Niet iedereen is gezegend met van nature mooie wenkbrauwen. Vroeger kozen vrouwen met vage of dunne wenkbrauwen die het dagelijks bijtekenen van hun wenkbrauwen vervelend vonden, vaak voor getatoeëerde wenkbrauwen. Wat toen echter in de mode was, lijkt nu onaantrekkelijk en onnatuurlijk. Als gevolg daarvan is wenkbrauwtransplantatie steeds populairder geworden. Hieronder geven experts een overzicht van drie veelgebruikte technieken voor wenkbrauwtransplantatie. Deze informatie kan nuttig zijn voor mensen die deze ingreep overwegen.
1. Wenkbrauwtransplantatie met huidpijlers: Bij deze techniek worden huidpijlers van 3-4 mm, elk met meerdere grove haren, getransplanteerd in de diepe fascialaag van de huid. Om het contactoppervlak te maximaliseren en een adequate bloedtoevoer naar de pijlergreffen te garanderen, kunnen de pijlers worden ingesneden en geïmplanteerd met hun basis in een schuine "W"-hoek. Dit vergroot het contactoppervlak van de greffel.Tijdens de operatie moet bijzondere aandacht worden besteed aan grondige hemostase. Vermijd ligatie met hechtingen om hematomen op de implantatieplaats te voorkomen, zodat de levensvatbaarheid van het transplantaat wordt gewaarborgd. 2. Punt-voor-punt wenkbrauwtransplantatie: Deze techniek lijkt op kolomtransplantatie. De ontvangende huid wordt niet ingesneden; in plaats daarvan worden kleine huidtransplantaten met 3-7 haren met een transplantatie-naald in de huid ingebracht.De voordelen van deze wenkbrauwtransplantatiemethode zijn: natuurlijke opwaartse haargroei en -richting, met een overlevingspercentage dat mogelijk 100% bereikt. Het nadeel is dat de procedure relatief omslachtig is. Bovendien wordt vaak de occipitale regio gekozen als donorplaats, waarvoor doorgaans 35-45 kleine transplantaten nodig zijn, wat ongeveer 120-160 haren oplevert; bij vrouwelijke patiënten kan dit aantal met ongeveer 10% worden verminderd.
3. Wenkbrauwtransplantatie met hoofdhuidstrip: Bij de traditionele wenkbrauwtransplantatietechniek wordt een 4 mm brede hoofdhuidstrip achter het oor weggenomen, in de vorm van een wenkbrauw geknipt en chirurgisch geïmplanteerd in het wenkbrauwgebied van de patiënt. Strips die breder zijn dan 4 mm vertonen vaak lineair haarverlies in het centrale gebied, zelfs als ze levensvatbaar zijn, wat gecentraliseerd haarverlies wordt genoemd.
Momenteel worden transplantaten voornamelijk geoogst aan de niet-aangetaste kant, wat eenzijdige wenkbrauwtransplantatie wordt genoemd. Als deze methode succesvol is, levert dit een wenkbrauwhaartextuur op die dichter bij het natuurlijke uiterlijk ligt.
Tijdens de operatie wordt onderhuids vet weggesneden uit de geoogste wenkbrauwtransplantaat. De ontvangende plaats wordt centraal ingesneden van de huid tot de spierlaag, waar de haarzakjes worden geïmplanteerd. Om ischemische necrose van de getransplanteerde haarzakjes te voorkomen, moet het hechten oppervlakkig en spanningsvrij gebeuren. Het transplantaat moet aan de basis nauw aansluiten op het omliggende weefsel om een succesvolle implantatie te bevorderen.