Sommigen pleiten voor een keizersnede om veiligheidsredenen, terwijl anderen vinden dat een natuurlijke bevalling voor vrouwen de voorkeur verdient. De discussie over de optimale bevallingsmethode bestaat al sinds de oudheid. Uiteindelijk is de belangrijkste factor echter het kiezen van de aanpak die het beste bij het individu past. Het is ook zeer aan te raden om voorafgaand aan de bevalling grondig medisch advies in te winnen.
Vandaag zullen we een overzicht geven van wat een keizersnede en een vaginale bevalling inhouden, en voor welke aanstaande moeders ze geschikt zijn, om u te helpen bij uw afweging.
I. Tien indicaties voor een keizersnede
Bij een keizersnede wordt de buikwand en de baarmoeder ingesneden om de foetus te verwijderen.Wanneer deze ingreep op de juiste wijze wordt geïndiceerd en snel wordt uitgevoerd, kan deze het leven van zowel moeder als kind redden en tegelijkertijd de normale voortplantingsfunctie en het vermogen om in de toekomst kinderen te krijgen van de vrouw behouden. Als er echter niet vooraf zorgvuldig over wordt nagedacht, kan het gewenste resultaat uitblijven en kunnen er mogelijk langdurige nadelige gevolgen zijn. Daarom is zorgvuldige afweging essentieel voordat tot een keizersnede wordt overgegaan. Een keizersnede is een ingrijpende chirurgische methode van geassisteerde bevalling.
Hieronder volgen omstandigheden waarin een keizersnede voor aanstaande moeders aangewezen kan zijn:
1. Foetale nood
Foetale nood kan in elk stadium van de zwangerschap optreden, met name in de latere stadia of na weeën. Oorzaken zijn onder meer verstrengeling van de navelstreng, placenta-insufficiëntie, meconiumaspiratie of complicaties bij de moeder, zoals hypertensie, diabetes of pre-eclampsie.
De meeste gevallen van foetale nood kunnen worden opgespoord via foetale monitoring, waarbij een slechte hartslag wordt vastgesteld, of via echografie, waarbij een abnormale foetale bloedstroom wordt vastgesteld. Als medische noodhulp de toestand niet verbetert, moet onmiddellijk een keizersnede worden uitgevoerd om de baby ter wereld te brengen en levensbedreigende complicaties te voorkomen.De duur van de ontsluiting van de baarmoederhals varieert van persoon tot persoon, maar bij vrouwen die voor het eerst bevallen, duurt de ontsluiting doorgaans langer dan bij vrouwen die al eerder zijn bevallen, gemiddeld 14-16 uur. Een ontsluiting die langer dan 20 uur duurt, wordt een langdurige bevalling genoemd. Vrouwen die hiermee te maken krijgen, ondervinden aanzienlijke moeilijkheden, omdat ze langdurige weeën hebben moeten doorstaan voordat een keizersnede nodig was, waardoor ze zowel prenatale weeën als postoperatief ongemak hebben moeten doorstaan – in feite twee keer moeten lijden.
Obstetrische dystocie wordt over het algemeen ingedeeld in drie soorten op basis van een abnormale voortgang van de bevalling: langdurige latente fase, langdurige actieve fase of gestagneerde actieve fase. Veelvoorkomende oorzaken zijn abnormale samentrekkingen van de baarmoeder, afwijkingen bij de foetus (zoals lichamelijke afwijkingen, verkeerde ligging of abnormale positie van de foetus) of afwijkingen bij de moeder in het geboortekanaal. Als ondanks aanzienlijke dystocie wordt volgehouden met een vaginale bevalling, brengt dit risico's met zich mee voor zowel de foetus als de moeder, waardoor een keizersnede noodzakelijk is.
3. Bekkenvernauwing of cephalopelvische disproportie
Wanneer de moeder structurele afwijkingen aan het bekken vertoont, zoals poliomyelitis, een voorgeschiedenis van bekkenfracturen, een onevenredig kleine gestalte of dwerggroei, kunnen afwijkingen in de bekkenuitgang ervoor zorgen dat de foetus niet kan passeren. In dergelijke gevallen is een keizersnede aangewezen.
De mismatch tussen het hoofd van de foetus en de bekkenholte is relatief. Zelfs als het bekken van de moeder normaal is en niet smal, is een keizersnede noodzakelijk als het hoofd van de foetus te groot is om door het geboortekanaal te passen.
4. Verkeerde ligging
Bij primiparae met een verkeerde ligging is een keizersnede over het algemeen aan te raden. Als bij een primipara op termijn een verkeerde ligging wordt vastgesteld, kan doorgaans een geplande keizersnede worden geregeld. Als de verkeerde ligging echter pas wordt ontdekt nadat de weeën zijn begonnen, kan een spoedkeizersnede nodig zijn.In gevallen van stuitligging waarbij de moeder aangeeft dat zij vaginaal wil bevallen, kunnen verschillende verloskundige ingrepen worden geprobeerd. Een vaginale bevalling bij stuitligging brengt echter aanzienlijke risico's met zich mee, waardoor het noodzakelijk is om vooraf grondig de voor- en nadelen met de behandelend arts te bespreken.
5. Meerlingzwangerschappen
Bij een tweelingzwangerschap waarbij beide foetussen in normale ligging liggen, kan een natuurlijke bevalling worden geprobeerd. Bij een drieling of meerlingzwangerschappen wordt echter over het algemeen een keizersnede als eerste optie aanbevolen.
Naast de vijf bovenstaande punten zijn er nog vijf andere omstandigheden waarin een keizersnede noodzakelijk is:
6. Eerdere keizersnede
Dit is momenteel de meest voorkomende indicatie voor een keizersnede in China, goed voor ongeveer 30% van de gevallen. Veel vrouwen die bij hun eerste bevalling een keizersnede hebben ondergaan, kiezen bij volgende bevallingen ook voor een keizersnede.Over het algemeen verhoogt een eerdere keizersnede het risico op een baarmoederbreuk met ongeveer 1%. Als de incisie verticaal was, neemt het risico op een baarmoederbreuk ongeveer vier keer toe. Daarom zullen de meeste verloskundigen en aanstaande moeders een geplande keizersnede inplannen voordat de weeën beginnen in gevallen waarin eerder een keizersnede is uitgevoerd.
7. Placenta-factoren
De positie en veranderingen van de placenta zijn ook van invloed op de bevallingsmethode. Zo kan een laagliggende placenta die de baarmoederhalsopening blokkeert, placenta praevia of voortijdige placenta-abruptie met ernstige bloedingen of foetale nood een keizersnede noodzakelijk maken.
8. Eerdere baarmoederoperatie
Dit scenario is vergelijkbaar met een eerdere keizersnede. Littekenweefsel van een eerdere operatie aan de baarmoederwand verhoogt inderdaad het risico op een baarmoederbreuk tijdens weeën, waardoor meestal een keizersnede wordt gepland.
9. Ongeschiktheid van de moeder voor een vaginale bevalling
Als de moeder een ernstige medische aandoening heeft, zoals pre-eclampsie of een ernstige systemische ziekte (bijv. hartziekte), en door de arts wordt beoordeeld als niet in staat om een vaginale bevalling te ondergaan, is een keizersnede noodzakelijk.
10. Foetale macrosomie
Macrosomie wordt gedefinieerd als een foetaal gewicht van 4 kilogram of meer. Als uit prenatale onderzoeken blijkt dat de foetus meer dan 4 kilogram kan wegen en de kans op een succesvolle vaginale bevalling klein is, kan een keizersnede worden gepland om dystocie te voorkomen.
II. Voorwaarden voor een natuurlijke bevalling
Een natuurlijke bevalling is een van de manieren om te bevallen. Sommigen vinden dit veel beter dan een keizersnede, omdat het lichaam intact blijft en er geen littekens ontstaan. Dit is een belangrijk argument voor vrouwen die zich zorgen maken over hun uiterlijk.
Daarom streven veel aanstaande moeders nog steeds naar een vaginale bevalling, omdat dit zowel de baby ten goede komt als het fysieke herstel van de moeder bevordert. Als u een vaginale bevalling wenst, moet u rekening houden met de volgende vijf factoren:
1. Zwangerschapsleeftijd tussen 24 en 28 jaar
Moeders jonger dan deze leeftijdscategorie kunnen onderontwikkelde lichaamsweefsels hebben, met name een onvolledig gevormd bekken, wat minder gunstig is voor zowel de moeder als de foetus.Oudere moeders kunnen daarentegen last hebben van stijfheid van het bekkengewricht, verminderde uitbreidingscapaciteit, verminderde samentrekkingskracht van de baarmoeder en verminderde elasticiteit van de vagina. Dit kan de bevalling verlengen en het risico op een obstructieve bevalling vergroten. Daarom kiezen veel oudere moeders voor een keizersnede.Zorg voor evenwichtige voeding en gewichtsbeheersing tijdens de zwangerschap
Hoewel aanstaande moeders tijdens de zwangerschap prioriteit geven aan voeding, kan het niet beheersen van het gewicht leiden tot overmatige inname van voedingsstoffen en vet. Dit kan ertoe leiden dat de foetus te groot wordt, waardoor een soepele doorgang door het geboortekanaal wordt belemmerd en een chirurgische ingreep noodzakelijk wordt.
3. Regelmatige lichaamsbeweging
Passende lichaamsbeweging helpt niet alleen bij het beheersen van het gewicht tijdens de zwangerschap, maar bevordert ook een natuurlijke bevalling. Het kan de duur van de bevalling verkorten en de kans op een obstructieve bevalling verminderen.Aanstaande moeders die regelmatig actief zijn, behouden doorgaans hun fysieke conditie en cardiopulmonale functie op een bepaald niveau. Vrouwen met een goede fysieke conditie hebben een hogere tolerantie en kunnen beter omgaan met weeën. Als gevolg daarvan ondervinden vrouwelijke atleten aanzienlijk minder complicaties tijdens de bevalling dan de gemiddelde zwangere vrouw. Aanstaande moeders kunnen dus hun gebruikelijke bewegingspatroon aanhouden, mits ze zware activiteiten vermijden.
4. Kweek vertrouwen in een natuurlijke bevalling
Aanstaande moeders die een natuurlijke bevalling plannen, moeten zich mentaal voorbereiden. Lees relevante literatuur om het proces en de copingstrategieën te begrijpen. Zorg voor emotionele stabiliteit. Zodra de weeën beginnen, werk dan actief samen met het medisch personeel en vertrouw erop dat u met de steun van artsen en verloskundigen veilig en soepel door de bevalling heen komt om uw baby te verwelkomen.
5. Ga regelmatig naar prenatale afspraken
Regelmatige controles maken het mogelijk om eventuele problemen vroegtijdig op te sporen, zodat deze tijdig kunnen worden gecorrigeerd en behandeld. Als er bijvoorbeeld sprake is van een verkeerde ligging van de foetus, kunnen onder medische begeleiding technieken zoals de knie-borstpositie worden toegepast om de ligging te corrigeren, waardoor een natuurlijke bevalling wordt vergemakkelijkt.