Ik wacht op je, in de lente. De lente is een gedicht: "Stiekem binnensluipend met de nachtelijke bries, alles stil bevochtigend." De lente is een schilderij: "De pracht van de lente vult de tuin, onbedwingbaar, een tak met rode abrikozenbloesems gluurt over de muur." De lente is een melodie, betoverend als een vers. De lente rust op de takken, perzikbloesems glimlachen stralend in de lentebries, abrikozenbloesems dansen in de mistige regen op de takken, gisteravond was de kleine toren dronken van feestvreugde.Aan de met wilgen omzoomde oevers dansen abrikozenbloesems in de regen. Langs beken en rivieroevers zingt de bries zachtjes. Smaragdgroene uiteinden aan takken kleuren met glimlachen, terwijl men dronken in de lentebries ligt. Mijn hart zweeft met de wolken, mijn gevoelens verblijven in de lente. De lente brengt zwaluwen, dansend in mijn poëtische dromen... Ik klop zachtjes op de deur van de lente, stap haar omhelzing binnen, waar zwaluwen zachtjes fluisteren in het hart van het seizoen.Hoor het geluid van bloesems die zich ontvouwen, onder de stralende zon, gras groeit en wielewalen vliegen in de tweede maand van de lente. Wolken drijven tijdloos voorbij, heldere rivieren, Han Yang, smaragdgroen water, een kleurenpracht.Een tak met perzikbloesem, een lotuszaadje, één droom overspant duizend jaar. Dronken van bloemrijke mijmeringen, bergen lonken, winden zingen zachtjes, wateren rimpelen. Warme gedachten die sluimeren in mijn hart bloeien stilletjes open bij het geluid van het zoete getjilp van een zwaluw.Zwaluw, sluit je ogen – jij bent het; ik wacht op je, lente. Een streep karmozijnrood, een seizoen van hartslagen, tere groene knoppen aan takken verzachten mijn tijd. Poëziepapier ontvouwen, draden van genegenheid vullen mijn boezem. Een tak met perenbloesems, gekust door de lenteregen, elke roze knop, elk bloemblad een fluistering – warme genegenheid, diep verlangen.Bloemen en gras warm, gedachten van genegenheid stijgen op als een verborgen geur, vlinders dansen lichtvoetig; gefluister van verlangen tussen de dakspanten, lentezwaluwen scheren over de golven. Met wie zal ik deze bedwelming delen, lentekleuren die het poëziepapier kleuren? Met wie zal ik mij verheugen, verstrengeld in dromen? In deze warme lente houd ik standvastig een pen van tijd vast, dompel hem diep in de met inkt bespatte liederen van de lente en schrijf een lange rol.
Zwaluwen dansen door mijn heldere lucht.
Mijn hart verblijft te midden van karmozijnrode bloesems en groene bladeren; ik lees je in een rol van smaragdgroen ritme. De wind fluistert, gedachten diep of oppervlakkig; de omhelzing van de vroege lente vult de bloemen met verlangen, terwijl de nerven van de bladeren diepe genegenheid verbergen.Een vleugje geur, een blad vol stralende verzen, de tijd parfumeren, bloeien in de regels van februari. Ik draag een vleugje groen met me mee, hanteer penseel en inkt om je een oprechte brief te schrijven. Zie, de voorjaarshemel bezaaid met poëtische gevoelens, karmozijnrode bloesems, groene wilgen; hoor, de voorjaarsramen weerklinken met het gezang van zangvogels en de dans van zwaluwen, die de aarde roepen.Groen, de kleur van de lente; groen, de ware kleur van het leven; groen, de welsprekende zang van de poëzie. De lente bloeit, gehydrateerd door de pen van de dichter, een briesje uit de Tang-dynastie en de gratie van de regen uit de Song-dynastie, een vers van delicate, geurige teksten. Waken over de knoppen van het seizoen, bloemengeuren drijven weg in dromen, geurige bomen weelderig met groen.Ontluikende takken, bloesems die de takken bevolken – ik leun tegen de warme geur van de lente aan, en in de bries stijgt het poëtische ritme op... Een vage, zuivere geur, schoonheid in deze wereld, tedere gedachten die zich ontvouwen in verzen.
De lente is het seizoen van de poëzie, de lucht van zwaluwen, mijn verhaal, mijn dromen. Gras groeit groen, bomen bloeien weelderig.Groen gras, groen gras, mijn hart verlangt eindeloos. Lente, ik schenk je een gedicht. Staande in de lente, haal ik herinneringen op, denk ik terug aan de schoonheid van alle seizoenen, luister ik naar de stem van de aarde, voel ik de geur van de bloesems mijn ziel kalmeren. Prachtige rivieren en bergen zingen over China, wolken verzamelen geluk, zingend voor tienduizend generaties. De aarde in de lente, de haan kraait bij zonsopgang, trots starend naar het oosten, de droom van de verjonging van China, de droom van het goddelijke land.
Ik bewaak de zonneschijn, ik bewaak jou, in de lente. Warm zonlicht, zachte lentebries, een gracieuze schoonheid – je woont in mijn tedere verzen. In februari vliegen de zwaluwen, bergen en wateren zijn in vrede. Mijn vaderland, de lente verwarmt en bloemen bloeien, zachtjes neuriënd, een melodie op een tak van de lente. Ik leun tegen de wilg om te componeren, pak papier om te zingen, de binnenplaats gevuld met geur, herinneringen aan jeugdige pracht.Bloemen in volle bloei, de maan perfect rond; Jade snaren en fluiten spelen, vuurwerk verblindt de nachtloze hemel – het Lantaarnfestival.
Vlinders fladderen tussen bloesems, delicate orchideeën leunen in dromen; perzikbloesemroze bedwelmt de wereld, pruimenbloesems bloeien driemaal, elke tak een lente; de maan komt op boven de zee, overal vreugde. Kostbare jade verspreidt geur, takken zwaaien met zuidelijke wilgen – wie danst er in de uitgestrekte lucht?De lente bloeit op perzikbloesempapier, vlinders en zwaluwen dansen, een vage geur en sierlijke schaduwen vullen de binnenplaats. Geur sluit smaragdgroen in, fijne regen houdt mist vast... Zingend over de lente begroet een tak met vliegende sneeuw de lente met een glimlach, fluisterend poëzie, luisterend naar de voetstappen van de lente, betoverende pracht, zwaluwen bezaaien het lentewater met genegenheid.Wie heeft mij dit penseel geschonken dat bloeit met verzen? In de lente vliegen zwaluwen voor altijd door mijn lucht, jaar na jaar, seizoen na seizoen!
Vanavond onder het maanlicht denk ik aan jou. Je glijdt door de lentebries van het Dingyou Nieuwjaar, een droom van het vroege voorjaar, verlegen in mijn rusteloze poëtische hart, en onthult tedere genegenheid. Mijn gefluisterde woorden verstrikken je golvende zwarte haar.Ik val in je lentedroom, in de warme omhelzing van de lente, door het wachten van de seizoenen, een brandende vlam, passie in je lucht!
In de lentebries, vanavond, onder de maan, denk ik aan je in eenzaam verlangen. Jij in mijn dromen – ik heb drieduizend jaar op je gewacht, in deze lente.
Dit werk is een originele creatie van Gu Shihua, een uitmuntende auteur van het WeChat-platform [Flying Ink and Flowers]. Zonder toestemming van de auteur is ongeoorloofd gebruik niet toegestaan.