Rodzicielstwo jest prawdopodobnie najtrudniejszym powołaniem na świecie, wymagającym całkowitego poświęcenia, bez możliwości rezygnacji, gdy sytuacja staje się trudna lub nieprzyjemna. Jest to również rzemiosło techniczne, w którym nawet wytrwałe wysiłki mogą przynieść nieoczekiwane rezultaty. Poniższe osiem typowych pułapek rodzicielskich jest szczególnie trudnych do całkowitego uniknięcia dla chińskich rodziców.
1. Poświęcanie godności, aby zaspokoić nieuzasadnione żądania dziecka.
Zbyt często zdarza się, że dzieci wykorzystują napady złości jako środek nacisku w miejscach publicznych, zmuszając rodziców do ustępstw, aby uniknąć zawstydzenia. Z psychologicznego punktu widzenia praktyka ta osłabia zdolność dziecka do odraczania gratyfikacji i podważa autorytet rodziców.W takich sytuacjach rodzice muszą zdecydować, że wychowanie dziecka jest znacznie ważniejsze niż zachowanie twarzy. Nawet na oczach innych osób nie powinni nigdy łatwo ulegać nieuzasadnionym żądaniom. Alternatywnie mogą odwrócić uwagę dziecka nowymi bodźcami. 2. Lekceważenie prywatności i praw dziecka. Chińscy rodzice kochają swoje dzieci, ale często traktują je jak „niekompletne osoby” pozbawione niezależnej osobowości:Wchodzą do pokoi swoich dzieci bez zaproszenia i otwarcie „inspekcjonują” szuflady z pamiętnikami. W rzeczywistości dzieci są obywatelami uprawnionymi od urodzenia do prawa do prywatności, chronionego przez prawo. Aby zapobiec niekorzystnej sytuacji dzieci w późniejszym życiu, konieczne jest zabezpieczenie ich praw – w tym prawa do prywatności – od najmłodszych lat. 3. Przenoszenie własnych żalów na dzieci.Niektórzy rodzice nie tylko postrzegają swoje dzieci jako przedłużenie własnego życia, ale także jako ostatnią szansę na zrekompensowanie własnych niespełnionych aspiracji. Takie kompensacyjne nastawienie może pozbawić dzieci szansy na bycie sobą. W rzeczywistości to rodzice powinni być odpowiedzialni za rozwój swoich dzieci, a nie odwrotnie. Jest to zgodne z zasadami ewolucji i postępem społecznym. Sukces polega na doskonaleniu się w zakresie własnych obowiązków, niezależnie od zawodu czy stanowiska; poleganie na swoim synu nie jest oznaką prawdziwego bohaterstwa.
4. Wyniki w nauce decydują o wszystkim.
We współczesnych Chinach ograniczony dostęp do wysokiej jakości edukacji zmusza dzieci do rywalizacji poprzez oceny. Jednak egzaminy nie są jedyną miarą znaczenia; oceniają one przyswojenie wiedzy, a nie jej praktyczne zastosowanie. Dlatego też, zachęcając dzieci do przyswajania wiedzy, należy kłaść równy nacisk na rozwijanie ich praktycznych umiejętności.
5. Wczesne wstawanie jest cnotą, a późne spanie lenistwem.
Pomimo dużego obciążenia nauką i powszechnego braku snu, które wpływają zarówno na rozwój fizyczny, jak i poznawczy, niektórzy rodzice nadal martwią się, że ich dzieci śpią do późna. Chociaż zachęcanie do wczesnego wstawania, aby naśladować starożytne powiedzenie „tańczyć o świcie”, jest zrozumiałe, sedno sprawy leży w niemożności dzieci do przestrzegania starożytnej praktyki „odpoczynku o zachodzie słońca”. W rezultacie wczesne wstawanie staje się walką z wyczerpaniem.
6. Dzieci powinny skupiać się wyłącznie na nauce, bez wykonywania prac domowych.
Obowiązki domowe nie tylko rozwijają praktyczne umiejętności życiowe i łagodzą stres związany z nauką, ale także pozwalają dzieciom docenić wysiłki rodziców, wzmacniając w ten sposób więzi między rodzicami a dziećmi.
7. Same doskonałe wyniki w nauce usprawiedliwiają brak poczucia humoru lub wyrafinowania.
Osiągnięcia w nauce nie towarzyszą dzieciom przez całe życie, podczas gdy żywe, pełne humoru usposobienie sprzyja nawiązywaniu przyjaźni na całe życie i pozwala cieszyć się życiem zarówno w trudnych, jak i dobrych chwilach.
8. Okazywanie uczuć nie jest pretekstem do stawiania nieuzasadnionych żądań.
Wielu rodziców interpretuje okazywanie uczuć lub czułości przez dziecko jako sygnał do „stawiania żądań”. Wynika to częściowo z tendencji chińskiej kultury do powściągliwości emocjonalnej, a częściowo z faktu, że rodzice przenoszą materialistyczne wartości świata dorosłych na swoje dzieci. W rzeczywistości, zgodnie z efektem oczekiwań w psychologii, bardziej pozytywne postrzeganie dzieci przyniesie zaskakujące korzyści.