Półpasiec występuje najczęściej na szyi, głowie, twarzy i talii, objawiając się głównie skupiskami pęcherzyków w miejscu dotkniętym chorobą. Początkowym objawem jest często ból, który można pomylić z bólem głowy, chorobami serca, ostrym zapaleniem wyrostka robaczkowego, zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub bólem pleców i nóg. Diagnoza półpaśca jest zazwyczaj potwierdzana dopiero po pojawieniu się wysypki.
Półpasiec jest również chorobą zakaźną
Powszechnie wiadomo, że ospa wietrzna rozprzestrzenia się drogą oddechową i jest wysoce zakaźna, co zazwyczaj wymaga izolacji. Półpasiec i ospa wietrzna są wywoływane przez tego samego wirusa: wirusa ospy wietrznej i półpaśca.
W dzieciństwie zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca objawia się czerwonymi plamami, grudkami i pęcherzykami (ospa wietrzna) na głowie, twarzy, tułowiu i kończynach. Po leczeniu lub samoistnym ustąpieniu wysypki wirus przechodzi w stan uśpienia w korzeniach nerwowych.Kiedy odporność organizmu spada, wirus uaktywnia się ponownie z korzeni nerwowych, atakując skórę i nerwy po jednej stronie ciała. Objawia się to jednostronnym rumieniem i pęcherzykami, którym towarzyszy nerwoból, znany jako półpasiec.
Półpasiec jest znacznie mniej zakaźny niż ospa wietrzna, ale osoby, które nie miały ospy wietrznej, mogą się nim zarazić poprzez bliski kontakt z pacjentem cierpiącym na półpasiec. Często spotykamy się z takimi przypadkami, dlatego zalecamy wszystkim pacjentom cierpiącym na półpasiec unikanie bliskiego kontaktu z dziećmi, które nie miały ospy wietrznej, aby zapobiec przenoszeniu wirusa.
Środki lecznicze stosowane w półpaścu
1. Terapia farmakologiczna
Leki przeciwwirusowe:
Wybierane do leczenia przyczynowego, takie jak rybawiryna, acyklowir, interferon oraz doustne leki chińskie lub zachodnie. Mogą one w różnym stopniu hamować replikację wirusa, sprzyjając powrotowi do zdrowia. Terminowe, skuteczne i odpowiednie dawkowanie może zmniejszyć częstość występowania neuralgii poopryszczkowej.
Środki wzmacniające odporność:
Obejmują prednizolon, kwas poliinozynowo-policytydylowy (PIP) i nukleotydy.
Środki neuroprotekcyjne:
Takie jak witamina B₁, witamina B₁₂ i metylokobalamina.
2. Fizjoterapia
Obecne metody fizjoterapii obejmują przede wszystkim światło ultrafioletowe, diatermię krótkofalową, światło spolaryzowane liniowo, promieniowanie dalekiej podczerwieni i terapię laserową.Głównym efektem terapeutycznym jest działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.
3. Blokada przykręgosłupowa i blokada korzenia nerwowego
Wstrzyknięcie środków terapeutycznych wokół korzeni nerwowych w otworach przykręgosłupowych lub zastosowanie blokady nerwów segmentowych może być również stosowane w leczeniu ostrego półpaśca, dając podobnie zadowalające wyniki. Jednakże niezbędna jest precyzyjna lokalizacja, a procedura wymaga wysokich umiejętności technicznych. Należy zachować szczególną ostrożność, aby zapobiec powikłaniom.
4. Wstrzyknięcie zewnątrzoponowe
Przestrzeń zewnątrzoponowa to potencjalna szczelina między więzadłem żółtym a oponą twardą, wypełniona tkanką łączną, naczyniami krwionośnymi, korzeniami nerwowymi i tłuszczem.Po podaniu leku, lek działa bezpośrednio na dotknięte tkanki i nerwy u pacjentów z ostrym półpaścem. Podejście to zapewnia szybką i zadowalającą ulgę w bólu, skraca przebieg choroby i sprzyja wyzdrowieniu z ostrego półpaśca.
5. Akupunktura i bańki
Akupunktura i terapia bańkami w przypadku półpaśca mają na celu usunięcie z organizmu toksyn chorobotwórczych i zastoju krwi, co pozwala złagodzić ból i wyleczyć chorobę.
6. Terapia kompleksowa
Środki lecznicze stosowane w przypadku półpaśca obejmują również podejście zintegrowane, w tym doustne leki chińskie i zachodnie, miejscowe zastrzyki z lekami, blokady korzeni nerwowych, fizjoterapię i miejscowe maści przeciwbólowe. Szczególnie w fazie ostrej półpasiec ustępuje zazwyczaj w ciągu 3-5 sesji terapeutycznych, zazwyczaj bez pozostałości neuralgii poopryszczkowej. (Źródło: Family Doctor Online)