Wyzwaniem związanym z egzemą jest jej złożona etiologia, często wynikająca z wzajemnego oddziaływania wielu czynników wewnętrznych i zewnętrznych. Ze względu na liczne czynniki wywołujące i pogarszające objawy trudno jest się przed nią chronić. Ponadto intensywne swędzenie często prowadzi do nieświadomego drapania się, poparzeń gorącą wodą z mydłem i stresu psychicznego, który pogarsza stan i utrudnia leczenie. Co więcej, długotrwały przebieg egzemy i tendencja do nawrotów mogą być bardzo niepokojące.
Głównym czynnikiem wewnętrznym jest alergia pacjenta, która ma podłoże genetyczne i może zmieniać się wraz z wiekiem lub środowiskiem. Czynniki psychologiczne (takie jak niepokój, napięcie, stres emocjonalny, bezsenność lub zmęczenie), zaburzenia równowagi hormonalnej, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i infekcje również przyczyniają się do jej wystąpienia.Czynniki zewnętrzne, takie jak światło słoneczne, zimno, wilgoć, suchość, drapanie, tarcie, kosmetyki, mydło, sierść zwierząt, barwniki, włókna syntetyczne i niektóre pokarmy (np. ryby, skorupiaki, jaja) mogą wywołać lub zaostrzyć egzemę.
W zależności od przebiegu egzema jest ogólnie podzielona na trzy etapy: ostry, podostry i przewlekły. Etapy te mogą przechodzić między sobą lub występować jako pojedyncza faza.
Ostra egzema rozwija się zazwyczaj szybko, objawiając się różnorodną morfologią wysypki. Początkowo objawia się obrzękowym rumieniem, a następnie rozwija się w gęste grudki prosówkowe, grudki pęcherzykowe i pęcherzyki. Po pęknięciu pęcherzyków dochodzi do erozji, wysięku i tworzenia się strupów. Centralne zmiany łączą się w plamy otoczone rozproszonymi małymi grudkami o niewyraźnych granicach, tworząc rozmieszczenie przypominające satelity.Zmiany są często obustronnie symetryczne i najczęściej występują na głowie, twarzy, kończynach i kroczu.
Wyprysk podostry może rozwinąć się z fazy ostrej, charakteryzującej się głównie małymi grudkami, łuszczeniem się i strupami, z niewielką ilością grudek pęcherzykowych, małych pęcherzyków i nadżerek. Swędzenie jest zazwyczaj bardziej intensywne.
Przewlekła egzema często rozwija się z nawracających epizodów ostrej lub podostrej egzemy, objawiając się szorstką, pogrubioną skórą, częściowym liszajowaceniem i możliwymi oznakami wyprzenia, strupów i przebarwień.Wysypka jest często zlokalizowana, pojawia się zazwyczaj na dłoniach, stopach, podudziach, zgięciach łokci, dołach podkolanowych, kroczu i odbycie, z symetrycznym rozmieszczeniem. Swędzenie jest intensywne i napadowe, nasilające się pod wpływem ciepła lub w nocy. Przebieg jest zmienny, z tendencją do nawrotów i często przechodzi w stan przewlekły.
Zapobieganie egzemie polega przede wszystkim na dokładnym zebraniu wywiadu medycznego, przeprowadzeniu niezbędnych badań oraz zidentyfikowaniu potencjalnych przyczyn lub czynników wywołujących, aby je wyeliminować lub uniknąć. Kluczowe znaczenie ma zrozumienie wzorców występowania egzemy, jej przebiegu i metod leczenia. Należy przestrzegać zaleceń terapeutycznych, dbać o czystość skóry i unikać czynników drażniących, takich jak drapanie, gorąca woda, mycie mocnym mydłem oraz drażniące pokarmy, np. ostre, pikantne lub alkoholowe.