Ginseng is al sinds de oudheid een gewaardeerd tonicum. Recent farmacologisch en biochemisch onderzoek bevestigt de voedende, versterkende, anti-vermoeidheids-, anti-hypoxische en immuunversterkende eigenschappen, waardoor het een uitstekend middel tegen veroudering is.Ginsengwijn is er in tal van varianten, die doorgaans één of twee ginsengwortels bevatten. De wortels kunnen wit of geel zijn, terwijl de drank varieert van helder en kleurloos tot lichtgeel.Hoe kiest men nu de beste ginsengwijn? Hieronder geven beoefenaars van de traditionele Chinese geneeskunde advies over het kiezen van ginsengwijn:
De ginsengwortel in de wijn moet een bruingele of roodbruine schil hebben, terwijl de drank zelf het beste is als deze een diepe bruingele of gele tint heeft.Wanneer ginseng in drank wordt geweekt en de schil donkerder wordt, betekent dit dat de actieve bestanddelen ginsenosiden niet volledig zijn geëxtraheerd. Zodra alle bestanddelen van ginseng zijn geëxtraheerd, wordt de schil wit en wordt de drank kleurloos, wat betekent dat de drank zijn geneeskrachtige werking heeft verloren.
Als de ginseng vóór het bottelen met zwavel is gebleekt, zal de schil er doorgaans wit uitzien. De geïnfuseerde drank moet echter nog steeds een lichtgele tint hebben. Bij het proeven van de drank moet deze de karakteristieke aromatische geur (aardse smaak) van ginseng hebben. Als deze kenmerkende geur ontbreekt, duidt dit op een slechte kwaliteit van de drank, die niet moet worden gekozen.
Bereidingswijze voor ginsengwijn:
50 g in de zon gedroogde ginseng, 500 ml alcoholische drank met een alcoholpercentage van 60%. Was de ginseng, droog deze grondig, hak deze in grove stukken, doe deze in een fles met een smalle hals, voeg de alcoholische drank toe, sluit de fles goed af en schud deze eenmaal per dag. Na een halve maand is de wijn klaar voor consumptie.Drink dagelijks 10-20 milliliter bij het avondeten. Na consumptie kan de ginseng nogmaals in extra likeur worden geweekt. Ginsengwijn vult de vitale energie grondig aan en behandelt verschillende tekorten, zoals seniele of post-ziektezwakte, impotentie, lichamelijke vermoeidheid, slechte eetlust en dunne ontlasting.