Rodzice, spróbujcie wychowywać swoje dzieci w ten sposób, aby osiągnąć lepsze wyniki (Sieć Zdrowia Publicznego)
I. Kształtowanie nawyków i dobrych przyzwyczajeń
(1) Czym jest nawyk?
Definicja nawyku: Czym jest nawyk? Jest to automatyczne działanie i stabilny wzorzec zachowania, kształtujący się stopniowo przez długi czas, reprezentujący zachowanie, tendencję lub zwyczaj społeczny, który nie jest łatwy do zmiany.Jak stwierdził Chen Heqin: „Nawyk jest formą zachowania, naturalnym, nieświadomym i bezmyślnym działaniem. Na przykład chodzenie jest zachowaniem nawykowym”. Nie wymaga ono żadnych podpowiedzi ani przypomnień ze strony innych osób, ani też świadomego wysiłku ze strony danej osoby – stąd powiedzenie „nawyk staje się drugą naturą”. Nawyki należą do najbardziej trwałych i kluczowych cech, jakie posiada dana osoba.(II) Elementy kształtowania dobrych nawyków
Rozwój zdrowych nawyków u małych dzieci zazwyczaj obejmuje następujące obszary: codzienne czynności, nawyki związane z nauką, wzorce zachowań i procesy myślowe.
(III) Znaczenie dobrych nawyków
Zdrowe nawyki stanowią podstawę drogi dziecka do sukcesu.
Działanie rodzi nawyk, nawyk kształtuje charakter, a charakter determinuje przeznaczenie.Wpajanie zdrowych nawyków behawioralnych od najmłodszych lat ma kluczowe znaczenie dla przyszłego rozwoju i sukcesu dziecka. Dlatego też dobre nawyki należy kultywować na każdym etapie rozwoju dziecka. Rodzice powinni zacząć od wczesnej edukacji, prowadząc dzieci od małych, codziennych zadań. Stopniowo rozwiną one pozytywne nawyki behawioralne, kształtując się w niezależne, pewne siebie osoby z poczuciem odpowiedzialności, miłością do nauki, docenianiem życia i umiejętnością dobrej interakcji z innymi.(1) Kształtowanie zdrowych nawyków we wczesnym dzieciństwie stanowi podstawę kształtowania charakteru dziecka. Okres ten jest etapem formacyjnym dla rozwoju nawyków i charakteru. Wszystko jest nowe, wszystko wymaga nauki, wszystko nabiera kształtu. Dzieci charakteryzują się dużą plastycznością i skłonnością do naśladowania, choć ich samokontrola pozostaje stosunkowo słabo rozwinięta. Rodzice muszą podchodzić do tego z ogromną cierpliwością i miłością, zaczynając od obserwacji ich zachowania i zrozumienia ich unikalnych cech. Poprzez subtelny, stopniowy wpływ mogą pielęgnować pozytywne nawyki behawioralne.
(2) Kształtowanie zdrowych nawyków we wczesnym dzieciństwie ma kluczowe znaczenie dla kształtowania charakteru dziecka.
Na tym etapie dzieci rozwijają zdolności poznawcze, zdolność oceny sytuacji i umiejętności logicznego myślenia. Poprzez rozwiązywanie problemów i obserwowanie świata z ciekawością stopniowo kształtują własne perspektywy i śmiałą wyobraźnię. Rodzice muszą najpierw zrozumieć zachowania rozwojowe dziecka w tym okresie, unikając narzucania mu standardów i oczekiwań dorosłych.
(3) Gdy dzieci zbliżają się do wieku szkolnego, należy subtelnie kultywować nawyki samodzielnego myślenia, analitycznego rozumowania i dociekania. Stopniowo należy kształtować zdrowe wartości i pozytywne podejście do życia.
W istocie, kultywowanie dobrych nawyków od najmłodszych lat zapewnia dzieciom połowę sukcesu w życiu, a rodzicom najlepszą nagrodę za skuteczne wychowanie.Zacznij od drobnych nawyków behawioralnych, pielęgnując je z troską, aby położyć solidne fundamenty pod zdrowy rozwój dziecka.
II. Rola edukacji rodzinnej w kształtowaniu dobrych nawyków
Edukacja rodzinna charakteryzuje się wczesnym wpływem, ciągłością, autorytetem, zaraźliwością i bezpośredniością. Rodzice powinni w pełni wykorzystać te zalety, aby kultywować pozytywne nawyki u małych dzieci.
Rodziny sprzyjające zdrowemu rozwojowi dzieci mają zazwyczaj następujące cechy:
(1) Rodzice mają silną pewność siebie i niezależnie od okoliczności żywią gorące oczekiwania co do przyszłych osiągnięć swoich dzieci.
(2) Rodzice zapewniają dzieciom bogate i różnorodne doświadczenia życiowe.
Po rozpoczęciu nauki w szkole różnice w rozwoju intelektualnym rówieśników zależą w dużej mierze od bogactwa ich doświadczeń przedszkolnych. Mądrzy rodzice konsekwentnie angażują swoje dzieci w różnorodne, korzystne dla nich zajęcia, aby poszerzać ich horyzonty i otwierać je na świat.
(3) Koncentrują się na wychowywaniu niezależności.
Dzieci w wieku od trzech do czterech lat chcą wszystko robić samodzielnie; rodzice powinni zachęcać je do samodzielnego wykonywania zadań w zakresie ich możliwości.
(4) Ustal rozsądny zestaw zasad domowych, które dzieci mogą zaakceptować.
Rozsądne, oparte na naukowych podstawach zasady są niezbędne do kierowania zachowaniem dzieci w kierunku pozytywnego rozwoju.
(5) Rodzice powinni być dla swoich dzieci dobrymi przyjaciółmi, dobrymi nauczycielami i kompetentnymi pomocnikami w nauce po rozpoczęciu nauki w szkole.
(6) Dbaj o dobre samopoczucie psychiczne dziecka i pielęgnuj jego moralny charakter.
(7) Stwórz sprzyjające środowisko domowe, aby kształtować pozytywne nawyki u małych dzieci.
Kształtowanie dobrych nawyków u dziecka zależy od sprzyjającego środowiska życia i nauki, co doskonale ilustruje opowieść o trzech przeprowadzkach Meng Mu. Jakie środowisko powinno kształtować dom, będący głównym miejscem życia i nauki dziecka?Po pierwsze, dawaj przykład, ponieważ czyny mówią więcej niż słowa. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z znaczenia nawyków: kształtują one charakter, kierują zachowaniem i decydują o sukcesie lub porażce, a nawet o losie człowieka. Dobre nawyki są podstawą sukcesu i przynoszą korzyści przez całe życie. Po drugie, pracuj z naturalnymi skłonnościami dziecka, koncentrując się na wskazówkach. Każde dziecko ma swoją osobowość, hobby i zainteresowania. Te zainteresowania i hobby stanowią ukrytą energię i motywację, ale wymagają naszej uwagi, odkrywania i zachęty, aby w pełni uwolnić swój potencjał.Po trzecie, należy włączyć je do codziennego życia, doceniając praktyczne zastosowanie. Niezależnie od okoliczności, każde dziecko w końcu wejdzie w życie społeczne i zmierzy się z rzeczywistością. Wszystkie nauki zdobyte w dzieciństwie służą temu celowi. Dlatego należy kłaść nacisk na praktyczne doświadczenia, wplatając edukację w codzienne życie, pozwalając dzieciom rozwijać się poprzez wyzwania świata rzeczywistego.
III. Metody edukacji rodzinnej służące kształtowaniu pozytywnych nawyków u małych dzieci
1. Metody kształtowania dobrych nawyków
Kształtowanie zdrowych nawyków behawioralnych należy rozpocząć wcześnie i w rodzinie. Aby zachęcić dzieci do rozwijania pozytywnych zachowań, rodzice powinni przestrzegać sześciu podstawowych zasad: po pierwsze, sprzyjające środowisko; po drugie, cierpliwe przewodnictwo; po trzecie, pochwała w odpowiednim momencie; po czwarte, dawanie przykładu; po piąte, zdecydowana konsekwencja; po szóste, harmonijna współpraca.Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące kształtowania nawyków w zakresie codziennego życia, zachowania, myślenia i uczenia się. (1) Kształtowanie zdrowych nawyków codziennego życia Ustal rozsądny plan dnia. Systematycznie planuj kluczowe codzienne czynności — jedzenie, zabawę, sen, higienę i korzystanie z toalety — wyznaczając na nie określone przedziały czasowe. Przestrzeganie ustalonego planu dnia pomaga dzieciom przystosować się do uporządkowanego, rytmicznego życia, a tym samym kształtuje zdrowe nawyki, zwiększa samodzielność i sprzyja holistycznemu rozwojowi fizycznemu i umysłowemu.Plan dnia dla dzieci w wieku 3–7 lat: Częstotliwość posiłków: 4 razy, w odstępach co 4 godziny Czas aktywności: 5–6 godzin Sen w ciągu dnia: 2–2,5 godziny Sen w nocy: 12–12,5 godziny
Kształtowanie zdrowych nawyków związanych ze snem
Po pierwsze, zachęcaj dzieci do samodzielnego zasypiania po położeniu się do łóżka. Po drugie, ustal stałe pory snu.Przed snem należy stworzyć sprzyjające warunki do zasypiania: zapewnić delikatne oświetlenie, komfort i ciszę; unikać głośnych dźwięków; powstrzymać się od nadmiernej zabawy lub ekscytacji przed snem; nie opowiadać przerażających historii; upewnić się, że dziecko załatwiło swoje potrzeby przed snem. Jeśli dziecko ma trudności z zasypianiem, należy unikać straszenia go, ponieważ może to zakłócić sen. Ponadto należy wyrobić nawyk budzenia się o stałej porze.Jeśli dziecko kładzie się spać wcześnie i ma zapewniony odpowiedni odpoczynek, łatwiej będzie je obudzić rano. Dlatego po ustaleniu regularnego harmonogramu snu należy go utrzymywać bez częstych zmian. Należy pielęgnować dobre nawyki higieniczne u dzieci. Rozwijanie zdrowych praktyk higienicznych korzystnie wpływa na rozwój fizyczny i psychiczny dziecka, zmniejszając częstość występowania chorób skóry, infekcji pasożytniczych, zaburzeń żołądkowo-jelitowych i chorób zakaźnych.Gdy dzieci osiągną wysokość kranu, należy nadzorować je podczas mycia twarzy, uszu, szyi, nadgarstków i innych obszarów pod bieżącą wodą. Powinny one wyrobić sobie nawyk mycia rąk i twarzy rano i wieczorem oraz mycia rąk po powrocie do domu lub przed jedzeniem. Należy nauczyć dzieci mycia rąk przed posiłkami i po skorzystaniu z toalety oraz mycia rąk i twarzy, gdy są zabrudzone.W wieku dwóch lat należy wprowadzić płukanie ust schłodzoną przegotowaną wodą. W wieku od trzech do czterech lat należy zachęcać dzieci do płukania ust po posiłkach i rozpocząć szczotkowanie zębów dwa razy dziennie. Należy upewnić się, że dzieci nauczyły się prawidłowej techniki szczotkowania. Większość dzieci lubi kąpiel; jeśli dziecko nie chce się kąpać, należy zacząć od pluskania się przed wejściem do wody.Latem należy codziennie kąpać dziecko i zmieniać mu ubranka. W pozostałych porach roku należy regularnie kąpać dziecko i myć mu włosy, często zmieniając bieliznę. Należy regularnie przycinać włosy i paznokcie. Włosy dziecka powinny być zadbane i schludne. Podsumowując, konsekwentne wskazówki rodziców i słowne zachęty stopniowo wykształcą u dziecka dobre nawyki higieniczne. Kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych.