Pierwszorzędnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę, jest niewystarczająca kontrakcja macicy po porodzie. Po drugie, należy wykluczyć zaburzenia równowagi hormonalnej. Zaleca się wielopłaszczyznowe podejście do leczenia. Zalecenia: Należy wykonać kolorowe badanie ultrasonograficzne metodą Dopplera w celu oceny nieprawidłowości w macicy i przydatkach. Jeśli wyniki są prawidłowe, wskazane jest leczenie środkami hemostatycznymi i antybiotykami. Dodatkowo, mycie włosów jest dozwolone, ale należy unikać kąpieli.
Po porodzie złuszczanie się błony śluzowej macicy — szczególnie w miejscu przyczepienia łożyska — powoduje wydzielanie z pochwy krwi i martwej tkanki błony śluzowej, zwanej lochią. Zazwyczaj lochia ustępuje w ciągu trzech tygodni po porodzie. Utrzymujące się, przedłużające się krwawienie po tym okresie stanowi „przedłużoną lochię”.W klasycznym chińskim tekście medycznym „Podstawy opieki nad płodem i porodem” stwierdza się: „Kiedy krew menstruacyjna ulega uszkodzeniu podczas porodu, powodując niedobór i niewydolność, organizm nie jest w stanie jej skonsolidować i zatrzymać. Alternatywnie, jeśli zatrzymane lochia pozostają nierozwiązane, zdrowa krew nie może się osadzić i obie mieszają się, spływając w dół, utrzymując się niezmiennie przez dłuższy czas”. Dlatego też utrzymujące się lochia często wiąże się z „niedoborem” lub „zastojem krwi”.
Po porodzie, gdy błona śluzowa macicy (szczególnie w miejscu przyczepienia łożyska) ulega złuszczeniu, śluz wydzielany przez macicę jest wydalany przez pochwę w postaci lochii. Normalna lochia ma delikatny zapach krwi, ale nie jest cuchnąca, a jej całkowita objętość wynosi około 500–1000 mililitrów. Zazwyczaj lochia ustaje około trzech tygodni po porodzie.