Drugsverslaving is misschien wel de moeilijkste verslaving om te overwinnen. Niemand wil erin verstrikt raken, en niemand wil erin gevangen blijven. Maar hoe sterk je je er ook tegen verzet, het gevoel van machteloosheid dat je ervaart als je met verslaving wordt geconfronteerd, is vaak overweldigend. De meest verstandige aanpak is dan ook om verslaving te voorkomen voordat deze zich voordoet.
Hoe voorkom je drugsverslaving? Deze vraag is niet bijzonder moeilijk, maar ook niet eenvoudig.
Voor de gemiddelde, gezagsgetrouwe persoon is het uiterst onwaarschijnlijk dat hij of zij in aanraking komt met drugs. Om het bot te zeggen: als je geen omgang hebt met ongure types en dubieuze etablissementen vermijdt, hoe kunnen drugs dan bij je terechtkomen?
Toch moet je altijd op je hoede zijn voor het onvoorziene.Wanneer drugs ons worden aangeboden, hangt het volledig van onze eigen vastberadenheid af of we hun verleiding kunnen weerstaan. Preventiestrategieën kunnen niet universeel zijn, aangezien individuele omstandigheden sterk verschillen. Iemand die nog nooit met drugs in aanraking is gekomen, zal bijvoorbeeld heel anders reageren dan iemand met ervaring. Ten eerste is het voor de gemiddelde persoon niet moeilijk om drugs te weigeren.Het is algemeen bekend dat drugs schadelijke stoffen zijn, een les die ons van kinds af aan wordt bijgebracht. Door rationeel te blijven, een langetermijnperspectief te hanteren en de invloed van ijdelheid of rebelse impulsen te weerstaan, wordt het afwijzen van drugs opmerkelijk eenvoudig. Daarom is het voor het grote publiek het belangrijkste doel van preventie om het bewustzijn over drugs en de gevaren ervan te vergroten. Belangrijke methoden zijn onder meer het gebruik van verschillende communicatiekanalen, zoals radio, televisie, kranten, slogans en posters.Voor leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs is voorlichting over drugs en de gevaren ervan in de klas essentieel. Ten tweede zijn preventieve maatregelen gericht op mensen die al drugs gebruiken. Net als bij het ontwikkelen van een nicotineverslaving is de eerste sigaret of aankoop moeilijk, maar herhaalde blootstelling maakt het maar al te gemakkelijk. Daarom moet voor deze groep de nadruk liggen op het bevorderen van een gezonde levensstijl en het helpen opbouwen van weerbaarheid tegen drugs.
Bovendien moeten we voor bestaande drugsgebruikers een ondersteunende sociale omgeving creëren die onthouding bevordert. Dit omvat het aanbieden van een uitgebreid pakket aan diensten: ontgiftingsbehandeling, rehabilitatie, sociale re-integratie en nazorg. Deze maatregelen zijn bedoeld om het aantal gebruikers te verminderen, de vraag naar drugs te doen afnemen en daarmee samenhangende gezondheidscomplicaties te voorkomen.Deze omvatten:
1. Verplichte ontwenning voor drugsgebruikers moet zowel de fysiologische als de psychologische afhankelijkheid aanpakken. Farmacologische interventies moeten de lichamelijke afhankelijkheid doorbreken, terwijl psychologische correctiemethoden zoals systematische desensibilisatie en aversietherapie de psychologische afhankelijkheid aanpakken. Een periode van minimaal drie maanden volledige sociale isolatie is essentieel om de effectiviteit van de behandeling te waarborgen.
2. Na ontwenning moeten personen deelnemen aan maatschappelijk nuttige activiteiten die het fysieke en mentale welzijn bevorderen, waaronder culturele, recreatieve en sportieve activiteiten, om hun kijk op het leven en hun levensstijl fundamenteel te veranderen. Tegelijkertijd moet op gepaste wijze gebruik worden gemaakt van medicijnen die de slaap en stemming reguleren om de behandelingsresultaten te consolideren.
3. Ten slotte moeten familie en vrienden van personen die een rehabilitatieprogramma volgen, hun dagelijkse routines actief ondersteunen door regelmatig te communiceren en contact te houden, om zo terugval te voorkomen.
Het afwijzen van drugs is inderdaad iets dat geen enkele overweging behoeft. Drugs brengen ons absoluut geen voordeel. Kan dat vluchtige, kortstondige, op de dood gerichte plezier echt als een voordeel worden beschouwd? In werkelijkheid zou iedereen die nog hoop heeft voor het leven, ambities nastreeft en vreugde vindt in het bestaan, volkomen duidelijk moeten zijn: we mogen nooit aan drugs komen.