In principe moeten vrouwen bij wie tuberculose is vastgesteld, afzien van het huwelijk totdat de ziekte volledig is genezen, vanwege het zeer besmettelijke karakter ervan. Als een getrouwde vrouw actieve tuberculose ontwikkelt of deze na het huwelijk oploopt, moet effectieve anticonceptie worden toegepast totdat volledige genezing en stabiele remissie zijn bereikt, voordat een zwangerschap kan worden overwogen.
Als een vrouw met tuberculose zwanger wordt voordat ze is hersteld, of kort na de conceptie tuberculose oploopt, is het raadzaam om de zwangerschap af te breken. Dit komt omdat zwangerschap bij tuberculosepatiënten de voedingsopname kan belemmeren als gevolg van ochtendmisselijkheid, wat het herstel kan vertragen. Bovendien kan een tekort aan voedingsstoffen een negatieve invloed hebben op de groei en ontwikkeling van de foetus.
Bovendien moeten tuberculosepatiënten 1 tot 1,5 jaar worden behandeld met isoniazide- of streptomycine-injecties. Langdurig gebruik van deze geneesmiddelen kan leiden tot misvormingen van de foetus of doodgeboorte. Streptomycine kan bijvoorbeeld leiden tot aangeboren doofheid bij de foetus. Daarnaast zijn regelmatige röntgenonderzoeken of röntgenfoto's nodig om de voortgang van tuberculose te controleren, en röntgenstraling kan misvormingen bij de foetus veroorzaken.
Gezien deze factoren moeten vrouwen met actieve tuberculose zwangerschap vermijden om de gezondheid van moeder en foetus te beschermen. Zwangerschap kan alleen worden overwogen nadat de tuberculose is behandeld, geabsorbeerd en gestabiliseerd, zonder dat er nog anti-tuberculose medicatie nodig is. Tijdens de zwangerschap is aandacht voor voeding en vroege prenatale zorg essentieel om een veilige zwangerschap onder medisch toezicht te garanderen en de gezondheid van zowel moeder als kind te beschermen.