Çocuğunuz zeki ve çalışkan, ancak önemli sınavlarda sürekli olarak düşük performans gösteriyor; çocuğunuz akademik ve ahlaki açıdan her zaman başarılı, ancak iş görüşmelerinde zorlanıyor... Birçok ebeveyn, çocuklarını yetiştirirken genellikle EQ'dan çok IQ'ya öncelik verir.Son psikolojik araştırmalar, duygusal zekanın gelecekteki mutluluğu, memnuniyeti ve mesleki başarıyı tahmin etmede IQ'dan çok daha etkili olduğunu göstermektedir. Peki, duygusal zekası yüksek çocuklar nasıl yetiştirilir? Çok sayıda yöntem olsa da, ebeveynler en basit yaklaşımla başlayabilir: sakin bir şekilde konuşmak.
İlk olarak, çocukları dövmekten veya azarlamaktan kaçının. Bir baba bir keresinde bana şöyle demişti: "Dr. Zhang, ne yapmalıyım?Onu ne kadar döver ya da azarlarsam azarlayayım, o hala aynı derecede değişken ve saygısız davranıyor." Elma ağacından uzağa düşmez. Fiziksel ve sözlü istismara maruz kalan çocuklar genellikle duygusal dengesizlik, düşük özgüven ve sık sık düşmanlık geliştirir. Bunun bir nedeni, küçük yaşlardan itibaren ebeveynlerinin "hayal kırıklığı-saldırganlık" şeklindeki duygusal tepki kalıplarını görmeleri ve bu davranışı doğal olarak taklit etmeleridir. Hayal kırıklığına uğradıklarında, öfkelerini saldırgan davranışlarla dışa vururlar.
İkincisi, baskı altında sakinliğinizi koruyun ve çocuğunuzla sakin bir ses tonuyla konuşun. Stresle yüzleşmenin bir fırtına yaratması gerekmediğini gösterin. Bir çocuk sınavda kötü bir performans gösterdiğinde, ebeveynler genellikle bir felaketle karşı karşıya kalmış gibi tepki verirler: "Bu felaket, çocuk başarısız oldu..." Böyle anlarda, çocuğun olayları yorumlaması genellikle ebeveynin duygusal tepkisiyle renklenir: "Böyle kötü bir sonuç almak, dünyanın sonu demek."Bu nedenle, ebeveynlerin sakin bir şekilde şöyle açıklaması tercih edilir: "Sınavlar sadece öğrenme sürecindeki ilerlemeni kontrol etmek içindir; bunları kendine rapor vermek olarak düşün."
Üçüncüsü, çocuğunuzun önünde eşinizle nasıl iletişim kurduğunuzu dikkatli olun.Eşler arasında çatışmalar çıktığında, bunlar sakin ve mantıklı bir şekilde tartışılmalıdır. Konu çocuğa uygunsa, tartışmaya katılmaya davet edilebilir: "Baban bunu yapmamız gerektiğini düşünüyor, annen ise şunu yapmamızı düşünüyor. Sence en iyisi hangisi?" Eşler arasında barışçıl bir tartışma geçici olarak mümkün değilse, asla çocuğun önünde tartışmamak çok önemlidir. (Zhang Yijun)