpowiednimi objawami psychiatrycznymi.Badania potwierdzają, że dysfunkcja neuroprzekaźników stanowi biologiczną podstawę schizofrenii. Specjaliści neurologii funkcjonalnej wykorzystują robotyczną technologię stereotaktyczną do dostarczania elektrod kontrolnych do określonych miejsc w obwodach neuropatologicznych. Powoduje to ablację lub hamowanie częstotliwości radiowej (regulacja głębokiej stymulacji mózgu) komórek nerwowych w miejscu kontaktu. Takie interwencje regulują metabolizm neuroprzekaźników i hamują nieprawidłową transmisję sygnałów nerwowych, eliminując lub kontrolując objawy psychotyczne.Po wyeliminowaniu lub opanowaniu objawów psychiatrycznych pacjent osiąga remisję kliniczną; można wówczas zmniejszyć dawkę leków, co pośrednio minimalizuje skutki uboczne leczenia farmakologicznego.
Eksperci ostrzegają, że leczenie zaburzeń psychicznych jest procesem długotrwałym, a rodziny muszą unikać niecierpliwości w oczekiwaniu na natychmiastowe rezultaty. W przypadku pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, którzy słabo reagują na długotrwałe leczenie farmakologiczne lub odmawiają leczenia, interwencja chirurgiczna stała się niezbędną opcją terapeutyczną. Pacjenci poddawani zabiegom chirurgicznym o minimalnej inwazyjności muszą przed zabiegiem przejść rygorystyczną ocenę kliniczną i badania przesiewowe, co ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia stabilnych wyników terapeutycznych.