Pas op voor hydatidiforme mola's die veranderen in choriocarcinoom. Wat zijn de maatregelen om kanker door hydatidiforme mola's te voorkomen?
Encyclopedic
PRE
NEXT
Een opmerkelijk fenomeen is dat hydatidiforme mola's vaker voorkomen bij vrouwen in oosterse landen, met name in Zuidoost-Azië en Taiwan. Artsen geven aan dat volgens onderzoek van de Taiwan Medical Association de incidentie in Taiwan gemiddeld ongeveer 0,3 per duizend bedraagt, wat 3 tot 5 keer hoger is dan in westerse landen. De precieze reden voor dit verschil blijft echter onduidelijk.
Pas op voor hydatidiforme mola die zich ontwikkelt tot choriocarcinoom
Tijdens de zwangerschap vormen abnormale deling en proliferatie van trofoblastcellen op de placenta-villi blaasjes van verschillende grootte. Kleine blaasjes zijn nauwelijks zichtbaar, terwijl grotere blaasjes lijken op vingertoppen. Deze blaasjes zijn met elkaar verbonden door dunne steeltjes en vormen clusters die lijken op druiven – vandaar de naam hydatidiforme mola, ook wel vesiculaire mola genoemd.
Dankzij de vooruitgang in de medische technologie worden hydatidiforme mola's nu beschouwd als een zeldzame gynaecologische aandoening. Als een vroegtijdige gestationele trofoblastische tumor kan ongeveer 20% van de gevallen zich ontwikkelen tot choriocarcinoom. Een vertraagde diagnose brengt aanzienlijke risico's met zich mee, waaronder levensbedreigende bloedingen, baarmoederinfecties en daaropvolgende sepsis.De precieze oorzaak van een hydatidiforme mola (molaire zwangerschap) blijft onduidelijk. Aangenomen wordt dat deze aandoening het gevolg is van een abnormale ontwikkeling van de chorionvilli, waarbij sprake is van verschillende gradaties van trofoblastische proliferatie en villous matrixoedeem. De chorionvilli veranderen in clusters van met heldere vloeistof gevulde zakjes, die zich doorgaans samenvoegen tot massa's die aan dunne steeltjes hangen. Deze zakjes variëren in grootte van nauwelijks zichtbaar tot enkele centimeters in diameter.
Medische statistieken geven aan dat een hydatidiforme mola bij ongeveer één op de duizend zwangerschappen voorkomt. Vrouwen boven de vijfenveertig lopen een tien keer hoger risico dan jongere vrouwen. Veel voorkomende symptomen zijn abnormale bloedingen, vergroting van de baarmoeder (die er bij drie maanden zwangerschap uitziet alsof de vrouw vijf maanden zwanger is), afwezigheid van foetale bewegingen, ernstige ochtendmisselijkheid (misselijkheid en braken), thyreotoxicose en pre-eclampsie.
De meeste hydatidiforme mola's zijn goedaardige laesies. Vacuümaspiratie en baarmoedercontracties kunnen vreemde voorwerpen uit de baarmoeder verwijderen. Bij complete mola's ontwikkelt echter ongeveer 20% van de gevallen zich tot kwaadaardig choriocarcinoom, dat mogelijk uitzaait naar organen zoals de lever, nieren, longen, hersenen of vagina.
Preventieve maatregelen tegen kanker bij hydatidiforme mola's
I. Profylactische chemotherapie
Voornamelijk gericht op het voorkomen van kwaadaardige transformatie. Daarom moet profylactische chemotherapie worden toegediend aan vrouwen ouder dan 40 jaar, vrouwen die moeite hebben met regelmatige follow-up of vrouwen die klinisch zijn beoordeeld als een hoger risico op maligniteit. Profylactische chemotherapie omvat doorgaans één enkel geneesmiddel dat in één kuur wordt toegediend, maar in de therapeutische dosis voor kwaadaardige trofoblastische tumoren; de dosering mag niet worden verlaagd.
II. Regelmatige follow-up
Follow-up na een molaire zwangerschap is cruciaal voor vroege detectie van kwaadaardige transformatie en tijdige interventie. Na curettage is wekelijkse urine-hCG-testen vereist totdat negatieve resultaten worden bereikt of geconcentreerde urinetesten negatief worden en de radio-immunoassay-waarden normaliseren. Daarna moeten elke twee weken of maandelijks bloed- of urinetesten worden uitgevoerd.
De follow-up moet gedurende drie maanden na de behandeling maandelijks of tweemaandelijks worden voortgezet. Na zes maanden of een jaar worden de intervallen verlengd tot elke zes maanden tot een jaar. De follow-up moet gedurende ten minste drie jaar worden voortgezet, idealiter gedurende 10-15 jaar. Als tijdens de follow-up klinische symptomen optreden, moeten onmiddellijk aanvullende onderzoeken worden uitgevoerd. Na de behandeling van een molaire zwangerschap moet gedurende ten minste één tot twee jaar anticonceptie worden gebruikt om te voorkomen dat het moeilijk wordt om onderscheid te maken tussen een terugkerende zwangerschap en een kwaadaardige transformatie.
Meer lezen: Drie belangrijke groepen om op te letten
【Leeftijd van de moeder】Zwangere vrouwen jonger dan 20 of ouder dan 40 lopen een hoger risico vanwege onrijpe of ongezonde eicellen, wat kan leiden tot een "lege vruchtzak" en vervolgens een molaire zwangerschap.
【Slechte voeding】Zwangere vrouwen in onderontwikkelde regio's lopen een verhoogd risico tijdens de zwangerschap. Ondervoeding of onregelmatige prenatale zorg kan de kans op molaire zwangerschappen vergroten in vergelijking met de algemene bevolking.
PRE
NEXT