1. In het begin van de zwangerschap moet vooral de zwangerschapsduur worden bepaald om het tijdstip van de conceptie te bevestigen. Veel vrouwen hebben een onregelmatige menstruatiecyclus, waardoor de ovulatiedatum onzeker is. Als de zwangerschapsduur niet vroeg wordt vastgesteld, wordt het later moeilijker om de uitgerekende datum te berekenen en om de groei, ontwikkeling en placentafunctie van de foetus te controleren.Als een buitenbaarmoederlijke zwangerschap scheurt, kan inwendige bloeding een levensbedreigend risico vormen.Indien aanwezig, moet de ernst worden beoordeeld, moet worden bepaald of behandeling noodzakelijk is, moet de levensvatbaarheid van de zwangerschap worden geëvalueerd en moeten de risico's voor de moeder worden ingeschat om tijdig maatregelen te kunnen nemen die de veiligheid van de moeder tijdens de zwangerschap waarborgen.Bij een dreigende miskraam bij een intra-uteriene zwangerschap is een snelle behandeling essentieel om de ontwikkeling van het embryo te waarborgen.
De eerste prenatale controle plannen
De eerste prenatale afspraak moet plaatsvinden zodra de vroege zwangerschap is bevestigd, uiterlijk 3,5 maanden na de bevruchting. Meestal gebeurt dit na 11-12 weken, wanneer aanstaande moeders voor hun eerste controle naar een vertrouwd ziekenhuis gaan en het moeder- en kindhandboek ophalen.Na de eerste afspraak ondergaan de meeste aanstaande moeders elke vier weken een onderzoek, zoals geadviseerd door hun arts. Vanaf 28 weken vinden de afspraken doorgaans om de twee weken plaats, waarna ze vanaf 36 weken tot aan de bevalling wekelijks plaatsvinden.
Onderzoekspunten in het begin van de zwangerschap
① Gynaecologisch speculumonderzoek
Om de toestand van de vagina en de baarmoederhals te beoordelen, afwijkingen in de ontwikkeling van de voortplantingsorganen uit te sluiten en ervoor te zorgen dat de baby zich gemakkelijk kan geboren worden. Kijk of het vaginale slijmvlies verstopt is, of de kleur en hoeveelheid van de vaginale afscheiding normaal zijn en of er een ongewone geur is.Onderzoek op baarmoederhalserosie of de aanwezigheid van baarmoederhalspoliepen. Beoordeel, met name bij bloedingen in het begin van de zwangerschap, of de oorzaak verband houdt met de vagina of de baarmoederhals om behandelingsbeslissingen te kunnen nemen. ② Onderzoek van vaginale afscheiding
Detecteer de aanwezigheid van trichomoniasis of schimmelinfecties in de vagina. Indien nodig kunnen aanvullende tests voor chlamydia, mycoplasma en gonokokken worden uitgevoerd. De aanwezigheid van deze micro-organismen kan leiden tot opstijgende infecties, die de ontwikkeling van het embryo beïnvloeden en een miskraam veroorzaken.③ Uitstrijkje van de baarmoederhals
Gezien het toegenomen bloedvolume en de rijke bloedtoevoer tijdens de zwangerschap kan een snelle behandeling van baarmoederhalstumoren de overlevingskansen verbeteren. Deze test onderzoekt voornamelijk de morfologie van de epitheelcellen van de baarmoederhals om neoplasmata van de baarmoederhals uit te sluiten. Als voorlopige screeningmethode kan deze worden aangevuld met colposcopie of een biopsie van de baarmoederhals voor een definitieve diagnose als er twijfels zijn.④ Triadeonderzoek
Dit onderzoek beoordeelt voornamelijk of de grootte van de baarmoeder overeenkomt met de zwangerschapsduur en of de embryonale ontwikkeling normaal is. Wanneer de grootte van de baarmoeder niet overeenkomt met de zwangerschapsduur, is een echografisch onderzoek nodig om aandoeningen zoals baarmoederfibromen, afwijkingen in de ontwikkeling van de baarmoeder en groeibeperking van de foetus uit te sluiten.Als er baarmoederfibromen aanwezig zijn, moeten de grootte, de locatie en de mogelijke invloed op de groei van de foetus worden beoordeeld. Als de groei van de foetus in gevaar is, kan een zwangerschapsafbreking noodzakelijk zijn. Er moet ook worden getracht de aard van de fibromen vast te stellen. Tegelijkertijd worden bij het onderzoek de bilaterale adnexa beoordeeld. Bij vergrote eierstokken moet een onderscheid worden gemaakt tussen functionele vergroting als gevolg van de zwangerschap en organische vergroting.Functionele vergroting verdwijnt doorgaans spontaan na drie maanden zwangerschap. Bij goedaardige organische vergroting wordt een operatie bij voorkeur na drie maanden gepland om het risico op een miskraam te minimaliseren. ⑤ Echografisch onderzoek Echografieën worden uitgevoerd op 40 en 60 dagen na de laatste menstruatie om de implantatieplaats van de vruchtzak en de embryonale ontwikkeling te beoordelen. Na registratie bij vier maanden zwangerschap worden echografische follow-ups uitgevoerd volgens obstetrische protocollen.⑥ Aanvullende tests
Kies op basis van individuele omstandigheden. Als u lijdt aan hart-, lever-, nier-, schildklier- of andere aandoeningen, raadpleeg dan een internist om te beoordelen of het voortzetten van de zwangerschap risico's met zich meebrengt. Bij herhaalde miskramen zijn uitgebreide onderzoeken voor beide partners tijdens de vroege zwangerschap essentieel.