Xiaolong was een echte kleine pestkop. Als hij buiten speelde, duwde hij het zusje van de buren omver of schopte hij een oudere jongen tot hij huilde. Zijn moeder moest voortdurend de problemen oplossen die hij veroorzaakte, maar Xiaolong zelf zei nooit 'sorry'.
Op een keer nam papa Xiaolong mee naar het huis van zijn oom. Xiaolong en zijn nichtje speelden samen "huisje", maar kregen al snel ruzie over wie de politieagent zou zijn. Xiaolong duwde zijn nichtje omver en zij rende huilend naar Xiaolong's vader: "Hij pest me!" Papa trok Xiaolong bij zich en eiste dat hij zijn excuses aan zijn nichtje aanbood. Xiaolong bleef zwijgen.Toen hij zag dat zijn vader zijn hand ophief om hem te slaan, zei Xiaolong met tegenzin: "Het spijt me, humph!" Toen hij zag dat Xiaolong geen spijt betuigde, voelde zijn vader zich zowel geërgerd als wanhopig.
Diagnose van psychologisch adviseur:
Jonge kinderen hebben vaak geen besef van goed en kwaad, verantwoordelijkheid en zelfbeheersing. Ze erkennen hun fouten misschien niet volledig of weten niet hoe ze deze moeten corrigeren. Naarmate hogere emoties zoals moreel bewustzijn en schaamte zich ontwikkelen, leren kinderen geleidelijk aan hun fouten toe te geven en te corrigeren. Ouders moeten op de juiste manier omgaan met de fouten van kinderen en strenge methoden zoals schelden of dwingen vermijden. Dergelijke benaderingen helpen kinderen niet alleen niet om hun fouten te begrijpen, maar kunnen ook hun zelfvertrouwen schaden.
Tips voor ouders:
1. Leer uw kind om fouten toe te geven. Als uw kind moeite heeft om zich te verontschuldigen, kan dat komen door een gebrek aan begrip van goed en kwaad – het begrijpt misschien niet wat goed of slecht gedrag is, waarom het verkeerd is of hoe het kan worden gecorrigeerd. Daarom moeten ouders zich onthouden van overhaaste berispingen. Leg in plaats daarvan geduldig uit waarom de handeling verkeerd was en waar de fout ligt.Als een kind aarzelt om fouten toe te geven, kan dat komen door angst voor de gevolgen. Ouders moeten hun kind geruststellen en uitleggen dat iedereen fouten maakt en dat het corrigeren ervan iemand een goed kind maakt, waardoor de ontwikkeling van angst wordt voorkomen.
2. Corrigeer fouten onmiddellijk. Wanneer een kind een fout maakt, moeten ouders tijdig begeleiding en correctie bieden, waarbij ze duidelijk maken dat fouten niet onherstelbaar zijn en dat vergeving volgt op het rechtzetten van het onrecht.Ouders moeten vermijden om kinderen na fouten onophoudelijk te bekritiseren of te beschuldigen, omdat dit een opstandige houding in de hand werkt en toekomstige excuses aanmoedigt.
Voor kinderen die zich mondeling verontschuldigen maar zich herhaaldelijk misdragen, moeten ouders zich niet alleen richten op excuses, maar ook op waarneembare gedragsveranderingen. Hoe fouten worden aangepakt, verdient dus meer aandacht van ouders dan de fouten zelf.
3. Ouders moeten leren om hun excuses aan hun kind aan te bieden. Traditionele familiewaarden suggereren dat ouders die hun excuses aan hun kind aanbieden, hun autoriteit verminderen. Bijgevolg blijven veel ouders, die hun volwassen waardigheid willen behouden, weigeren om fouten aan hun kind toe te geven, zelfs als ze in de fout zijn.
Psychologisch onderzoek wijst uit dat excuses van ouders niet alleen harmonieuze familierelaties bevorderen, maar ook door persoonlijk voorbeeld laten zien dat iedereen fouten maakt en dat het toegeven van fouten geen reden tot schaamte is. Wanneer ouders hun excuses aanbieden aan hun kinderen, verliezen ze hun waardigheid niet, maar verdienen ze juist vaak meer respect.