Ouders willen allemaal dat hun kinderen slim en charmant zijn. Om de intellectuele ontwikkeling te stimuleren, doen ze vaak alles wat mogelijk is en sparen ze geen moeite om de gezondheid en intelligentie van hun kind te bevorderen. In werkelijkheid hoeft het opvoeden van een slim kind niet zo moeilijk te zijn. Bepaalde misplaatste opvoedingsmethoden belemmeren echter niet alleen de cognitieve ontwikkeling, maar kunnen zelfs het intellect van een kind verminderen! Ouders moeten zich bewust zijn van praktijken die de ontwikkeling van hun kind kunnen belemmeren en weten welke voorzorgsmaatregelen ze in het dagelijks leven moeten nemen.
Hoeveel van deze opvoedingspraktijken maken kinderen minder intelligent? (Public Health Network)
1. Voortijdige academische instructie
Sommige ouders, enthousiast over "intellectuele ontwikkeling", trainen jonge kinderen actief – zelfs rigoureus – in lezen, schrijven en rekenen.Sommige ouders plannen zelfs intensieve cursussen voor hun kinderen, waarbij ze hen systematisch gespecialiseerde vaardigheden zoals tekenen, kalligrafie of piano leren. Zo'n overweldigend schema berooft kinderen niet alleen van het plezier van vrij spelen tijdens hun kindertijd, maar belast hen ook met de druk van de verwachtingen van hun ouders.Ouders zien niet in dat dergelijke academische kennis in strijd is met de cognitieve ontwikkeling van jonge kinderen. Hoewel kinderen feiten kunnen onthouden door uit het hoofd te leren of na te papegaaien, ontbreekt het hen vaak aan echt begrip. Als het onderwerp geen intrinsieke interesse heeft, biedt het weinig voordeel voor de intellectuele groei. In plaats daarvan veroorzaakt het aanzienlijke stress, waardoor de natuurlijke nieuwsgierigheid mogelijk wordt gedoofd.
"Interesse is de beste leermeester" – hoewel dit gezegde een cliché is geworden, wordt het door veel ouders nog steeds over het hoofd gezien. Om kinderen te laten opgroeien tot intelligente en leergierige mensen, moet onze eerste prioriteit zijn om hun enthousiasme voor educatieve activiteiten aan te wakkeren en te cultiveren.
2. Spelletjes die je nooit kunt winnen
Ouders vinden het vaak leuk om spelletjes met hun kinderen te spelen. We moeten spelletjes kiezen die kinderen gemakkelijk kunnen begrijpen – spelletjes waarbij een eenvoudige uitleg of demonstratie voldoende is om te begrijpen hoe ze gespeeld moeten worden. Zo kunnen kinderen ten volle genieten van het spel en het plezier van succes.Bedenk het volgende: als het spel het begrip van een kind te boven gaat en de uitleg van de ouder tekortschiet, kan het kind herhaaldelijk van zijn ouder verliezen. Dit geeft niet alleen geen plezier in het spel, maar vanuit het perspectief van het kind kan herhaaldelijk falen gevoelens van ontoereikendheid bevorderen. Wat een vreugdevolle ervaring zou moeten zijn, hoeft geen les in veerkracht door tegenslag te worden.
Ouders hoeven zich geen zorgen te maken dat kinderen een 'slechte verliezer'-mentaliteit ontwikkelen. In het dagelijks leven kunnen we hen actief aanmoedigen om moedig nieuwe dingen te proberen en uitdagingen aan te gaan. Leid hen bijvoorbeeld aan om mee te helpen met huishoudelijke taken – laat ze helpen met het opruimen van kamers en speelgoed, of laat ze met mama en papa wedijveren om te zien wie de kamer het schoonst kan maken. Zo kunnen kinderen de vreugde van de overwinning ervaren door hun eigen inspanningen.
3. Een overvloed aan negatieve suggesties
Er is een zeer symbolisch sprookje: een mooie prinses, die sinds haar kindertijd door een boze heks gevangen werd gehouden in een toren, kon elke dag alleen de heks zien. De heks zei elke dag tegen haar:Je bent zo lelijk dat iedereen die je ziet in paniek wegvlucht. De prinses geloofde de leugens van de heks, was bang om belachelijk gemaakt te worden en durfde niet te ontsnappen. Op een dag kwam er een prins langs de toren, zag de schoonheid van de prinses en was zo verbaasd dat hij haar redde. De prinses kon haar eigen spiegelbeeld nauwelijks geloven toen ze zag hoe mooi ze werkelijk was.> In werkelijkheid nemen veel ouders onbewust de rol van deze "heks" op zich. Ze kunnen zich overdreven bescheiden gedragen in het bijzijn van familieleden en vrienden, negatieve opmerkingen maken of hun kind vaak vergelijken met meer succesvolle leeftijdsgenoten, waardoor ze het kind ontmoedigen. Dergelijk gedrag kan geleidelijk invloed hebben op het kind en een onuitwisbare indruk achterlaten, waardoor het gaat geloven dat het echt het soort kind is dat zijn ouders beschrijven. Dit kan zelfs leiden tot de nadelige gevolgen van het "suggestie-effect".Stel je voor dat je voortdurend wordt 'ondergedompeld' in een stortvloed van negatieve suggesties – hoe kan een kind dan niet volkomen hopeloos gaan geloven dat het echt dom is?
Samenvatting:Veel ouders richten zich uitsluitend op de kennis of vaardigheden die hun kind op korte termijn verwerft, of hervormen de toekomst van hun kind uit naam van de liefde. In werkelijkheid zouden we meer aandacht moeten besteden aan de ontwikkeling van de gedragsgewoonten, interesses, fantasierijk denken, emotionele intelligentie en sociale vaardigheden van een kind. Dit zijn de cruciale eigenschappen en bepalende factoren die een slim en capabel kind tot een succesvol individu maken.Daarom moeten we het positieve omarmen en het negatieve vermijden. Moedig uw kind aan en waardeer het, neem op gepaste wijze deel aan spelgebaseerde leeractiviteiten en stimuleer de gewoonte om na te denken en het brein te gebruiken. Vertrouw erop dat uw kind steeds intelligenter zal worden.