Voor kinderen is het concept 'veiligheid' van het grootste belang. Het begeleidt hen hun hele leven lang, en als het in de vroege kinderjaren verloren gaat, wordt het buitengewoon moeilijk om het op volwassen leeftijd te herstellen. Daarom moeten ouders er waakzaam op toezien dat hun kinderen zich nooit onveilig voelen. Ze moeten hen voortdurend geruststellen dat mama en papa onvoorwaardelijk van hen houden en er altijd voor hen zullen zijn, ongeacht de omstandigheden. Dit speelt een cruciale rol bij de vorming van hun karakter.Hieronder staan vier zinnen die het gevoel van veiligheid van een kind het meest kunnen ondermijnen – vermijd ze ten koste van alles!
1. "Ik zei nee, dus nee!"
Scenario: Voor het slapengaan bleef Little Ding aandringen op snoep en weigerde hij te gaan slapen, ondanks langdurig overhalen. Zijn moeder nam haar toevlucht tot het inroepen van de autoriteit van zijn vader. Papa verklaarde streng: "Geen snoep voor het slapengaan. Ik zei nee, dus nee!"
Analyse door een deskundige: Dit is een voorbeeld van tiranniek ouderschap dat geworteld is in het traditionele idee dat "kinderen hun vader moeten gehoorzamen". Het ondermijnt niet alleen de band tussen ouder en kind en bevordert tegenstand en conflicten, maar tast ook het gevoel voor rechtvaardigheid van kinderen aan. Het belemmert de ontwikkeling van democratisch bewustzijn en onderhandelingsvaardigheden en kan zelfs gewelddadige neigingen in de hand werken.
Ouders mogen het begripsvermogen van kinderen niet onderschatten; ze moeten als gelijken worden behandeld.
II. "Als je niet gehoorzaamt, sla ik je!"
Scenario: In een supermarkt blijft Xixi maar om verschillende artikelen vragen. Als zijn vader weigert, ploft Xixi op de grond en barst in tranen uit. De vader voelt zich vernederd en heft dreigend zijn hand: "Als je niet gehoorzaamt, sla ik je!" Xixi houdt niet op met huilen, maar huilt juist nog harder.
Analyse door een deskundige: Soms wekt het gedrag van kinderen oprecht de woede van ouders op. Wanneer ouders woedend zijn, geven ze vaak waarschuwingen als "Als je niet gehoorzaamt, krijg je een pak slaag" voordat ze hun toevlucht nemen tot fysieke straffen. Dergelijke loze dreigementen ondermijnen alleen maar het gezag van de ouders zonder enig tastbaar effect te sorteren.
Dreigementen belemmeren ook de ontwikkeling van positieve karaktereigenschappen bij kinderen en bevorderen juist verlegenheid, lafheid en zwakte. Wanneer kinderen hun ouders provoceren door opstandig gedrag, kan fysieke straf hen doen denken: "Je doet me pijn, maar ik ben tevreden dat je je geduld verloor." Als ouders hun woede niet kunnen beheersen, betekent het gebruik van slaan of schelden dat ze verslagen zijn.
Drie: 'Mama houdt niet meer van je!'
Scenario: Een peuter weigert netjes te eten aan tafel. Nadat ze zachtjes door haar moeder is berispt, morst het kind opzettelijk overal eten. De moeder geeft haar een paar lichte klappen en roept: 'Als je weer huilt, houdt mama niet meer van je!'
Analyse door een deskundige: Rond de leeftijd van twee jaar hebben peuters nog maar een beperkt begrip van de emoties van anderen. Ze interpreteren gevoelens vaak aan de hand van gezichtsuitdrukkingen en uiterlijk gedrag en hebben moeite om de complexe innerlijke ervaringen van volwassenen te begrijpen. Ze kunnen de dreiging van hun ouders om weg te gaan letterlijk nemen.
Deze tactiek van schijnbare verlating, die door veel ouders wordt gebruikt, veroorzaakt aanzienlijke psychologische schade bij kinderen en ondermijnt hun gevoel van veiligheid ernstig.
Van jongs af aan halen kinderen psychologische zekerheid uit hun sterke band met hun ouders. Dit gevoel van veiligheid vormt de basis voor hun verkenning van de buitenwereld.
Door te doen alsof ze een kind in de steek laten, gaan kinderen geloven dat zelfs de meest vertrouwde persoon hen in de steek heeft gelaten, waardoor ze zonder bescherming achterblijven. Dit veroorzaakt een diep trauma in hun tere psyche. Kinderen bij wie de hechtingsband is verbroken, vertonen vaak teruggetrokken gedrag, overgevoeligheid, een laag zelfbeeld, achterdocht, emotionele instabiliteit en moeite met het aangaan van hechte relaties.
IV. "Mama heeft je in de vuilnisbak gevonden."
Scenario: Huanhuan vraagt haar moeder: "Mama, waar kom ik vandaan?" Haar moeder, die haar handen vol heeft, heeft geen tijd voor een uitgebreide uitleg en antwoordt: "Je bent uit de vuilnisbak gehaald." Dit is hetzelfde antwoord dat Huanhuans moeder als kind kreeg.Huanhuan zat stil in een hoekje en keek terneergeslagen.
Analyse door een deskundige: Kinderen stellen op een bepaalde leeftijd onvermijdelijk vragen als "Waar kom ik vandaan?". Lange tijd was "Je bent gevonden" het standaardantwoord van ouders. In werkelijkheid kunnen dergelijke antwoorden de psyche van een kind diep kwetsen en een breuk in de ouder-kindrelatie veroorzaken. Sommige kinderen worden aanhoudend ongelukkig na deze uitleg.