Borstkanker is een aandoening die veel vrouwen angst inboezemt, waardoor er steeds meer aandacht komt voor preventie. Sommigen zijn echter zonder het te beseffen in misvattingen vervallen. Laten we deze eens nader bekijken.
Mythe 1: Mammografieën moeten beginnen op 40-jarige leeftijd
Mammografie wordt algemeen erkend als een effectieve methode voor borstkankerscreening. De afgelopen jaren hebben tal van medische professionals herhaaldelijk het belang van regelmatige mammografieën voor vrouwen benadrukt.Op basis van Amerikaanse ervaringen ondergaan veel vrouwen van middelbare leeftijd boven de 40 nu jaarlijks mammografieën en borst-echografieën als onderdeel van hun routine gezondheidscontroles.
Liao Ning legt uit dat borstweefsel qua samenstelling varieert. Westerse vrouwen hebben doorgaans borsten met een hoger vetgehalte, terwijl de borsten van oosterse vrouwen minder vet bevatten. Deze laatste lijken dichter en verschijnen vaak als een solide schaduw op mammografieën, wat verkeerd kan worden geïnterpreteerd als ernstige hyperplasie. Dit leidt vooral tot verkeerde interpretaties vóór de menstruatie, wanneer hormonale stimulatie borstoedeem veroorzaakt.
"Chinese vrouwen ervaren doorgaans een geleidelijke verschuiving naar vetweefsel in hun borstweefsel na hun 50ste", waarschuwde Liao Ning. "Dicht borstweefsel absorbeert röntgenstraling, waardoor de kans op het ontwikkelen van borstkanker of andere tumoren paradoxaal genoeg toeneemt." Gezien deze realiteit raadt zij aan om pas na de leeftijd van 50 jaar met mammografie te beginnen en daarvoor kleurendoppler-echografie als alternatief te gebruiken.
Recente studies tonen ook aan dat vrouwen tussen 40 en 49 jaar minimaal baat hebben bij mammografieën, terwijl ze mogelijk hogere stralingsdoses absorberen die de incidentie van borstkanker kunnen verhogen. Daarom heeft de Amerikaanse National Preventive Services Task Force haar eerdere aanbeveling voor jaarlijkse mammografieën vanaf 40 jaar herzien naar 50 jaar en ouder.
Mythe 2: Hogere percentages borstbehoud zijn altijd beter
Borstkankerpatiënten staan soms voor een moeilijke beslissing: al dan niet een borstsparende operatie ondergaan. Wat borstbehoud betreft, vallen patiënten vaak in twee uitersten: sommigen staan erop om de borst koste wat kost te behouden, terwijl anderen, uit overdreven angst voor herhaling, een borstamputatie eisen, ongeacht de diagnose van de arts.Tegelijkertijd leggen sommige clinici te veel nadruk op borstsparende percentages, wat een misvatting is in de behandeling.
"Om te bepalen of een patiënt in aanmerking komt voor borstsparende chirurgie, is eerst een MRI-onderzoek nodig om multicentrische laesies uit te sluiten, gevolgd door een uitgebreide beeldvormende evaluatie en professioneel advies", aldus Liao Ning. Wanneer de omstandigheden borstsparing toelaten, moeten clinici grondig met patiënten overleggen, rekening houdend met hun psychologische toestand, persoonlijkheid, huwelijksdynamiek en sociale status, zodat de patiënt de uiteindelijke beslissing kan nemen.
Volgens de editie van 2011 van de richtlijnen voor de diagnose en behandeling van borstkanker is borstsparende chirurgie geschikt voor patiënten die aangeven dat ze hun borst willen behouden en waarbij de tumor volledig kan worden verwijderd met negatieve marges. Jeugd is geen contra-indicatie voor borstsparende chirurgie, maar patiënten van 35 jaar of jonger lopen een relatief hoger risico op recidief en secundaire borstkanker. Wanneer artsen deze optie overwegen, moeten ze de patiënt volledig informeren over de mogelijke risico's.
Volgens deze richtlijnen is borstsparende therapie geschikt voor borstkanker in een vroeg stadium (klinische stadia I en II), met name wanneer de maximale diameter van de tumor niet groter is dan 3 centimeter en de borst voldoende volume heeft om na de operatie een bevredigend cosmetisch resultaat te behouden. Patiënten in stadium III (met uitzondering van inflammatoire borstkanker) kunnen na zorgvuldige beoordeling ook in aanmerking komen voor borstsparende therapie na preoperatieve chemotherapie-geïnduceerde downstaging.
"Een hoog percentage borstsparende behandelingen staat niet gelijk aan geavanceerde behandelingsnormen voor borstkanker; strikte naleving van de indicaties voor borstsparende behandelingen is essentieel"," Absolute contra-indicaties voor borstsparende chirurgie zijn onder meer eerdere bestraling van de borst of borstwand, de noodzaak van radiotherapie tijdens de zwangerschap, uitgebreide ziekte die volledige resectie onmogelijk maakt en de kans op positieve chirurgische marges. Relatieve contra-indicaties zijn onder meer tumoren groter dan 5 centimeter en actieve bindweefselaandoeningen waarbij de huid betrokken is, met name sclerodermie en lupus erythematosus.
Mythe 3: verwijdering lost alle problemen op
Velen geloven dat chirurgische excisie alleen de problemen rond borstkanker oplost. Professor Liao Ning verduidelijkt dat borstkanker een lokale manifestatie is van een systemische ziekte, die een uitgebreide behandeling vereist waarbij standaardchirurgie, radiotherapie, chemotherapie en endocriene therapie worden gecombineerd. Met name endocriene therapie speelt een cruciale rol bij het voorkomen van postoperatieve recidieven en het verlengen van de overleving van patiënten.
Het is bekend dat hormoonafhankelijke borstkankers meer dan 50% van de gevallen in China uitmaken. Ongeveer een derde van de hormoonafhankelijke borstkankerpatiënten in een vroeg stadium krijgt te maken met terugkeer van de ziekte, met piekpercentages 1-3 jaar en 6-7 jaar na de operatie. De hoofdoorzaak van terugkeer ligt in oestrogeen, dat de groei van tumorcellen en uitzaaiingen bevordert.
Het verminderen of blokkeren van de effecten van oestrogeen op tumoren kan daarom effectief zijn om tumoren te verkleinen en uitzaaiingen en recidieven tot een minimum te beperken. Het fundamentele doel van endocriene therapie is het voorkomen van tumorrecidief bij hormoongevoelige borstkankerpatiënten door het oestrogeengehalte in het lichaam te verlagen of te voorkomen dat oestrogeen tumorcellen stimuleert.