Ruyi Ji Zhaojia zauważył: „Żadne państwo ani naród nie wkroczyły w pełni w społeczeństwo nowoczesne bez wsparcia silnych ojców z klasy średniej”. Wyjaśnił w ten sposób, dlaczego pomimo podobnych warunków geograficznych w Ameryce, Stany Zjednoczone i Ameryka Łacińska wykazują tak wyraźne kontrasty – ponieważ Ameryka posiada system kulturowy, który wspiera ojcostwo.
Powszechnie uznaje się, że Ameryka ponownie podupada. Jednak pozostaje ona odporna, podnosząc się po niepowodzeniach – zjawisko to jest nierozerwalnie związane z tym, czy „ojcowie” otrzymują wsparcie społeczne.
Współczesna Ameryka doświadczyła dwóch poważnych fal nieobecności ojców: rewolucji przemysłowej i II wojny światowej. Bezpośrednią konsekwencją tego było rozpadanie się rodzin, wynikające z tego, że kolejne pokolenia chłopców nie identyfikowały się ze swoimi ojcami.Ci „synowie bez ojców”, osiągając dorosłość, wywarli największy wpływ kulturowy w dwóch obszarach: po pierwsze, stworzyli, podtrzymali i wzmocnili kulturę konsumpcyjną; po drugie, „ojcowie” stali się poważnie niedostatecznie reprezentowani na rynku małżeńskim. Gdyby ta tendencja się utrzymała, społeczeństwo amerykańskie byłoby na najlepszej drodze do uzyskania miana „chorego człowieka Ameryki Północnej”.
W połowie lat 90. rząd Stanów Zjednoczonych wraz z licznymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego zobowiązał się do rozwiązania „kryzysu ojcostwa”, podejmując szereg działań.Najnowsza duża inicjatywa wspierająca ojcostwo miała miejsce w 2006 r., kiedy to rząd USA uchwalił ustawę przeznaczającą 150 mln dolarów rocznie specjalnie na „zdrowe małżeństwa i odpowiedzialne ojcostwo”.
Ojcostwo jest zarówno programem, jak i najwcześniejszym programem w ramach symbolicznych systemów tożsamości. Tożsamość „ojca” składa się zazwyczaj z pięciu elementów: zapewniania bytu/ochrony/dyscypliny/nauczania/zwycięstwa.
Ojciec musi pełnić następujące role:
Po pierwsze, musi zarabiać znaczne dochody, poświęcając jednocześnie dużo czasu żonie i dzieciom (funkcja zapewniania utrzymania).
Po drugie, musi chronić żonę i dzieci przed klęskami żywiołowymi i katastrofami spowodowanymi przez człowieka (funkcja ochrony).
Po trzecie, musi ustanowić zasady panujące w gospodarstwie domowym, aby utrzymać strukturę rodziny (funkcja dyscyplinowania).(funkcja dyscyplinująca) Po czwarte, musi przekazywać dzieciom sens życia i wartości (funkcja edukacyjna). Po piąte, musi wykazywać się przewagą siły i mocy nad innymi mężczyznami, a przynajmniej przewyższać matkę – czyli uosabiać głęboką męskość (funkcja zwycięstwa). W całej historii ludzkości znaczenie tych pięciu funkcji zmieniało się w zależności od okoliczności.
Departament Zdrowia Stanów Zjednoczonych zorganizował grupę ekspertów, którzy opracowali podręcznik zatytułowany „Znaczenie ojców w zdrowym rozwoju dzieci”, w którym jasno określono siedem aspektów skutecznego ojcostwa: 1. Budowanie pozytywnych relacji z matką dziecka; 2. Spędzanie czasu z dzieckiem; 3. Wychowywanie dziecka;4. Odpowiednie dyscyplinowanie dziecka; 5. Prowadzenie dziecka poza sferę rodziny; 6. Zapewnianie ochrony i utrzymania; 7. Pełnienie roli wzorca do naśladowania dla dziecka.
W ramach tych siedmiu punktów funkcja nauczania została ograniczona, a „funkcja zwycięstwa” została w dużej mierze pominięta.