Lange tijd hebben sommigen ten onrechte gedacht dat een ronde taille en een mollig figuur duiden op goede voeding. In werkelijkheid staat obesitas niet gelijk aan goede voeding; net als vermagering is het het gevolg van voedingsstoornissen, met als enige verschil de hoeveelheid vet die in het lichaam wordt opgeslagen. Obesitas is niet alleen een teveel aan lichaamsvet, maar gaat ook gepaard met tekorten aan bepaalde voedingsstoffen.Veel zwaarlijvige kinderen vertonen bijvoorbeeld vaak een tekort aan sporenelementen zoals ijzer en calcium, wat leidt tot verschillende voedingsstoornissen, waaronder bloedarmoede door ijzertekort en rachitis. Obesitas maakt mensen vatbaar voor diverse vaataandoeningen Naast overmatige ophoping van onderhuids vet, hebben zwaarlijvige mensen ook vetafzettingen in hun inwendige organen en in het hele vaatstelsel. Dit maakt hen vatbaar voor meerdere vaatziekten, met name levensbedreigende cardiovasculaire en cerebrovasculaire aandoeningen.Onderzoek wijst uit dat de incidentie van hypertensie bij zwaarlijvige personen 1,5 tot 3 keer hoger is dan bij personen met een normaal gewicht. Bovendien geldt dat hoe zwaarder de obesitas, hoe groter de incidentie van hypertensie en hoe sterker de stijging van de bloeddruk. Bij ernstig zwaarlijvige personen ligt de incidentie van hypertensie boven de 50%. Omgekeerd leidt het nemen van maatregelen om het lichaamsgewicht te verminderen tot een overeenkomstige daling van de bloeddruk.
Obesitas maakt mensen vatbaar voor diabetes mellitus
Hoewel obesitas niet als de directe oorzaak van diabetes kan worden beschouwd, mag de rol ervan bij het ontstaan van de aandoening niet worden onderschat. Talrijke studies bevestigen dat de incidentie van diabetes toeneemt naarmate de obesitas ernstiger is. In veel economisch ontwikkelde landen is diabetes momenteel de meest voorkomende obesitasgerelateerde ziekte.Ongeveer een derde van de volwassenen met diabetes is zwaarlijvig. Bijna alle zwaarlijvige personen vertonen in verschillende mate een verhoogde nuchtere bloedglucosespiegel.
Obesitas maakt vatbaar voor aandoeningen van het bewegingsapparaat
Het overmatige gewicht van zwaarlijvige personen belast het bewegingsapparaat extra, met name de wervelkolom en de onderste ledematen.Botten, gewrichten en andere weefsels die langdurig overmatig gewicht moeten dragen, zijn te vergelijken met het dagelijks dragen van onnodige lasten. Na verloop van tijd leidt dit onvermijdelijk tot cumulatieve belasting, met artritis, spierverrekking of compressie van de spinale zenuwwortels tot gevolg. Dit veroorzaakt pijn in de taille, benen, schouders en rug en kan zelfs leiden tot gewrichtsmisvorming, waardoor de mobiliteit van de ledematen ernstig wordt beperkt.
Obesitas maakt mensen vatbaar voor tal van andere aandoeningen
Mensen met obesitas hebben vaak een verhoogd cholesterolgehalte in het bloed, wat leidt tot een verhoogde galconcentratie. In combinatie met de compressie van de galwegen door buikvet, waardoor de galstroom wordt belemmerd, verhoogt dit de kans op galstenen aanzienlijk. Tegelijkertijd komt vetophoping in de lever vaak voor bij mensen met obesitas, waardoor het risico op leververvetting en levercirrose toeneemt.Obesitas verhoogt de vatbaarheid voor huidaandoeningen, waaronder eczeem, psoriasis vulgaris, keratosis pilaris, seborroïsche dermatitis, acanthosis nigricans, huidatrofie, spataderen in de onderste ledematen en tromboflebitis.Bovendien vertonen ernstig zwaarlijvige personen vaak mentale afwijkingen. Milde gevallen uiten zich in melancholie en angst, terwijl ernstige gevallen kunnen leiden tot sensorische en motorische stoornissen, spierspasmen en convulsies, onstabiel staan en lopen, en zelfs suïcidale neigingen.