Onderzoekers van de University of Minnesota School of Nursing hebben een langetermijnonderzoek uitgevoerd onder 5000 middelbare scholieren. Ze hielden bij hoe vaak de deelnemers samen met hun ouders aten en welke onderwerpen tijdens deze maaltijden werden besproken. Het onderzoek begon toen de kinderen in groep 8 zaten, en er werden vervolgonderzoeken uitgevoerd aan het einde van groep 7 en 8.
Uit de bevindingen bleek dat kinderen die in groep 6 vaak met hun ouders aten, in de daaropvolgende jaren minder communicatieproblemen met hun ouders hadden. Omgekeerd nam de kans op communicatieproblemen aanzienlijk toe wanneer ouders nooit of zelden met hun kinderen aten.
Hoofdauteur Fulkson stelde dat het gebruik van maaltijden voor gesprekken niet alleen ouders helpt om de gedachten, het dagelijks leven en de schoolprestaties van hun kind beter te begrijpen, maar ook de emotionele band versterkt. Ze waarschuwde echter dat gevoelige onderwerpen zoals schoolprestaties en huiswerk tijdens deze gezamenlijke maaltijden moeten worden vermeden.