Het terugkeren van psychiatrische stoornissen hangt samen met tal van factoren, waarvan seizoensgebondenheid een belangrijke is. Tijdens de overgang van herfst naar winter of van winter naar lente stijgen de incidentie en het aantal terugvallen van dergelijke aandoeningen aanzienlijk.
Nu we ons in een seizoensovergang bevinden, komen niet alleen lichamelijke ziekten in een risicovolle periode terecht, maar krijgen ook psychiatrische stoornissen te maken met een nieuwe golf.
Patiënt Xiao Zhao werd zeven jaar geleden gediagnosticeerd met schizofrenie. Na een klinische behandeling namen zijn psychotische symptomen af. Tijdens de daaropvolgende seizoensovergang kwamen zijn symptomen echter terug, in de vorm van auditieve hallucinaties, rusteloosheid, slecht slapen en prikkelbaarheid. Zijn familie liet hem daarom opnieuw opnemen in een psychiatrisch ziekenhuis, waar hij na stabilisatie werd ontslagen.Sindsdien zijn zijn symptomen tijdens de overgang van herfst naar winter of van winter naar lente verergerd en komen ze soms tot uiting in zelfbeschadiging of zelfverminking...
Omdat ze ten einde raad waren, volgden zijn familieleden het advies van een vriend op en lieten ze hem opnemen op de afdeling Functionele Neurologie van het Shanghai East Hospital, dat verbonden is aan de Tongji-universiteit.Dr. Wu Jingwen, hoofd van de afdeling, voerde een grondig psychiatrisch onderzoek en lichamelijk onderzoek uit. Na toestemming van zijn voogden voerde Dr. Wu een minimaal invasieve operatie uit. Op de zevende dag na de operatie werd Xiao Zhao ontslagen, nadat hij lichamelijk volledig was hersteld.Zijn familie zag de meest opvallende veranderingen: zijn spraak werd duidelijk en vloeiend, zijn denken normaliseerde zich en de oorspronkelijke psychotische symptomen – auditieve hallucinaties, achtervolgingswaan, vijandigheid jegens familieleden en een wisselvallig humeur – waren volledig verdwenen. Zijn affectie voor zijn familie was weer normaal; hij toonde bezorgdheid voor zijn ouders, informeerde actief naar hun welzijn en voelde diepe spijt voor zijn eerdere gewelddadige uitbarstingen jegens familieleden. Na de operatie ontwikkelde hij een voorliefde voor muziek luisteren en lezen, zijn kijk op het leven was gevuld met hoop en hij koesterde geen pessimistische of suïcidale gedachten meer.
Waarom vallen psychische aandoeningen vaak samen met seizoensgebonden veranderingen?
Onderzoek wijst uit dat schommelingen in temperatuur, luchtvochtigheid en atmosferische druk de afscheiding van neurotransmitters in de hersenen kunnen verstoren, waardoor verschillende psychiatrische symptomen kunnen ontstaan en bestaande aandoeningen kunnen verergeren.Zo komt bipolaire stoornis vaak voor tijdens de overgang van herfst naar winter. Patiënten kunnen periodes van verhoogde stemming, hyperactiviteit, overmatige spraakzaamheid, roekeloos geld uitgeven, prikkelbaarheid en agressieve neigingen ervaren, gevolgd door episodes van somberheid, slapeloosheid, verlies van eetlust, schuldgevoelens en zelfs weigering om te eten of te drinken, of suïcidale gedachten.Patiënten met schizofrenie hebben vaak last van hallucinaties, waanideeën, emotionele afstomping en ongeorganiseerd gedrag of denkprocessen. In ernstige gevallen kunnen suïcidale neigingen of handelingen optreden. Wu Jingwen, directeur en expert in functionele neurologie aan het Eastern Hospital, verbonden aan de Tongji-universiteit, adviseert families van patiënten om extra aandacht te besteden aan emotionele schommelingen en veranderingen in symptomen tijdens de overgang van herfst naar winter of van winter naar lente. Regelmatige medicatie en tijdige medische afspraken moeten strikt worden gecontroleerd om terugval te voorkomen.Als er toch een terugval optreedt, is onmiddellijke ziekenhuisopname voor behandeling essentieel. Met tijdige interventie bereiken de meeste patiënten gunstige resultaten. Voor mensen met medicatieresistente psychiatrische aandoeningen – zoals schizofrenie, bipolaire stoornis, depressie of angststoornissen – waarbij de symptomen tijdens seizoensovergangen voortdurend terugkeren, bijzonder hardnekkig en ernstig zijn en een risico vormen voor de persoonlijke of openbare veiligheid, moeten families minimaal invasieve chirurgische ingrepen overwegen.
Hoe lost chirurgie het dilemma van ernstige bijwerkingen van medicatie op?
Schizofrenie is een terugkerende of chronische psychische stoornis. Net als bij hypertensie of diabetes hebben patiënten langdurige medicatie nodig om de symptomen onder controle te houden. Het staken van de behandeling brengt niet alleen het risico van terugval met zich mee, maar verergert ook de daaropvolgende episodes, waardoor de behandeling steeds ingewikkelder wordt.
Farmacotherapie blijft de belangrijkste behandelingsmethode voor psychiatrische stoornissen, maar het is een tweesnijdend zwaard met zowel voor- als nadelen. Hoewel medicatie bij de meeste patiënten psychotische symptomen onderdrukt, veroorzaakt het ook bijwerkingen. Sommige mensen krijgen bijvoorbeeld last van een verhoogde eetlust, gewichtstoename en abnormale lever- of nierfuncties.Anderen ontwikkelen extrapiramidale symptomen zoals akathisie, trillende armen en stijfheid in nek en rug; sommigen krijgen zelfs te maken met endocriene stoornissen, zoals amenorroe, lactatie bij vrouwen of gynaecomastie en uitgesproken feminisering bij mannen. Medicatie verandert ook de cognitie en affectiviteit, wat leidt tot verlies van interesse, verminderde empathie, gebrek aan wilskracht en geheugenstoornissen.In ernstige gevallen kunnen slaperigheid, constipatie, duizeligheid of orthostatische hypotensie optreden. Wanneer psychiatrische patiënten deze bijwerkingen van medicijnen ontwikkelen, gebruiken clinici doorgaans anticholinerge medicijnen om de bijwerkingen tegen te gaan. Sommige personen ervaren echter acute psychotische episodes, zoals delirium, na behandeling met anticholinergica. Deze bijkomende psychiatrische symptomen leiden er vaak toe dat familieleden de werkzaamheid van de medicatie in twijfel trekken en kunnen het vertrouwen in de therapeutische aanpak ondermijnen.
Hoe langer de psychiatrische geschiedenis van een patiënt, hoe uitgesprokener het paradoxale effect: "verminderde therapeutische respons in combinatie met verhoogde bijwerkingen van het medicijn", maar "terugval bij stopzetting". Dit behandelingsdilemma laat voogden of familieleden in verwarring achter, waardoor zij dringend op zoek gaan naar alternatieve therapeutische benaderingen.
Uitgebreide klinische praktijkervaring bevestigt dat neurochirurgische ingrepen een essentiële aanvulling vormen op farmacologische behandeling en een corrigerende maatregel zijn. Vooruitgang in neuroimagingtechnieken, met name de wijdverbreide toepassing van functionele magnetische resonantiebeeldvorming (fMRI), heeft diagnostische inzichten opgeleverd in de pathologische basis van schizofrenie. Neuroimagingstudies tonen aan dat er significante structurele, functionele en neurotransmittermetabolische verschillen zijn in de hersenen van schizofreniepatiënten in vergelijking met gezonde personen.De symptomen van schizofrenie hangen samen met functionele afwijkingen van specifieke kernen in het limbisch systeem. Zo manifesteren abnormale neurotransmitterafscheiding en stofwisselingsstoornissen in kernen zoals de amygdala, cingulate gyrus, voorste deel van de interne capsule, centraal septum, nucleus accumbens, inferieure caudate nucleus, orbitale tractus en frontale tractus zich als overeenkomstige psychiatrische symptomen.Onderzoek bevestigt dat neurotransmitterdisfunctie de biologische basis vormt voor schizofrenie. Specialisten in functionele neurologie gebruiken robotgestuurde stereotactische technologie om controle-elektroden op specifieke doelen binnen neuropathologische circuits aan te brengen. Dit induceert radiofrequente ablatie of remming (diepe hersenstimulatie) van neurale cellen op de contactplaats. Dergelijke interventies reguleren het metabolisme van neurotransmitters en onderdrukken abnormale neurale signaaloverdracht, waardoor psychotische symptomen worden geëlimineerd of onder controle worden gehouden.Zodra deze psychiatrische symptomen zijn geëlimineerd of onder controle zijn, bereikt de patiënt klinische remissie; de medicatiedosering kan dan worden verlaagd, waardoor de bijwerkingen van farmacologische behandeling indirect worden geminimaliseerd.
Deskundigen waarschuwen dat de behandeling van psychiatrische stoornissen een langdurig proces is en dat families niet ongeduldig moeten zijn en onmiddellijke resultaten moeten verwachten. Voor patiënten met psychiatrische aandoeningen die slecht reageren op langdurige medicatie of behandeling weigeren, is chirurgische ingreep een essentiële vervolgbehandeling geworden. Patiënten die een minimaal invasieve operatie ondergaan, moeten voorafgaand aan de ingreep een grondige klinische beoordeling en screening ondergaan, wat cruciaal is voor het bereiken van stabiele therapeutische resultaten.