Po powrocie do domu z pierwszego dnia w szkole podstawowej Le Le chciał poszukać w Internecie materiałów do chińskiego wypracowania. Gdy tylko włączył komputer, do pokoju weszła jego mama, która była w kuchni, i skarciła go: „Dlaczego zaraz po powrocie do domu grasz na komputerze? Najpierw odrób pracę domową!”. Bez względu na to, jak Le Le tłumaczył, że włączył komputer specjalnie po to, aby odrobić pracę domową, jego mama była przekonana, że gra. W końcu Le Le nie miał innego wyboru, jak tylko wyłączyć komputer, ale był wściekły na mamę, która ciągle kwestionowała jego działania.Wraz z wiekiem Le Le coraz bardziej nie znosił ciągłego kwestionowania swoich działań przez matkę. W końcu przestał słuchać wszystkiego, co mówiła. Ich relacje znacznie się pogorszyły.
Rodzice, obawiając się, że ich dzieci mogą wpaść w kłopoty lub nabrać złych nawyków, naturalnie skłaniają się ku surowej dyscyplinie. Często przejawia się to w ciągłym kwestionowaniu działań dzieci. Jednak dobre samopoczucie psychiczne i zdrowy rozwój dziecka zależą od troski i wsparcia rodziców. Zaufanie rodziców ma kluczowe znaczenie dla budowania pewności siebie dziecka.Szczególnie teraz, gdy dzieci dojrzewają wcześniej, wielu rodziców nie jest na to przygotowanych. Ich niepokój często przekłada się na ściślejszą kontrolę nad potomstwem. Można powiedzieć, że wszyscy dorastaliśmy pod presją wymagań rodziców, w tym tych, które nas irytowały, ale dzieci nigdy nie spełniają w pełni oczekiwań rodziców.
To nawykowe kwestionowanie powoduje rozdźwięk między rodzicami a dziećmi: rodzice narzekają na nieposłuszeństwo, a dzieci mają pretensje o brak zaufania.Zdrową więź między rodzicami a dziećmi należy pielęgnować od wczesnego dzieciństwa, ponieważ z tej relacji wynika pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa dziecka. Przekonanie dziecka, że jest kochane, cenione i akceptowane przez rodziców, często wynika z pozytywnego zachowania rodziców i pochwał. Rodzice, którzy chcą wychować zdrowe psychicznie dzieci i pielęgnować harmonijne relacje, powinni porzucić nawykowe zadawanie pytań, okazywać dzieciom duże zaufanie, a gdy pojawiają się problemy, najpierw starać się zrozumieć okoliczności, zamiast pochopnie obwiniać.