Wpływ na chłopców: Mężczyźni są zazwyczaj bardziej racjonalni i zdecydowani niż kobiety. Dlatego zaangażowanie ojca w wychowanie chłopca znacznie pomaga w kształtowaniu dobrych nawyków behawioralnych i rozwijaniu niezależności. Ojcowie zazwyczaj preferują zajęcia na świeżym powietrzu, a ich towarzystwo pomaga chłopcom wyładować nadmiar energii, zmniejszając tym samym destrukcyjne zachowania.
Charakterystyczny styl towarzystwa ojca oferuje dzieciom inne spojrzenie na życie, eksponując je na doświadczenia wykraczające poza te, które dzielą z matką. Ma to kluczowe znaczenie dla rozwijającego się mózgu. Bogata stymulacja sensoryczna sprzyja tworzeniu się zwojów mózgowych; większa powierzchnia mózgu koreluje z większą inteligencją.
Wpływ na dziewczynki: W przypadku dziewcząt wyjątkowa miłość ojca stanowi podstawę ich postrzegania płci przeciwnej przez całe życie. Brak ojcowskiej miłości może sprawić, że będą czuły się niepewnie w towarzystwie mężczyzn i będą miały brak pewności siebie w relacjach z nimi. Mogą albo wydawać się nadmiernie delikatne, aby zdobyć przychylność, albo stać się zbyt twarde, aby chronić swoje zranione serca. Tak czy inaczej, zachowanie to jest prawie zawsze wzorowane na ich relacji z ojcem.
Korzyści płynące z ojcowskiej edukacji
Ojcowie zazwyczaj posiadają szerszą wiedzę niż matki, często wyróżniają się w historii, geografii i filozofii. W związku z tym ojcowie mają tendencję do opowiadania swoim dzieciom historii, regionalnych zwyczajów i postaci heroicznych. Matki natomiast zazwyczaj opowiadają bajki, które rzadko poruszają tematykę historii, geografii lub filozofii. Takie podejście nie pozwala w pełni poszerzyć horyzontów dzieci i wzbogacić ich wiedzę.
W zakresie kształtowania nawyków życiowych ojcowie zachęcają do niezależności, zdecydowania, odwagi i ducha przygody.Angażują dzieci w naprawianie prostych urządzeń gospodarstwa domowego, zachęcają je do odważnych prób nauki jazdy na rowerze, zabierają je na wycieczki piesze lub wyścigi. Matki natomiast często są opiekuńcze, chroniąc dzieci przed wszelkimi potencjalnymi zagrożeniami. Zniechęcają je do udziału w działaniach wiążących się nawet z niewielkim ryzykiem, nieustannie martwiąc się o przypadkowe uderzenia, upadki lub zmęczenie, co może sprawić, że dzieci staną się bardziej delikatne i nieśmiałe.
W swoim podejściu do wychowania ojcowie zazwyczaj zachęcają dzieci do samodzielnego wykonywania zadań, podczas gdy matki wolą robić za nie rzeczy, z którymi dzieci doskonale radzą sobie same. Ojcowie są zazwyczaj stanowczy w obliczu nieuzasadnionych żądań swoich dzieci, podczas gdy matki często ulegają. Kiedy ojcowie zabierają dzieci na wycieczkę, oglądają wiele rzeczy, ale jedzą niewiele smakołyków; kiedy matki zabierają dzieci na wycieczkę, oglądają mniej rzeczy, ale jedzą dużo przekąsek.
Dzieci wychowywane głównie przez ojców mają zazwyczaj wyższe IQ. Niektórzy ojcowie zrzekają się obowiązków związanych z opieką nad dziećmi na rzecz matek, szukając bardziej spokojnej roli – takie podejście okazuje się szkodliwe. Jeśli dziecko postrzega ojca jako nieodpowiedzialnego, może nie zwracać się do niego o radę w obliczu wyzwań, stopniowo podważając jego autorytet.