Obezite, normal kilolu akranlarına kıyasla çocuklarda kan lipit düzeylerini önemli ölçüde yükseltir ve dislipidemi, ateroskleroz için önemli bir risk faktörüdür. 2. Solunum hastalıklarına karşı artan duyarlılık Obez çocuklarda göğüs duvarında biriken yağ, göğüs kafesinin genişlemesini kısıtlar, esnekliği azaltır ve diyafram hareketini sınırlar. Bu durum, akciğer havalandırmasını bozar, solunum yolu direncini azaltır ve solunum hastalıklarına karşı duyarlılığı artırır.
3. Yağlı karaciğer hastalığına yatkınlık
Yağlı karaciğer hastalığı insidansı, şiddetli obez çocuklarda %80'e ulaşır. Çocukluk çağı obezitesi, bu durum için önemli bir risk faktörüdür ve hipertansiyon ve hiperlipidemi, obez çocuklarda bu hastalığın gelişiminin uyarı işaretleri olarak hizmet eder.
4. Sindirim bozukluklarına yatkınlığın artması
Obez çocuklarda sindirim sistemi hastalıklarının prevalansı %15'tir ve bu oran, normal kilolu çocuklarda gözlenen prevalanstan (4%) belirgin şekilde yüksektir.
5. Bağışıklık fonksiyonunda bozulma
Obez çocuklarda bağışıklık fonksiyonu bozulur, özellikle hücresel aktivite belirgin şekilde azalır, bu da onları bulaşıcı hastalıklara yatkın hale getirir.
6. Hiperinsülinemi
Hiperinsülinemi, obez çocuklarda yaygındır. Glikoz metabolizmasını sürdürmek için vücut, uzun vadede büyük miktarda insülin salgılamaya zorlanır, bu da pankreas salgı yetmezliğine ve diyabete yol açar.
7. Erken Ergenlik
Erkek obez çocuklarda kan testosteron düzeyleri belirgin şekilde yükselirken, kızlarda obez olmayan akranlarına kıyasla serum dehidroepiandrosteron sülfat konsantrasyonları önemli ölçüde daha yüksektir. Vücut yağının artması, adrenal hormon salgısını artırabilir, hipotalamusun dolaşımdaki seks hormonu eşiklerine duyarlılığını azaltabilir ve erken ergenliği tetikleyebilir.Erken cinsel gelişim, cinsel farkındalığı tetikleyerek erken yaşta cinsellikle ilgili kafa karışıklığı, korku, endişe ve diğer olumsuz psikolojik durumlara yol açabilir ve bu da çocukların öğrenimini ve günlük yaşamını etkileyebilir.
8. Azalmış IQ
Obez çocukların genel IQ ve operasyonel IQ'su sağlıklı çocuklarınkinden daha düşüktür. Aktivite, öğrenme ve sosyal becerileri azalmıştır. Zamanla bu durum depresyon ve düşük özgüvene yol açabilir, çocukları kişilerarası ilişkilere duyarlı, içe dönük ve sosyal olarak daha az uyumlu hale getirebilir ve böylece psikolojik iyilik hallerini etkileyebilir.