Çocuklar için 'güvenlik' kavramı çok önemlidir. Bu kavram, çocukların hayatları boyunca onlara eşlik eder ve erken çocukluk döneminde kaybedildiğinde, yetişkinlikte geri kazanılması son derece zor hale gelir. Bu nedenle, ebeveynler çocuklarının kendilerini güvensiz hissetmemelerini sağlamak için dikkatli olmalıdır. Onlara, anne ve babalarının onları koşulsuz sevdiğini ve her koşulda her zaman yanlarında olacağını sürekli olarak güvence vermelidirler. Bu, çocukların karakterlerinin oluşmasında çok önemli bir rol oynar.Aşağıda, bir çocuğun güvenlik duygusunu en çok zedeleyen dört cümle bulunmaktadır – bunları kesinlikle kullanmayın!
1. "Hayır dediğimde, hayır demektir!"
Senaryo: Yatma vaktinden önce, Küçük Ding ısrarla şeker istedi ve uzun süre ikna edilmesine rağmen uyumayı reddetti. Annesi, babasının otoritesine başvurmak zorunda kaldı. Baba sert bir şekilde şöyle dedi: "Yatmadan önce şeker yok. Hayır dediğimde, hayır demektir!"
Uzman Analizi: Bu, "çocukların babalarına itaat etmesi" geleneksel anlayışına dayanan otoriter ebeveynlik örneğidir. Bu, ebeveyn-çocuk bağını zayıflatarak muhalefet ve çatışmayı beslemekle kalmaz, aynı zamanda çocukların adalet duygusunu da aşındırır. Demokratik farkındalık ve müzakere becerilerinin gelişimini engeller, hatta şiddet eğilimlerini besleyebilir.
Ebeveynler çocukların kavrama yeteneklerini küçümsememelidir; onlara eşit muamele edilmelidir.
II. "Uymazsan seni döverim!"
Senaryo: Bir süpermarkette, Xixi ısrarla çeşitli ürünler ister. Babası reddettiğinde, Xixi yere oturur ve ağlamaya başlar. Aşağılanmış hisseden baba, tehditkar bir şekilde elini kaldırır: "Uymazsan seni döverim!" Xixi durmak bir yana, daha da fazla ağlar.
Uzman Analizi: Bazen çocukların davranışları ebeveynlerin öfkesini gerçekten kışkırtır. Öfkelendiklerinde, ebeveynler genellikle fiziksel disiplin uygulamadan önce "Uslu durmazsan seni döverim" gibi uyarılar yaparlar. Bu tür boş tehditler, somut bir etki yaratmadan sadece ebeveynlerin otoritesini zayıflatır.
Tehditler ayrıca çocuklarda olumlu karakter özelliklerinin gelişimini engeller, bunun yerine çekingenlik, korkaklık ve zayıflık hissini besler. Çocuklar, isyankar davranışlarıyla ebeveynlerini kışkırttıklarında, fiziksel ceza almak onlara "Bana acı çektirdin, ama sen öfkelendiğin için ben memnunum" düşüncesini aşılayabilir. Ebeveynler öfkelerini kontrol edemiyorlarsa, vurmaya veya azarlamaya başvurmak onların yenilgisini gösterir.
Üç: "Annen artık seni sevmeyecek!"
Senaryo: Bir çocuk akşam yemeğinde düzgün yemek yemeyi reddediyor. Annesi tarafından hafifçe azarlandıktan sonra, çocuk kasten yemeği her yere döküyor. Anne ona birkaç hafif tokat atıyor ve "Bir daha ağlarsan, annen artık seni sevmeyecek!" diye bağırıyor.
Uzman Analizi: İki yaş civarında olan çocuklar, başkalarının duygularını sınırlı bir şekilde anlarlar. Genellikle duyguları yüz ifadeleri ve dışsal davranışlar aracılığıyla yorumlarlar ve yetişkinlerin karmaşık içsel deneyimlerini kavramakta zorlanırlar. Ebeveynlerinin terk etme tehdidini kelimenin tam anlamıyla algılayabilirler.
Birçok ebeveynin sıklıkla kullandığı bu sahte terk etme taktiği, çocuklara önemli psikolojik zararlar verir ve güvenlik duygularını ciddi şekilde zedeler.
Çocuklar çok küçük yaşlardan itibaren ebeveynlerine olan güçlü bağlarından psikolojik güvenlik elde ederler. Bu güvenlik duygusu, dış dünyayı keşfetmelerinin temelini oluşturur.
Çocuğu terk ediyormuş gibi davranmak, en güvendiği kişinin bile onu terk ettiğine ve korumasız kaldığına inanmasına neden olur. Bu, hassas ruhlarına derin bir travma yaşatır. Bağlanma bağları kopan çocuklar genellikle davranışsal geri çekilme, aşırı duyarlılık, düşük özgüven, şüphecilik, duygusal dengesizlik ve yakın ilişkiler kurmada zorluk gösterir.
IV. "Annen seni çöp kutusunda buldu."
Senaryo: Huanhuan annesine "Anne, ben nereden geldim?" diye sorar. Elleriyle meşgul olan annesi ayrıntılı bir açıklama yapacak zamanı olmadığı için "Seni çöp kutusundan aldık" diye cevap verir. Bu, Huanhuan'ın annesinin çocukken aldığı cevapla aynıdır.Huanhuan köşede sessizce oturmuş, üzgün görünüyordu. Uzman Analizi: Çocuklar belirli bir yaşta kaçınılmaz olarak "Ben nereden geldim?" gibi sorular sorarlar. Uzun zamandır, "Seni bulduk" ebeveynlerin standart cevabı olmuştur. Gerçekte, bu tür cevaplar çocuğun ruhunu derinden yaralayabilir ve ebeveyn-çocuk ilişkisinde engeller yaratabilir. Bazı çocuklar bu açıklamayı aldıktan sonra sürekli mutsuz olurlar.