Czekam na Ciebie, wiosną. Wiosna jest wierszem: „Kradnąc nocną bryzę, cicho nawilżając wszystko”. Wiosna jest obrazem: „Wiosenna wspaniałość wypełnia ogród, nie do powstrzymania, gałąź czerwonej moreli wystaje ponad mur”. Wiosna jest melodią, czarującą jak wiersz. Wiosna spoczywa na gałęziach, kwiaty brzoskwini uśmiechają się promiennie na wiosennej bryzie, kwiaty moreli tańczą w mglistym deszczu na konarach, ostatniej nocy mała wieża była pijana zabawą.Wierzby nad brzegiem rzeki, kwiaty moreli w deszczu, nad strumieniem i brzegiem rzeki, bryza śpiewa cicho. Szmaragdowe końcówki gałęzi zabarwione uśmiechem, upojone wiosenną bryzą.
Moje serce unosi się wraz z chmurami, moje uczucia mieszkają wiosną. Wiosna ma jaskółki, jaskółki tańczą w moich poetyckich snach... Delikatnie pukam do drzwi wiosny, wkraczam w wiosnę, gdzie jaskółki szepczą cicho w głębi duszy tej pory roku.Słyszę dźwięk rozkwitających kwiatów, w jasnym słońcu trawa rośnie, a wilgi latają w drugim miesiącu wiosny. Chmury dryfują ponad czasem, czyste rzeki, Han Yang, szmaragdowe wody, feeria barw.Gałąź kwiatu brzoskwini, nasiona lotosu, jedno marzenie obejmuje tysiąc lat. Upajając się kwiatową fantazją, góry wzywają, wiatry śpiewają cicho, wody falują. Ciepłe myśli drzemiące w moim sercu cicho rozkwitają przy dźwięku słodkiego śpiewu jaskółki.Jaskółko, zamknij oczy – to ty; czekam na ciebie, wiosno. Smuga szkarłatu, pora roku pełna bicia serca, delikatne zielone pąki na gałęziach łagodzą mój czas. Rozwijając papier poetycki, nici uczucia wypełniają moje serce. Gałąź kwitnącej gruszy, pocałowana wiosennym deszczem, każdy różowy pączek, każdy płatek to szept – ciepłe uczucie, głębokie pragnienie.Kwiaty i trawa są ciepłe, myśli o uczuciu unoszą się jak subtelny zapach, motyle tańczą lekko; szepty tęsknoty między krokwiami, wiosenne jaskółki muskają fale. Z kim podzielę się tym upojeniem, wiosennymi kolorami plamiącymi papier poetycki? Z kim będę się radować, spleciony w snach? W tej ciepłej wiośnie trzymam mocno pióro czasu, zanurzając je w rozpryskanej kałuży atramentu wiosennej pieśni, komponując długi zwój.
Jaskółki tańczą na moim czystym niebie.
Moje serce mieszka wśród szkarłatnych kwiatów i zielonych liści; Czytam cię w zwoju szmaragdowego rytmu. Wiatr szepcze, myśli głębokie lub płytkie; wczesna wiosna wypełnia kwiaty tęsknotą, a żyły liści skrywają głębokie uczucie.Pachnący dotyk palca, strona promiennego wiersza, perfumujący czas, kwitnący w lutowych wersach. Niosę ze sobą odrobinę zieleni, dzierżąc pędzel i atrament, aby napisać do Ciebie serdeczną wiadomość. Spójrz, czoło wiosny usiane poetyckimi uczuciami, kwiaty szkarłatne, wierzby zielone; posłuchaj, okna wiosny rozbrzmiewają śpiewem ptaków i tańcem jaskółek, wzywających ziemię.Zielony, odcień wiosny; zielony, prawdziwy kolor życia; zielony, elokwentny śpiew poezji. Wiosna kwitnie nawilżona piórem poety, wdziękiem wiatrów dynastii Tang i deszczy dynastii Song, wierszem delikatnych, pachnących słów. Obserwując pąki sezonu, kwiatowe zapachy dryfują w marzeniach, pachnące drzewa bujne zielenią.Pęczniejące gałęzie, kwiaty wypełniające konary – pochylam się nad ciepłym zapachem wiosny, a na wietrze pojawiają się poetyckie rytmy... Delikatny, czysty zapach, piękno tego świata, delikatne myśli rozwijające się w wersach.
Wiosna to pora poezji, niebo jaskółek, moja historia, moje marzenia. Trawa rośnie zielona, drzewa kwitną bujnie.Zielona trawa, zielona trawa, moje serce tęskni bez końca. Wiosno, ofiarowuję ci wiersz. Stojąc wiosną, wspominam, przywołując piękno wszystkich pór roku, słuchając głosu ziemi, czując, jak zapach kwiatów koi moją duszę i przynosi ukojenie.
Wspaniałe rzeki i góry śpiewają o Chinach, chmury gromadzą pomyślność, intonując pieśni dla dziesięciu tysięcy pokoleń. Ziemia wiosną, kogut pieje o świcie, dumnie spoglądając na Wschód, marzenie o odrodzeniu Chin, marzenie boskiej ziemi.
Strzegę słońca, strzegę Ciebie, wiosną. Ciepłe słońce, delikatna wiosenna bryza, wdzięczne piękno – mieszkasz w moich delikatnych wierszach. W lutym latają jaskółki, góry i wody są spokojne. Moja ojczyzna, wiosna ogrzewa i kwiaty kwitną, cicho nucąc melodię dostosowaną do gałęzi wiosny. Opieram się o wierzbę, aby komponować, biorę papier, aby śpiewać, dziedziniec wypełnia zapach, przywołując młodzieńczą świetność.Kwiaty w pełnym rozkwicie, księżyc idealnie okrągły; grają jadeitowe struny i flety, fajerwerki olśniewają bezsenne niebo – Święto Latarni.
Motyle fruwają wśród kwiatów, delikatne orchidee pochylają się w snach; różowy kolor kwiatów brzoskwini upaja świat, kwiaty śliwy kwitną trzykrotnie, każda gałąź to wiosna; księżyc wschodzi nad morzem, wszędzie panuje radość. Cenny jadeit wydziela zapach, gałęzie kołyszą się wraz z południowymi wierzbami – kto tańczy na rozległym niebie?Wiosenna jutrzenka rozkwita na papierze w kolorze kwiatów brzoskwini, motyle i jaskółki tańczą, delikatny zapach i wdzięczne cienie wypełniają dziedziniec. Zapach zamyka szmaragdową zieleń, delikatny deszcz zatrzymuje mgłę... Śpiewając o wiośnie, gałąź latającego śniegu wita wiosnę z uśmiechem, szepcząc poezję, słuchając kroków wiosny, czarując wspaniałością, jaskółki rozsiewają miłość nad wiosennymi wodami.Kto obdarzył mnie tym pędzlem, który kwitnie wierszem? Wiosną jaskółki na zawsze szybują po moim niebie, rok po roku, sezon po sezonie!
Dzisiaj w świetle księżyca myślę o Tobie. Szybujesz na wiosennej bryzie Nowego Roku Dingyou, marzeniu wczesnej wiosny, nieśmiało w moim niespokojnym poetyckim sercu, ujawniając czułe uczucie. Moje szepty splatają się z Twoimi płynącymi czarnymi włosami.Pogrążam się w twoim wiosennym śnie, w ciepłym uścisku wiosny, przez czekanie pór roku, płonący płomień, namiętność na twoim niebie!
W wiosennej bryzie, tej nocy, pod księżycem, myślę o tobie w samotnej tęsknocie. Ty w moich snach – czekałem na ciebie trzy tysiące lat, tej wiosny.
Praca ta jest oryginalnym dziełem Gu Shihua, wybitnego autora platformy WeChat [Brushstrokes and Flying Flowers]. Bez zgody autora nie wolno jej wykorzystywać bez zezwolenia.