Wetenschappelijk onderzoek en praktijkervaring tonen aan dat honing krachtige antibacteriële eigenschappen heeft en het enige voedingsmiddel ter wereld is dat niet bederft. In 1913 ontdekten Amerikaanse archeologen een pot honing in een oude Egyptische piramide. Uit analyse bleek dat deze honing meer dan 3300 jaar zonder bederf had doorstaan en tot op de dag van vandaag nog steeds eetbaar is.Dit toont aan dat echt gerijpte pure honing na langdurige opslag volledig eetbaar blijft en geen strikte houdbaarheidsdatum heeft. Als commercieel verkocht voedingsmiddel schrijft de voedselwet echter voor dat de houdbaarheid op het etiket moet worden vermeld. Daarom stellen honingproducenten doorgaans een houdbaarheidsdatum van twee jaar vast. Benadrukt moet worden dat niet-gerijpte honing of vervalste producten die water bevatten, na verloop van tijd gaan gisten, borrelen, zuur worden en bederven, waardoor ze ongeschikt worden voor consumptie.Als de gisting niet ernstig is, kan de honing natuurlijk weer eetbaar worden door deze een half uur in een waterbad van ongeveer 60 °C te verwarmen, hoewel de voedingswaarde en werkzaamheid dan wel verminderd zijn. Kortom, ongeacht de soort of de duur van de opslag blijft hoogwaardige, gerijpte honing die niet bedorven is veilig om te consumeren en vormt deze geen gevaar voor de gezondheid. Lang bewaarde honing heeft alleen een iets lagere voedingswaarde dan verse honing.
Wat betreft de bederfelijkheid van honing
Honing bederft na verloop van tijd, wat zich op drie manieren manifesteert:
Ten eerste krijgt het een merkbaar zure smaak;
Ten tweede wordt het waterig (echte honing is zeer stroperig; hoogwaardige osmanthus-honing is zo dik dat het in schoon papier kan worden gewikkeld in plaats van in emmers of flessen te worden bewaard). Bederf is voornamelijk het gevolg van hoge temperaturen, dus koeling lost dit probleem op.
Ten derde verschijnen er talrijke grijze bubbels aan het oppervlak, wat wijst op de afbraak van bepaalde organische verbindingen in de honing. Fermentatie veroorzaakt bubbels en gasvorming. In dit stadium is de honing nog wel eetbaar, maar is de voedingswaarde ervan afgenomen.
Voedingswaarde van honing
Honing is rijk aan voedingsstoffen en bevat verschillende vitamines, anorganische zouten, sporenelementen en meer. Veel van deze voedingsstoffen lijken sterk op de concentraties in menselijk serum, waardoor honing zeer geschikt is voor menselijke consumptie.Anorganische zouten zoals ijzer, calcium, koper, mangaan, kalium en fosfor vervullen diverse functies in het lichaam. Bestanddelen zoals fructose, glucose, amylase, oxidase en reductase hebben een voedende, hydraterende, ontgiftende, huidverhelderende en laxerende werking.Het calcium en fosfor in honing bevorderen de botontwikkeling bij kinderen en voorkomen osteoporose bij ouderen. Het vitamine B-gehalte herstelt snel de energie, verbetert het uithoudingsvermogen en de immuniteit, vertraagt veroudering en bevordert een lang leven. Magnesium heeft een kalmerend effect, terwijl kalium zowel het lichamelijk als geestelijk welzijn ten goede komt. Honing heeft ook antibacteriële en antimicrobiële eigenschappen...