De belangrijkste overweging moet zijn dat de baarmoeder na de bevalling onvoldoende samentrekt. Ten tweede moet hormonale onbalans worden uitgesloten. Een veelzijdige aanpak van de behandeling is aan te raden. Aanbevelingen: Onderga een kleuren-Doppler-echografie om afwijkingen in de baarmoeder en adnexa te beoordelen. Als deze normaal zijn, is behandeling met hemostatische middelen en antibiotica aangewezen. Daarnaast is het wassen van uw haar toegestaan, maar moet u niet in bad gaan.
Na de bevalling leidt het afstoten van het baarmoederslijmvlies – met name op de plaats waar de placenta vastzat – tot vaginale afscheiding met bloed en necrotisch baarmoederslijmvliesweefsel, lochia genaamd. Normaal gesproken verdwijnt lochia binnen drie weken na de bevalling. Aanhoudende, langdurige bloedingen na deze periode worden beschouwd als "langdurige lochia".In de klassieke Chinese medische tekst "Essentials of Fetal and Childbirth Care" staat: "Wanneer het menstruatiebloed tijdens de bevalling wordt beschadigd, wat leidt tot een tekort en onvoldoende, kan het lichaam het niet consolideren en vasthouden. Als de lochia niet verdwijnt, kan het gezonde bloed zich niet nestelen en mengen beide zich met elkaar om naar beneden te stromen, wat na verloop van tijd onverminderd voortduurt." Aanhoudende lochia wordt dus vaak geassocieerd met "tekort" of "bloedstasis".
Na de bevalling, wanneer het baarmoederslijmvlies (met name waar de placenta vastzat) afstoot, wordt het door de baarmoeder afgescheiden slijm via de vagina als lochia uitgestoten. Normale lochia heeft een vage bloedgeur, maar stinkt niet, met een totaal volume van ongeveer 500-1000 milliliter. Meestal houdt lochia ongeveer drie weken na de bevalling op.