Erkek çocuklar üzerindeki etkisi: Erkekler kadınlara göre daha rasyonel ve kararlı olma eğilimindedir. Bu nedenle, bir babanın erkek çocuğun yetiştirilmesine katılımı, iyi davranış alışkanlıkları geliştirilmesine ve bağımsızlığın teşvik edilmesine büyük ölçüde yardımcı olur. Babalar genellikle açık hava etkinliklerini tercih ederler ve onların eşlik etmesi, erkek çocukların fazla enerjilerini harcamalarına yardımcı olarak yıkıcı davranışları azaltır.
Bir babanın kendine özgü arkadaşlık tarzı, çocuklara hayata farklı bir bakış açısı sunar ve onları anneleriyle paylaştıklarından daha farklı deneyimlere maruz bırakır. Bu, gelişmekte olan beyin için çok önemlidir. Bol duyusal uyarım, beyin oluklarının oluşumunu teşvik eder; daha geniş beyin yüzey alanı, daha yüksek zeka ile ilişkilidir.
Kızlar üzerindeki etkisi: Kızlar için, babanın kendine özgü sevgisi, karşı cinsle ilgili ömür boyu sürecek algılarının temelini oluşturur. Baba sevgisinin eksikliği, kızların erkeklerin yanında kendilerini güvensiz hissetmelerine ve erkeklerle olan ilişkilerinde özgüven eksikliği yaşamalarına neden olabilir. Ya aşırı kırılgan davranarak ilgi çekmeye çalışabilirler ya da yaralı kalplerini korumak için aşırı sert davranabilirler. Her iki durumda da, bu davranış neredeyse her zaman babalarıyla olan ilişkilerini örnek alır.
Babalık Eğitiminin Faydaları
Babalar genellikle annelerden daha geniş bir bilgi birikimine sahiptir ve tarih, coğrafya ve felsefe alanlarında genellikle daha başarılıdırlar. Sonuç olarak, babalar çocuklarına tarihsel hikayeler, yöresel gelenekler ve kahramanlar hakkında hikayeler anlatma eğilimindedirler. Anneler ise genellikle tarih, coğrafya veya felsefeye nadiren değinen masallar anlatırlar. Bu yaklaşım, çocukların ufkunu genişletme ve bilgilerini zenginleştirme konusunda biraz yetersiz kalır.
Yaşam alışkanlıkları geliştirirken babalar bağımsızlığı, kararlılığı, cesareti ve macera ruhunu teşvik ederler.Çocukları basit ev aletlerinin tamirine dahil eder, bisiklet sürmeyi öğrenmeye cesurca girişimlerde bulunmalarını teşvik eder ve onları yürüyüşe veya yarışlara götürür. Anneler ise genellikle koruyucudur ve çocukları olası tehlikelerden korur. Hafif riskler içeren faaliyetlere katılmalarını engeller, kazara çarpma, düşme veya yorgunluk gibi durumlardan sürekli endişe duyarlar, bu da çocukları daha hassas ve çekingen hale getirebilir.
Eğitim yaklaşımlarında babalar genellikle çocukları görevleri bağımsız olarak yerine getirmeleri için teşvik ederken, anneler daha çok kendi yetenekleri dahilinde yardımcı olmaya eğilimlidir. Babalar mantıksız taleplerle karşılaştıklarında genellikle sert davranırken, anneler genellikle boyun eğmektedir. Babalar çocukları dışarı çıkardıklarında daha fazla yer görürler ve daha az ödül verirler; anneler çocukları dışarı çıkardıklarında daha az yer görürler ama daha fazla ödül verirler.
Ağırlıklı olarak babaları tarafından yetiştirilen çocuklar genellikle daha yüksek IQ'ya sahiptir. Bazı babalar, çocuk bakım sorumluluklarını annelere bırakarak daha pasif bir yaklaşım sergilerler, ancak bu yaklaşım zararlıdır. Çocuklar babalarını sorumsuz olarak algılarlarsa, zorluklarla karşılaştıklarında babalarının tavsiyesini almaktan kaçınabilirler ve bu da babalarının otoritesini yavaş yavaş zayıflatır.