Evlilik iki kişiyle başlar. Zamanla, bu iki kişi dünyaya çocuk getirir. Ancak hayat nadiren sorunsuz geçer. Çiftler arasında çatlaklar oluşur, tartışmalar ve soğuk savaşlar başlar ve yavaş yavaş evlilik yolculuklarının sonuna gelirler. Boşanma oranlarının hızla arttığı günümüz toplumunda, ayrılık artık nadir görülen bir durum değildir. Çiftler, birbirlerine hakaretler yağdırarak, mal varlıkları ve velayet hakları için mücadele ederken, giderek daha dramatik boşanma süreçleri yaşarlar. Bu süreç boyunca, her zaman acı çekenler çocuklardır.
İster dostane bir ayrılık ister dramatik bir kavga olsun, boşanma her zaman çocuklara psikolojik yaralar açar ve zihinsel sağlıklarını tehlikeye atar. Ebeveynlerinin sevgisinden mahrum olarak büyüyen çocuklar, içe dönük eğilimler, düşük özgüven, çarpık kişilikler veya duygusal eksiklikler geliştirebilirler. Ebeveynlerin ve ailelerin etkisi çok derindir; ebeveynlerin evlilik ve ilişkilere karşı tutumları bile çocuklara aktarılabilir ve çocuğun geleceğine gölge düşürebilir.
Guangdong Eyalet Halk Hastanesi ve Guangdong Eyalet Ruh Sağlığı Merkezi Başhekimi Profesör Jia Fujun, bir röportajda, boşanma sırasında ebeveynlerin tartışmaları, gözyaşları ve karşılıklı aşağılama davranışlarının çocuğun deneyimsel hafızasının bir parçası haline geldiğini belirtti. Bunlar, "ebeveynler", "evlilik" ve "aile" gibi etiketler altında kazınır. Gelecekte, bu olumsuz duygular ve acı hatıralar yeniden su yüzüne çıkarak çocuğun aile ve evlilik algısını şekillendirebilir.
Boşanmanın çocuklar üzerindeki etkisini en aza indirmek için, ebeveynler dostane bir müzakere ve sorumlu bir ayrılık için çaba göstermelidir. Peki, ebeveynler boşanma sırasında çocuklarının sıkıntısını nasıl azaltabilir?
1. Boşanmanın çocuğun suçu olmadığını açıklayın
Çocuklara boşanmayı bildirirken, kişilik farklılıkları veya duygusal sorunlar gibi nedenleri belirtin. En önemlisi, ayrılığın onların suçu olmadığını anlamalarını sağlayın.Aksi takdirde, çocuk kendisinin kötü bir çocuk olduğuna, ayrılığın kendi davranışlarından kaynaklandığına inanabilir ve bu da ciddi bir suçluluk duygusuna yol açabilir. Bu durum, çocuğun gelişimi sırasında aşağılık duygusu ve kendinden nefret etme duygusuna yol açabilir. İkinci olarak, gelecekteki yaşam düzenini açıkça belirtin. Boşanma sonrasında, çocuğa kiminle yaşayacağını ve ebeveynlik sorumluluklarının nasıl paylaşılacağını açıklayın. Buna, diğer ebeveyni ne zaman görebileceği, tatillerin ve bayramların nasıl geçireceği vb. konular da dahildir.Mümkünse, çocuğun görüşünü alın – gençler tartışmalara katılabilir – öncelikle hayatlarında kontrol ve istikrar duygusu geliştirmek için. Üçüncüsü, çocuğun önünde diğer ebeveynin hataları üzerinde durmaktan kaçının. Çocuğun huzurunda eski eşinizi – çocuğun babasını veya annesini – şiddetle eleştirmek, o ebeveyne karşı kin beslemesine yol açarak çocuğun sağlıklı gelişimini engelleyebilir. Bu, çocuğun şöyle düşünmesine neden olabilir:Eğer ebeveynlerim bu kadar kötüyse, bu benim hakkımda ne anlama geliyor?" Bu, bilinçaltında aşağılık duygusu yaratabilir. Bu nedenle, çocuğunuzla diğer ebeveyni konuşurken, onun kusurları üzerinde durmaktan kaçının. Bunun yerine, onun bir baba veya anne olarak sizi ne kadar sevdiğini vurgulayın.