Het meest verontrustende voor ouders is wanneer hun baby ziek wordt. Als er iets nog vervelender is, dan is het wel om met het kind naar de dokter te gaan. Bij elk bezoek is het er druk, en het registreren en in de rij staan is een hele opgave. Als je eindelijk bij de dokter bent, is zijn tijd zo kostbaar dat hij vaak al een recept heeft uitgeschreven voordat je twee woorden hebt kunnen zeggen.Je kind naar de dokter brengen is eigenlijk een hele kunst. Ken je de volgende tips?
1. Bereid je goed voor
Schrijf voordat je vertrekt al je zorgen punt voor punt op. Leg ze tijdens het consult aan de dokter voor, zodat hij of zij elk punt systematisch kan behandelen. Zo voorkom je dat je na het onderzoek belangrijke vragen vergeet.
2. Raadpleeg het registratiepersoneel
Als u door de symptomen van uw kind niet zeker weet naar welke afdeling u moet gaan, raadpleeg dan eerst het registratiepersoneel. Zij kunnen u helpen de juiste afdeling voor de aandoening van uw kind te kiezen, zodat u niet doelloos rond hoeft te dwalen.
3. Een arts kiezen
Informeer voorafgaand aan uw bezoek naar artsen die voorkeur genieten bij uw kind, kies voor een arts die u al lang kent of raadpleeg de lijst met specialisten van het ziekenhuis om geschikte artsen te vinden.
4. Beschrijf de symptomen van uw kind nauwkeurig, duidelijk en beknopt
Begin bij het uitleggen van de toestand van uw kind met het noemen van de belangrijkste reden voor het bezoek. Beschrijf de symptomen zo nauwkeurig en specifiek mogelijk en vermijd irrelevante details.Geef tegelijkertijd aan hoe lang de symptomen al aanhouden, bijvoorbeeld "twee dagen diarree en buikpijn" of "twee dagen verstopte neus, niezen en loopneus". Zo kan de arts snel een beeld krijgen van de belangrijkste aandoening van uw kind en worden vage tijdsindicaties vermeden die de diagnose bemoeilijken.Beschrijf relevante symptomen
Neem bijvoorbeeld buikpijn en diarree. Geef de arts nauwkeurig aan waar de pijn zich bevindt, wanneer deze is begonnen en hoe lang deze al aanhoudt, wat de kenmerken ervan zijn, onder welke omstandigheden deze optreedt, wanneer deze verergert, wanneer deze afneemt en hoe ernstig deze is. Beschrijf ook de frequentie, kleur en consistentie van de dagelijkse stoelgang (bijv. rijstwaterachtig, waterig, eierdropsoepachtig) en of er een vieze of ongebruikelijke geur is.Als er andere symptomen bij de aandoening horen, zoals koorts, koude rillingen, verlies van eetlust, misselijkheid of braken, beschrijf deze dan duidelijk aan de arts. Vermeld ook mogelijke oorzaken van de ziekte, zoals vermoeidheid, blootstelling aan kou, te veel eten of een ongelukje.
6. Beschrijf de algemene toestand van het kind
Geef naast de primaire symptomen ook een overzicht van de algemene toestand van het kind: eetlust, energieniveau, stoelgang, urineren en eventuele veranderingen in het slaappatroon.Geef een gedetailleerd overzicht van de eerdere medische geschiedenis
Leg de arts grondig uit welke ziekenhuizen uw kind vóór deze afspraak heeft bezocht, welke medicijnen tot nu toe zijn toegediend, de doseringen en de effectiviteit ervan. Dit helpt onnodige dubbele behandelingen te voorkomen. Geef de arts alle eerdere testrapporten, diagnoses en behandelplannen. Dit dient als een waardevolle referentie voor de arts en voorkomt overbodige tests, waardoor onnodige bloedafnames of blootstelling aan röntgenstraling voor uw kind worden verminderd.
8. Werk volledig mee aan onderzoeken
Plaats uw kind tijdens onderzoeken met het gezicht naar de arts, zodat deze de teint en gezichtsuitdrukkingen kan observeren, wat helpt bij het beoordelen van de toestand.Wanneer de arts een tongspatel gebruikt om de mond van het kind te onderzoeken, houd het kind dan stevig vast om bewegingen te voorkomen die het zicht op de keel kunnen belemmeren. Tijdens het ausculteren met een stethoscoop, beschrijf de symptomen van het kind dan niet uitgebreid in de buurt, omdat dit de arts kan afleiden en de diagnose kan verstoren.
9. De arts informeren over de medicatiegeschiedenis van uw kind wanneer er recepten worden uitgeschreven
Als uw kind ooit een allergische reactie op een bepaald medicijn heeft gehad, is het essentieel om de arts hiervan op de hoogte te stellen om bijwerkingen te voorkomen. Als uw kind een chronische aandoening heeft waarvoor langdurige medicatie nodig is, moet dit ook aan de arts worden gemeld. Zo kan de arts de juiste medicatie voorschrijven en medicijnen vermijden die de bestaande aandoening kunnen verergeren of een negatieve wisselwerking met andere medicijnen kunnen veroorzaken, waardoor onnodige schade aan uw kind wordt voorkomen.