Obesitas verhoogt het risico op hartziekten
Talrijke gevallen tonen een verband aan tussen de fysieke conditie en veelvoorkomende obesitas en hartziekten. Neem bijvoorbeeld abdominale obesitas: de ontwikkeling ervan is niet het gevolg van een toename van het aantal vetcellen. Tijdens gewichtstoename blijft het aantal vetcellen grotendeels onveranderd, maar worden de individuele cellen groter.Met andere woorden, de vetcellen zelf worden zwaarlijvig. Wanneer deze cellen opzwellen, heeft insuline moeite om zich normaal aan hen te binden en ze te openen. Bijgevolg stijgen bij overgewicht de bloedsuikerspiegel en het vetgehalte boven het normale niveau. Insuline heeft meer tijd nodig om toegang te krijgen tot deze cellen. Dit veroorzaakt verschillende andere ongewenste reacties in de bloedbaan, die allemaal verdere aanwijzingen zijn voor diabetes type 2, die alleen een arts zou opmerken.Als men het gezondheidsnieuws van de afgelopen tien jaar heeft gevolgd, zullen deze problemen bekend voorkomen: hoge bloeddruk, hoge bloedlipiden. Lage niveaus van gunstig cholesterol, een hoge verhouding tussen totaal cholesterol en gunstig cholesterol, en relatief minder bekende maar uiterst belangrijke schadelijke kleine cholesteroldeeltjes.
Wanneer insuline niet goed kan functioneren, duurt het aanzienlijk langer om ingenomen vet op te slaan.Door deze vertraging hopen vetzuren zich op in de lever. Als gevolg daarvan geeft dit orgaan schadelijke deeltjes vol vet en cholesterol af aan het cardiovasculaire systeem, waardoor de basis wordt gelegd voor toekomstige hartinfarcten. Dit is het verband tussen obesitas en hartziekten. Het gevaar ligt niet in koolhydraten of suiker zelf, maar in de manier waarop ze het vermogen van uw lichaam om vet te verwerken aantasten. Het eten van overmatige hoeveelheden jamdonuts leidt misschien niet direct tot een hartaanval.Maar het creëert wel de omstandigheden die hartziekten kunnen veroorzaken. Obesitas op zich vormt geen directe bedreiging voor het cardiovasculaire systeem; het is vooral een indicator van ongezond bloed. Maar ongezond bloed kan de algehele gezondheid in gevaar brengen en mogelijk levensbedreigend worden. Obesitas verhoogt het risico op kanker Obesitas verhoogt het risico op het ontwikkelen van slokdarmkanker, alvleesklierkanker, darmkanker, postmenopauzale borstkanker, baarmoederkanker en niercelcarcinoom.Het behouden van een gezond gewicht, regelmatige lichaamsbeweging, een evenwichtige voeding die rijk is aan plantaardige voedingsmiddelen en het vermijden van tabak en overmatig alcoholgebruik zijn belangrijke strategieën voor de preventie en bestrijding van kanker. Het is onomstotelijk bewezen dat lichaamsbeweging het risico op colorectale kanker vermindert en waarschijnlijk ook de incidentie van postmenopauzale borstkanker en endometriumkanker verlaagt.
Obesitas verhoogt de vatbaarheid voor depressie
Recent Amerikaans onderzoek wijst uit dat zwaarlijvige mensen niet gelukkiger zijn en dat obesitas nauw verband houdt met depressie en andere stemmingsstoornissen. Of obesitas deze symptomen veroorzaakt of dat ze bijdragen aan obesitas blijft onduidelijk, hoewel beide theorieën door bewijs worden ondersteund.
Onderzoekers van de Seattle Cooperative Health Care hebben een studie uitgevoerd onder meer dan 9.000 volwassenen, waaruit bleek dat zwaarlijvige personen 25% vaker last hadden van depressie, andere stemmingsstoornissen en angststoornissen dan personen met een normaal gewicht. Verslaving vormde echter een uitzondering: zwaarlijvige personen hadden bijna 25% minder kans op drugs- of alcoholverslaving dan hun slankere tegenhangers.
De studie, gepubliceerd in het juli-nummer van het Journal of General Psychiatry, stelt dat deze bevindingen aantonen dat het idee dat zwaarlijvige personen gelukkiger zijn, een misvatting is die geen enkele overeenkomst vertoont met de werkelijkheid. Bijgevolg moeten clinici die zwaarlijvige patiënten behandelen, alert zijn voor tekenen van depressie.
Eerder onderzoek had al aangetoond dat obesitas zelden gepaard gaat met middelenmisbruik of alcoholisme, een bevinding die door deze nieuwe studie wordt bevestigd. Een mogelijke verklaring is dat zowel smakelijk voedsel als medicatie een vergelijkbaar effect hebben op de hersenen. De redenen waarom sommige mensen hun toevlucht nemen tot rijk voedsel om hun emoties te reguleren, terwijl anderen hun toevlucht nemen tot drugs of alcohol, blijven echter onduidelijk.