Chociaż napady padaczkowe i stosowanie leków przeciwpadaczkowych mają wiele niekorzystnych skutków dla kobiet w ciąży i ich płodów, a dzieci urodzone przez matki przyjmujące takie leki są 2-3 razy bardziej narażone na wady wrodzone niż ogół populacji, to jednak odpowiednie i podjęte w odpowiednim czasie leczenie może przynieść stosunkowo korzystne wyniki.
1. Kobiety cierpiące na padaczkę, u których napady były kontrolowane przez 2–5 lat przed poczęciem, z minimalną liczbą lub brakiem ostatnich epizodów, wielokrotnie znormalizowanymi wynikami EEG i brakiem oznak strukturalnych uszkodzeń neurologicznych, mogą rozważyć odstawienie leków przed ciążą, poddając się jednocześnie terapeutycznemu monitorowaniu leków.W przypadku kobiet wymagających stosowania leków przeciwpadaczkowych w czasie ciąży w celu kontroli napadów, należy wybrać monoterapię niską dawką w zależności od rodzaju napadów.Osoby z wadami cewy nerwowej w rodzinie powinny unikać walproinianu sodu i karbamazepiny. W przypadku osób przyjmujących te leki należy przeprowadzić diagnostykę prenatalną za pomocą USG lub amniopunkcji w celu pomiaru poziomu alfa-fetoproteiny, informując w ten sposób pacjentki o ryzyku wystąpienia wad cewy nerwowej.Pacjenci przyjmujący walproinian sodu powinni minimalizować nadmierne stężenie we krwi, najlepiej poprzez podzielenie dziennej dawki na 3–4 porcje lub stosowanie tabletek o kontrolowanym uwalnianiu.W ostatnim miesiącu ciąży zaleca się doustną suplementację witaminą K w celu zapobiegania krwotokom śródczaszkowym u noworodków. 4. W przypadku wystąpienia napadów padaczkowych w okresie międzynapadowym należy natychmiast podać benzodiazepiny lub leki o podobnym działaniu w celu opanowania napadu. Leczenie lekami przeciwpadaczkowymi należy kontynuować po porodzie, aby zapobiec nawrotom.