Bir nesneyi kullanarak ona değer vermek – kim bu psikolojik mekanizmayı deneyimlemedi ki? Uzun süre kullanılan bir tarak bile sevilen bir nesne haline gelir; kişi ona bağlanır, hatta bağımlı hale gelir ve kırıldığında ondan ayrılmak istemez. Dolayısıyla, sevginin en yüksek biçimi sadece hayranlık değil, aynı zamanda onu cesurca kullanmak, ona tamamen güvenmektir.
Bir keresinde sadık bir çifti röportaj yapmıştım. Genç eş, arabalardan hafif bir korku duyuyordu ve bu yüzden araba kullanmayı öğrenmekten çekiniyordu, ancak kocasının direksiyonu bu kadar zahmetsiz bir çekicilik ve cazibeyle kullanışını çok seviyordu. Yolcu koltuğunda otururken, kocasının keskin hatlı, tamamen odaklanmış ve sakin profiline bakarak derin bir güven hissediyordu.Pencereden dışarıya, bulanık, değişen, zengin manzarayı seyrederken...
Kocasına ilk olarak onu direksiyon başında sergilediği havalı ve soğukkanlı tavırlarının çektiğini itiraf ederken gülümsedi.
Kanepede yanında oturan kocası, sık sık başını sallayarak gülümseyerek dinledi. Bu aşk tanımını, bu sevgi motivasyonunu, özü, nezaketi, resmiyeti veya romantizmden yoksun bulmadı."Onun için yararlı olmam, alabileceğim en büyük övgü!" diye özetlemeden edemiyor ve karısını kendine yaklaştırıyor. Karısı da şakacı bir eklemeyle karşılık veriyor: "Kocam benim en iyi şoförüm!"
Aşıklar ihtiyaç duyulma hissine özlem duyarlar; aksi takdirde aşk, tatminsiz, sadece süs olarak kalır. Sevdiğin kişiye ne kadar soğuk davranırsan, aşkın kaybolma olasılığı o kadar artar.Sadece kullanarak aşkın değerini gerçekten anlayabilirsiniz. Sevdiğiniz kişiye bile güvenemiyorsanız, bu dünyada size destek olacak ne kalır?
Birçok çift, birbirlerini "nadiren kullandıkları" için sonunda yabancılaşır. Aşk bir kilit gibi olur: çok uzun süre kullanılmadığında, orijinal anahtar bile onu açamayabilir.