Stan starego Qiana był tragiczny. Od pół miesiąca odmawiał jedzenia, żywiąc się jedynie kilkoma kęsami dziennie, które zmuszali go do spożycia członkowie rodziny. Blady, z wyschniętymi ustami, siedział w gabinecie bez wyrazu twarzy, emanując całkowitą apatią.
Według krewnych 68-latek przez dziesiątki lat pełnił funkcję dyrektora wykonawczego w korporacji i miał uparty charakter.Sześć lat temu, kiedy jego córka zaszła w ciążę i urodziła dziecko, całkowicie wycofał się ze stanowiska, zamierzając cieszyć się wnukami wraz z żoną. Jednak spotkało go wiele rozczarowań, które po bliższym przyjrzeniu się okazały się błahostkami. Na przykład zabronił wnukowi jeść podczas oglądania telewizji, nalegał na natychmiastowe wyłączanie światła i zakazał jedzenia fast foodów... Wymagał od wnuka ścisłego przestrzegania zasad, ale jego córka i zięć uważali takie szczegóły za nieistotne.Stary Qian wiedział, że nie powinien narzucać obowiązków rodzicielskich, ale obawiał się, że w dłuższej perspektywie dziecko zostanie zepsute. Po spędzeniu połowy życia na stanowiskach kierowniczych czuł się teraz całkowicie bezsilny.
Po pewnym czasie stary Qian przestał mówić, powstrzymał się od wyrażania opinii i wycofał się ze wszystkich działań związanych z wnukiem. Początkowo rodzina nie zwracała na to uwagi, uznając to za typowe dla osób starszych wahania nastroju. Dopiero gdy niedawno odmówił jedzenia, zdali sobie sprawę, że coś jest nie tak.
W rzeczywistości zachowanie starego Qiana odzwierciedlało objawy zaburzeń lękowych. Jakie inne objawy mogą towarzyszyć lękowi, poza złym stanem psychicznym?
1. Zaburzenia snu
Problemy ze snem są zazwyczaj wyraźne u osób cierpiących na lęk. Niektórzy mają koszmary przez całą noc i łatwo się budzą. Inni natomiast śpią głęboko, głośno chrapią, ale budzą się z uczuciem, jakby w ogóle nie spali, przekonani, że cierpią na bezsenność.
2. Niepokój emocjonalny
Osoby te mogą nagle doświadczać kołatania serca, paniki, ucisku w klatce piersiowej, duszności, dyskomfortu lub bólu w okolicy przedsercowej, a także przyspieszonego tętna i oddechu. Mogą odczuwać duszności, znaczne pogorszenie codziennego funkcjonowania, a towarzyszy im intensywny strach i poczucie zbliżającej się katastrofy. Może to objawiać się uczuciem utraty kontroli, któremu towarzyszy chęć krzyczenia lub wołania o pomoc.
3. Zaburzenia autonomicznego układu nerwowego
Osoby cierpiące na lęk mogą jednocześnie doświadczać zaburzeń autonomicznego układu nerwowego i dyskomfortu fizycznego, w tym przyspieszonego tętna, nadmiernej potliwości, napięcia mięśniowego i niekontrolowanego drżenia rąk. Mogą nawet stać się irracjonalnie rozgniewane, stracić jasność postrzegania otoczenia, doświadczać uproszczonego myślenia i żyć w stanie ciągłego strachu.
Jak więc można złagodzić lęk poprzez samopomoc?
1. Głębokie oddychanie.
W obliczu napięcia emocjonalnego należy ćwiczyć głębokie oddychanie, aby złagodzić presję i rozproszyć niepokój. Podczas niepokoju puls przyspiesza, a oddech staje się szybszy. Głębokie oddechy zmuszają do spowolnienia tempa oddychania, sygnalizując organizmowi, że niepokój minął. Prawidłowe oddychanie brzuszne polega na unoszeniu i opadaniu brzucha przy każdym wdechu i wydechu.
2. Umiarkowane ćwiczenia fizyczne.Badania wskazują, że ćwiczenia fizyczne eliminują niektóre substancje chemiczne wywołujące niepokój, sprzyjając relaksacji umysłowej i poprawie nastroju. Kiedy odczuwasz niepokój, po prostu odłóż na bok swoje myśli i zaangażuj się w takie aktywności, jak bieganie, gry z piłką lub pływanie. Nie tylko wzmocni to Twoje ciało, ale także skutecznie złagodzi uczucie niepokoju, pozostawiając Cię z nową energią do wykonywania kolejnych zadań.
Uwolnienie emocji jest istotną metodą łagodzenia napięcia i utrzymania równowagi psychicznej. Możesz zwierzyć się z niepokojów bliskim lub przyjaciołom, pozwalając swojej wewnętrznej jaźni się dostosować; alternatywnie, znajdź odpowiednie miejsce, aby płakać lub śmiać się serdecznie, w ten sposób wyładowując wewnętrzną melancholię.