Zamknij oczy i medytuj, słuchając wiosennego deszczu. Wiosenny deszcz to szept serca, lament niebios do ziemi, a przede wszystkim wezwanie do przebudzenia ducha odrodzenia. „Mglisty deszcz zwilża balustrady; kwiaty moreli zaskakują chłodem równonocy wiosennej”. Po równonocy wiosennej zaczynają się wiosenne burze, wszystko rośnie, budzą się hibernujące owady, a łąki wypełniają się lotem wilg. Życie wybucha energią.
Wspomnienia dryfują na wiosennej bryzie, podążając śladami wiosny ku odległym marzeniom, poszukując subtelnej elegancji zapachu przez wszystkie pory roku. Zbierając najpiękniejsze chwile, aby ozdobić ten spokojny stan umysłu. Trzymając kilka smużek mgielnych gałęzi wierzby, zachowując poczucie dystansu w tych prostych, pięknych latach. Tkając zasłonę cichych marzeń, aby wędrować na wiosennym wietrze.W marcu witam Cię dziesięcioma milami kwitnących, promiennych kwiatów brzoskwini.
Gdy niebo stopniowo się ociepla, nagle pojawia się wiosenna ulewa. Cenny jak olejek, wiosenny deszcz przynosi chłód na twarz, gdy zimny wiatr miesza się z drobnymi kroplami, ale to nie zmniejsza mojego zamiłowania do niego ani trochę.
Cenię sobie rześką świeżość wypełniającą powietrze podczas ulew, rytmiczne stukanie kropli deszczu o ubrania, dachy, trawniki i korony drzew – jakby budziło drzemiące stworzenia. W te spokojne wieczory szepcze o tym, gdzie minął rok, kogo spotkał i jakie opowieści utkał.
Deszcz zawsze przypomina mi dzieciństwo, kiedy biegałem i bawiłem się w ulewnym deszczu, przenosząc mnie z powrotem do mojego północnego rodzinnego miasta, gdy wiosenny deszcz padał na ziemię. Kilka dni temu nagły wiosenny śnieg pokrył małe miasteczko jak spadające kotki wierzby, osiadając na gałęziach drzew jak jadeitowe liście i kwiaty gruszy, które rywalizowały o kwitnienie. Świat stał się czysto biały, nadając miastu atmosferę tajemniczości.Nie ma wątpliwości, że my, młodzi ludzie, musimy opuścić dom, aby walczyć o byt, ale chociaż świat ma swoje granice, nasze myśli nie znają ograniczeń. Po opuszczeniu domu tęsknota za nim zawsze pozostaje w najdelikatniejszym zakątku naszych serc.