Przez długi czas niektórzy błędnie uważali, że zaokrąglona talia i pulchna sylwetka oznaczają dobre odżywianie. W rzeczywistości otyłość nie jest równoznaczna z dobrym odżywianiem; podobnie jak wychudzenie, wynika ona z zaburzeń odżywiania, różniąc się jedynie ilością tłuszczu zgromadzonego w organizmie. Otyłość to nie tylko nadmiar tkanki tłuszczowej; towarzyszy jej również niedobór niektórych składników odżywczych.Na przykład wiele otyłych dzieci często wykazuje niedobory pierwiastków śladowych, takich jak żelazo i wapń, co prowadzi do różnych zaburzeń odżywiania, w tym niedokrwistości z niedoboru żelaza i krzywicy. Otyłość predysponuje osoby do różnych zaburzeń naczyniowych Oprócz nadmiernego gromadzenia się tłuszczu podskórnego, osoby otyłe mają również złogi tłuszczu w narządach wewnętrznych i całym układzie naczyniowym. Predysponuje to je do wielu chorób naczyniowych, zwłaszcza zagrażających życiu schorzeń sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych.Badania wskazują, że częstość występowania nadciśnienia tętniczego wśród osób otyłych jest od 1,5 do 3 razy wyższa niż u osób o normalnej masie ciała. Ponadto im wyższy stopień otyłości, tym większa częstość występowania nadciśnienia tętniczego i bardziej wyraźny wzrost ciśnienia krwi. Wśród osób z poważną otyłością częstość występowania nadciśnienia tętniczego przekracza 50%. Z drugiej strony, wdrożenie środków mających na celu zmniejszenie masy ciała prowadzi do odpowiedniego obniżenia ciśnienia krwi.
Otyłość predysponuje do cukrzycy
Chociaż otyłości nie można uznać za bezpośrednią przyczynę cukrzycy, nie można pominąć jej roli w wywoływaniu tej choroby. Liczne badania potwierdzają, że częstość występowania cukrzycy wzrasta wraz z większą otyłością. W wielu krajach rozwiniętych gospodarczo cukrzyca jest obecnie najczęściej występującą chorobą związaną z otyłością.Około jedna trzecia dorosłych pacjentów z cukrzycą jest otyła. Prawie wszystkie osoby otyłe wykazują w różnym stopniu podwyższony poziom glukozy we krwi na czczo.
Otyłość predysponuje do zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego
Nadmierna waga osób otyłych stanowi dodatkowe obciążenie dla układu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza kręgosłupa i kończyn dolnych.Kości, stawy i inne tkanki, które przez długi czas muszą utrzymywać nadmierną wagę, są narażone na codzienne niepotrzebne obciążenia. Z czasem prowadzi to nieuchronnie do kumulacji obciążeń, powodując takie schorzenia, jak zapalenie stawów, nadwyrężenie mięśni lub ucisk korzeni nerwowych kręgosłupa. Powoduje to bóle w talii, nogach, barkach i plecach, a nawet może prowadzić do deformacji stawów, poważnie ograniczając ruchomość kończyn.
Otyłość predysponuje do wielu innych schorzeń
Osoby otyłe często mają podwyższony poziom cholesterolu we krwi, co prowadzi do zwiększonego stężenia żółci. W połączeniu z uciskiem tłuszczu brzusznego utrudniającym przepływ żółci znacznie zwiększa to podatność na kamienie żółciowe. Jednocześnie u osób otyłych często dochodzi do gromadzenia się tłuszczu w wątrobie, co zwiększa ryzyko stłuszczenia wątroby i marskości wątroby.Otyłość zwiększa podatność na choroby skóry, w tym egzemę, łuszczycę pospolitą, rogowacenie mieszkowe, łojotokowe zapalenie skóry, rogowacenie ciemne, zmarszczki skórne, żylaki kończyn dolnych i zakrzepowe zapalenie żył.Ponadto osoby z poważną otyłością często wykazują zaburzenia psychiczne. Łagodne przypadki objawiają się melancholią i cierpieniem, natomiast ciężkie przypadki mogą powodować zaburzenia sensoryczne i motoryczne, skurcze mięśni i drgawki, niestabilność podczas stania i chodzenia, a nawet skłonności samobójcze.