Sinds liposuctie zijn intrede deed in de cosmetische chirurgie, is het aantal mensen dat deze ingreep ondergaat elk jaar exponentieel gegroeid, waardoor het nu tot de meest uitgevoerde medisch-esthetische ingrepen behoort. Hoe veilig is liposuctie? Laten we eens kijken naar de verklaringen van experts om veelvoorkomende misvattingen uit de wereld te helpen.
Misvatting 1: Liposuctie is onveilig
Waarheid: Liposuctietechnieken zijn geëvolueerd van de vroege "droge zuigmethode" naar de nu algemeen toegepaste "natte zuigmethode". Ook de apparatuur is geavanceerder geworden, van de vroege ultrasone liposuctie tot de moderne snelle negatieve druk liposuctie. Deze verbeteringen hebben het ongemak van de ingreep geleidelijk verminderd en de veiligheid vergroot.Liposuctie blijft echter een chirurgische ingreep en alle operaties brengen inherente risico's met zich mee. De gevaarlijkste complicaties zijn vetembolie en ernstige bloedingen. Ervaren artsen kunnen vetembolie doorgaans vroegtijdig opsporen en behandelen. De algemeen toegepaste 'natte techniek' leidt nu tot een bloedverlies van slechts 3-5%, waardoor ernstige bloedingen uiterst zeldzaam zijn. Het sterftecijfer als gevolg van liposuctie is nog lager: volgens Amerikaanse gegevens komt dit voor in ongeveer één op de 50.000 gevallen.
Recente ongewenste resultaten van liposuctie zijn vaak het gevolg van onervaren artsen of een te grote nadruk op het verwijderen van grote hoeveelheden vet. De huidige markt voor esthetische geneeskunde wordt overspoeld door ongekwalificeerde behandelaars, met veel klinieken, ziekenhuizen en zelfs schoonheidssalons zonder vergunning die de ingreep aanbieden, waardoor de gezondheid en veiligheid van patiënten in gevaar komt.
Voor de veiligheid is een grondige preoperatieve beoordeling essentieel. Patiënten moeten mogelijke complicaties uitvoerig met hun chirurg bespreken. De competentie van zowel de opererende chirurg als de anesthesist, naast de gezondheidstoestand van de patiënt zelf, zijn cruciale factoren. Personen met ernstige hart- en vaatziekten, diabetes of een hoge leeftijd komen niet in aanmerking voor liposuctie.
Misvatting twee: liposuctie leidt tot aanzienlijk gewichtsverlies
Waarheid: mensen die liposuctie overwegen, moeten begrijpen dat deze ingreep voornamelijk gericht is op plaatselijke diepe vetophopingen, zoals onderhuids vet in gebieden als de onderbuik, taille, billen en buitenkant van de dijen. Hoewel liposuctie effectief is voor snel afslanken in deze specifieke gebieden, is het niet geschikt voor de behandeling van algemene obesitas en heeft het een minimale invloed op het totale gewicht.
Gezien de lage dichtheid van vet, het gelijke volume aan tumescente vloeistof dat vóór de afzuiging wordt geïnjecteerd en de postoperatieve zwelling, neemt het gewicht niet onmiddellijk of aanzienlijk af, zelfs niet na verwijdering van meer dan 5000 milliliter. Doorgaans varieert het gewichtsverlies tussen 5 en 10% (ongeveer 3 tot 5 kilogram) in de eerste één tot twee jaar na liposuctie.
Niettemin krijgen de meeste patiënten, omdat ze na een liposuctie een beter gedefinieerd lichaamscontour hebben, vaak meer zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen om hun dieet onder controle te houden en aan lichaamsbeweging te doen. In combinatie met het dragen van nauwsluitende kleding bevordert dit inderdaad een snellere gewichtsvermindering.
Misvatting drie: meer vet verwijderen leidt tot sneller gewichtsverlies
Waarheid: sommige vrouwen die wanhopig willen afslanken, zijn vaak te gulzig tijdens liposuctie, omdat ze denken dat meer vet verwijderen gelijk staat aan sneller gewichtsverlies. Gewetenloze artsen, met name ongekwalificeerde kwakzalvers, kunnen overmatige verwijdering aanmoedigen, omdat grotere volumes hogere kosten met zich meebrengen.
In werkelijkheid is liposuctie niet zo eenvoudig als het aftappen van water; het is niet mogelijk om al het vet er gewoon uit te laten stromen. De hoeveelheid verwijderd vet moet worden bepaald op basis van individuele omstandigheden. Gebieden die niet behandeld mogen worden, moeten worden gespaard en de hoeveelheid die wordt weggezogen moet worden afgemeten – er mag geen limiet zijn.Momenteel beperken chirurgen de vetverwijdering tot ongeveer 3000 milliliter. Voor zwaardere patiënten kan dit worden verhoogd tot 4000 milliliter, waarbij 5000 milliliter de absolute veiligheidsdrempel is.Het verhogen van het volume van het verwijderde vet verhoogt proportioneel de chirurgische risico's, waardoor hogere eisen worden gesteld aan de techniek van de chirurg, de bekwaamheid van de anesthesist en de chirurgische apparatuur. Daarom moet de ingreep worden uitgevoerd door een ervaren plastisch chirurg, onder narcose worden gebracht door een gekwalificeerde anesthesist en worden uitgevoerd in een volledig uitgerust ziekenhuis om de risico's tot een minimum te beperken.
Misvatting vier: Vetophopingen komen gemakkelijk terug na liposuctie
Waarheid: Het aantal vetcellen bij volwassenen ligt vast. Gewichtsschommelingen ontstaan door de uitzetting en samentrekking van deze cellen. Conventionele niet-chirurgische methoden voor gewichtsverlies kunnen het aantal vetcellen niet verminderen. Alleen liposuctie zorgt voor een absolute vermindering van het aantal vetcellen. Als dit aantal eenmaal is afgenomen, kan het niet meer toenemen. Het resultaat van liposuctie is dus permanent en komt niet terug.
Sommige mensen kunnen zich enige tijd na liposuctie iets zwaarder voelen. Dit is geen terugkeer van het vet, maar vaak het gevolg van een onjuist dieet waardoor de resterende vetcellen groter worden. In werkelijkheid is het mogelijk om een goed figuur te behouden door overeten te vermijden en voldoende te bewegen. Zelfs bij een lichte gewichtstoename kan men er iets ronder uitzien, terwijl men toch aantrekkelijke rondingen behoudt.
Misvatting vijf: De huid wordt ongelijkmatig na liposuctie
Waarheid: Een ongelijkmatige huid na liposuctie kan het gevolg zijn van overmatige vetverwijdering of fouten tijdens de ingreep waardoor de oppervlakkige vetlaag wordt beschadigd, wat leidt tot verslapping van de huid en rimpels. Het is daarom essentieel om de expertise van de chirurg grondig te controleren.
Over het algemeen heeft een gezonde huid een inherente elasticiteit. Door de samentrekking van elastische vezels in de huid trekt deze zich op natuurlijke wijze terug. Door liposuctie te combineren met fototherapie voor lichaamscontouring kan een gladdere huidtextuur en een "huidverstrakkend" effect worden bereikt.
Postoperatieve massage moet worden geïntensiveerd om het herstel van de huidelasticiteit te bevorderen en rimpelvorming tot een minimum te beperken. Bovendien moet compressiekleding worden gedragen om holtes in de onderhuidse vetlaag te elimineren, blauwe plekken en zwellingen op de operatieplaats te verminderen en een goede hechting tussen huidflappen en onderhuids weefsel tijdens de genezing te bevorderen.
Oudere personen, die een slechtere huidelasticiteit hebben, kunnen na liposuctie aanvullende huidherstelprocedures nodig hebben.
Misvatting zes: Liposuctie is de meest pijnlijke cosmetische ingreep
Waarheid: Liposuctie wordt onder narcose uitgevoerd. De pijn is minimaal binnen de eerste 24 uur na de operatie. Na deze periode kan er af en toe ongemak optreden, dat meer lijkt op spierpijn na een langeafstandslopen dan op scherpe, stekende pijn. Dit is over het algemeen draaglijk.Bovendien kan de antiseptische oplossing roodheid, zwelling, warmte en pijn op de incisieplaatsen veroorzaken. Dit verdwijnt doorgaans binnen 3-5 dagen en neemt daarna geleidelijk af. De pijn houdt op wanneer het gebied niet wordt aangeraakt. Er worden pijnstillers voor na de operatie voorgeschreven, maar vermijd zelfmedicatie.
Noot van de redactie: Veiligheid staat voorop bij het nastreven van schoonheid. Wie liposuctie wil ondergaan, moet een erkende kliniek voor cosmetische chirurgie bezoeken.