Twoje dziecko jest bystre i pracowite, ale konsekwentnie osiąga słabe wyniki w ważnych egzaminach; Twoje dziecko zawsze wyróżniało się pod względem akademickim i moralnym, ale ma trudności z przejściem rozmów kwalifikacyjnych... Wielu rodziców wychowujących dzieci często przedkłada IQ nad EQ.Najnowsze badania psychologiczne wskazują, że inteligencja emocjonalna okazuje się znacznie skuteczniejsza niż IQ w przewidywaniu przyszłego szczęścia, zadowolenia i sukcesu zawodowego. Jak więc wychować dzieci o wysokiej inteligencji emocjonalnej? Chociaż metod jest wiele, rodzice mogą zacząć od najprostszego podejścia: spokojnego mówienia.
Po pierwsze, powstrzymaj się od bicia i karania dzieci. Pewien ojciec zwierzył się kiedyś: „Doktorze Zhang, co mam zrobić?Nieważne, jak bardzo go biję lub karcę, on nadal jest tak samo wybuchowy i lekceważący”. Prawda jest taka, że jak ojciec, tak syn. Dzieci wychowywane w atmosferze przemocy fizycznej i werbalnej często stają się emocjonalnie niestabilne, mają niską samoocenę i często żywią wrogość. Jednym z powodów jest to, że od najmłodszych lat obserwują wzorzec reakcji emocjonalnych swoich rodziców, polegający na „frustracji i agresji”. Naturalnie uczą się poprzez naśladowanie, przetwarzając własną frustrację i złość poprzez agresywne zachowanie.
Po drugie, zachowaj spokój w sytuacjach stresowych i rozmawiaj z dzieckiem spokojnym tonem. Pokaż mu, że stres nie musi wywoływać burzy. Kiedy dziecko osiąga słabe wyniki w egzaminie, rodzice często reagują tak, jakby mieli do czynienia z katastrofą: „To katastrofa, dziecko zawiodło...”. W takich momentach interpretacja wydarzeń przez dziecko jest często zabarwiona emocjonalną reakcją rodziców: „Tak słaby wynik oznacza koniec świata”.Dlatego lepiej, aby rodzice spokojnie wyjaśnili dziecku: „Egzaminy są po prostu sprawdzianem twojej wiedzy; potraktuj je jako podsumowanie dla siebie”. Po trzecie, zwracaj uwagę na to, jak komunikujesz się z małżonkiem w obecności dziecka.Kiedy między małżonkami pojawiają się konflikty, należy je omawiać spokojnie i racjonalnie. Jeśli temat jest odpowiedni dla dziecka, można je zaprosić do rozmowy: „Tata uważa, że powinniśmy zrobić to, mama uważa, że powinniśmy zrobić tamto. Jak myślisz, co byłoby najlepsze?”. Jeśli w danym momencie nie jest możliwa spokojna dyskusja, ważne jest, aby nigdy nie kłócić się w obecności dziecka. (Zhang Yijun)