Vulvaire pruritus is een symptoom dat verschillende oorzaken kan hebben. Lokale factoren zijn onder meer specifieke infecties (zoals candidale vaginitis, trichomonale vaginitis, schaamluis, schurft of enterobiasis), chronische vulvaire dystrofie, medicijnallergieën of chemische irriterende stoffen, slechte hygiëne of dermatologische aandoeningen.Patiënten met chronische aandoeningen zoals diabetes, geelzucht, leukemie, vitamine A-tekort of vitamine B-tekort hebben ook vaak last van vulvaire pruritus. Sommige patiënten vertonen geen duidelijke lokale of systemische oorzaken, wat mogelijk verband houdt met psychologische of emotionele factoren. Getroffenen moeten de onderliggende oorzaak identificeren en een gerichte behandeling krijgen.【Voorschrift】
1. Zorg voor menstruatiehygiëne door tijdens de menstruatie regelmatig maandverband te vervangen en te wassen.
2. Houd de vulva schoon en droog; vermijd wassen met heet water of schrobben met zeep.
3. Gebruik geen medicijnen zonder onderscheid of overmatig; vermijd krabben of wrijven op de aangetaste plek.
4. Drink geen alcohol en eet geen pittig eten; vermijd zeevruchten en medicijnen die allergieën kunnen veroorzaken.
5. Draag geen strakke onderkleding; ondergoed moet los zitten en ademend zijn.
6. Vermijd het dragen van strakke onderkleding; ondergoed moet los zitten en ademend zijn.
7. Vermijd alcohol en pittig eten; eet geen zeevruchten en neem geen medicijnen die allergieën kunnen veroorzaken.
8. Houd de vulva schoon en droog; vermijd wassen met heet water of schrobben
4. Vermijd alcohol en gekruid voedsel; eet geen zeevruchten en andere mogelijke allergenen.
5. Draag geen strakke onderkleding; onderkleding moet loszittend en ademend zijn en bij voorkeur van katoen zijn gemaakt.
6. Bij plaatselijke laesies of infecties moet u het gebied tweemaal daags gedurende 20-30 minuten onderdompelen in een 1:5000 kaliumpermanganaatoplossing (los een kleine hoeveelheid kaliumpermanganaatpoeder op in warm water tot het lichtroze kleurt; vermijd een te hoge concentratie).
7. Raadpleeg een arts om te controleren op schimmel- of trichomoniasisinfecties. Als deze aanwezig zijn, zoek dan onmiddellijk behandeling in plaats van zelfmedicatie met anti-jeukmiddelen.
8. Mensen met aanhoudende symptomen moeten een bloedglucosetest ondergaan.