Ebeveynlik, tartışmasız dünyanın en zorlu mesleğidir ve zorlu veya keyifsiz zamanlarda istifa etme seçeneği olmadan tüm kalbinizle adanmanızı gerektirir. Aynı zamanda, özenli çabaların yine de istenmeyen sonuçlar doğurabileceği teknik bir zanaattır. Aşağıdaki sekiz yaygın ebeveynlik tuzağı, Çinli ebeveynlerin tamamen kaçınması özellikle zor olan tuzaklardır.
1. Makul olmayan taleplere boyun eğerek itibarını korumak için ilkelerden ödün vermek.
Çocukların kamuya açık yerlerde zorlama aracı olarak öfke nöbetleri geçirmelerine ve ebeveynlerin utançtan kaçınmak için baskıya boyun eğmelerine çok sık rastlanır. Psikolojik olarak bu, çocuğun gecikmeli tatmin yeteneğinin gelişimini baltalar ve ebeveyn otoritesini zayıflatır.Bu tür durumlarla karşılaştıklarında, ebeveynler itibarlarını korumaktan çok çocuklarını eğitmenin daha önemli olduğuna karar vermelidir. Başkalarının gözü önünde olsa bile, mantıksız taleplere asla kolayca boyun eğmemelidirler. Alternatif olarak, yeni uyarıcılarla çocuğun dikkatini başka yöne çekebilirler. 2. Çocuğun mahremiyetini ve haklarını göz ardı etmek. Çinli ebeveynler çocuklarını çok severler, ancak onları genellikle bağımsız kişilikleri olmayan "eksik insanlar" olarak görürler:Davet edilmeden çocuklarının odalarına girerler ve günlük çekmecelerini açıkça "incelerler". Gerçekte, çocuklar doğuştan gizlilik haklarına sahip, yasalarla korunan vatandaşlardır. Çocukların ileride dezavantajlara maruz kalmamaları için, gizlilik hakları da dahil olmak üzere haklarını erken yaşlardan itibaren korumak çok önemlidir. 3. Kendi pişmanlıklarını çocuklarına yansıtmak.
Bazı ebeveynler çocuklarını sadece kendi hayatlarının bir uzantısı olarak görmekle kalmaz, aynı zamanda kendi gerçekleştiremedikleri hayallerini telafi etmek için son fırsat olarak da görürler. Bu telafi edici zihniyet, çocukların kendileri olma şansını ellerinden alır. Aslında, ebeveynler çocuklarının gelişiminden sorumlu olmalıdır, tersi değil. Bu, evrimsel ilkeler ve toplumsal ilerleme ile uyumludur. Başarı, mesleği veya konumu ne olursa olsun, kendi görevlerinde mükemmelleşmekten geçer; oğluna güvenmek gerçek kahramanlığın işareti değildir.
4. Akademik başarı her şeyi belirler.
Günümüz Çin'inde, kaliteli eğitime erişimin kısıtlı olması, çocukları notlarla rekabet etmeye zorlamaktadır. Ancak sınavlar tek önemli ölçüt değildir; sınavlar bilgiyi ezberlemeyi değerlendirir, pratik uygulamayı değil. Bu nedenle, çocukları bilgiyi öğrenmeye teşvik ederken, pratik becerilerini geliştirmeye de eşit önem verilmelidir.
5. Erken kalkmak erdemlidir; geç yatmak tembelliktir.
Ağır akademik yükler ve yaygın uyku yoksunluğu hem fiziksel hem de bilişsel gelişimi etkilerken, bazı ebeveynler hala çocuklarının geç yatmasından endişe duymaktadır. "Horoz öterken dans etmek" atasözünü örnek alarak erken kalkmayı teşvik etmek anlaşılabilir olsa da, asıl mesele çocukların "güneş battığında dinlenmek" atasözünü uygulayamamalarıdır. Böylece, erken kalkmak yorgunlukla mücadeleye dönüşür.
6. Çocuklar ev işlerinden uzak, sadece derslerine odaklanmalıdır.
Ev işleri sadece pratik yaşam becerilerini geliştirmekle ve akademik stresi azaltmakla kalmaz, aynı zamanda çocukların ebeveynlerinin çabalarını takdir etmelerini sağlayarak aile bağlarını güçlendirir.
7. Akademik mükemmellik, mizah veya incelik eksikliğini haklı çıkarır.
Akademik başarılar hayat boyu sürmez, oysa canlı ve mizahi bir mizaç, ömür boyu sürecek dostluklar kurar ve hem zorluklarda hem de refahta mutlu bir yaşam sürmeyi sağlar.
8. Sevgi dolu davranışlar, mantıksız taleplerin mazereti değildir.
Birçok ebeveyn, çocuğun sevgi veya şefkat gösterilerini "talepte bulunma" sinyali olarak yorumlar. Bu, kısmen Çin kültürünün duygusal kısıtlama eğiliminden, kısmen de ebeveynlerin yetişkin dünyasının materyalist değerlerini çocuklarına yansıtmasından kaynaklanır. Gerçekte, psikolojinin beklenti etkisine göre, çocukları daha olumlu görmek şaşırtıcı ödüller getirecektir.