1. Wznoszenie pawilonów z lampionami
Powszechnie znane jako „dwunasty dzień wznoszenia lampionów”. W miarę zbliżania się Święta Lampionów, sołtysi zaczynają od tego dnia zwoływać wykwalifikowanych rzemieślników i sprawnych fizycznie młodych ludzi, aby przygotowali lampiony i dokonali wszystkich przygotowań do oglądania lampionów podczas święta.
Wierszyk dla dzieci brzmi: „Jedenasty dzień to rozmowy i gwar, dwunasty to wznoszenie pawilonów z lampionami, trzynasty to zapalanie lampionów, czternasty to jasne świecenie lampionów, piętnasty to półksiężyc, szesnasty to gaszenie lampionów”.
2. Święto Ogniska
W niektórych południowych dzielnicach Shijiazhuang do dziś zachował się zwyczaj palenia gałęzi cyprysu dwunastego dnia pierwszego miesiąca księżycowego (lub dziesiątego dnia w niektórych regionach). O zmierzchu gospodarstwa domowe zapalają gałęzie cyprysu przed swoimi drzwiami. Gdy zapach dymu unosi się w powietrzu, rodziny gromadzą się wokół ogniska, nazywając ten rytuał „paleniem cyprysu”.
Palenie cyprysów symbolizuje „odpędzanie nieszczęścia”, odpieranie epidemii i złych duchów. Ludzie palą wszystkie zużyte przedmioty gospodarstwa domowego, a następnie rzeźbią pozostałe gałęzie cyprysów w „cyprysowe kłódki”. Są one wiązane sznurkiem i zawieszane na szyjach niemowląt, aby modlić się o długowieczność.W homofonicznej interpretacji jako „pieczenie stu ognisk” lub „pieczenie stu lat długowieczności”, dzieci biegają po ulicach, odwiedzając gospodarstwa domowe, zbierając „ogniska stu gospodarstw”, aby odeprzeć sto chorób i zapewnić rok wolny od nieszczęść.
3. Święto Szczura
Legenda głosi, że dwunasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego to dzień, w którym szczury biorą ślub ze swoimi narzeczonymi lub alternatywnie dzień narodzin szczura. W związku z tym ludzie wymyślili różne „rytuały” skupione wokół szczurów, wyrażające nie tylko niechęć zwykłych ludzi do tych stworzeń, ale także służące rozproszeniu zmęczenia i znużenia minionym rokiem.Chińskie zwyczaje związane z tym dniem obejmują chowanie nożyczek, zbieranie starych butów i szczypanie myszy w pyszczki. W Święto Myszy nie wolno używać nożyczek. Jeśli nie słychać „cvakania” nożyczek, domownicy będą oszczędzeni od „gryzienia” myszy przez cały rok.Tego ranka dzieci z każdego gospodarstwa domowego chodziły od drzwi do drzwi z koszykami, zbierając stare buty. Mieszkańcy wsi z radością pozbywali się „zła” (butów).
4. Robienie pierogów
W dwunastym dniu pierwszego miesiąca księżycowego każde gospodarstwo domowe robi pierogi. Podczas formowania pierogów ludzie mocno ściskają ich brzegi, co nazywa się „szczypaniem myszy w pyszczek”. Symbolizuje to życzenie gryzoniom radości bez sprawiania psot.Pierogi formuje się w kształcie myszy, z ustami, uszami, ogonami i fasolą mung jako oczami. Mówi się, że robienie pierogów to „szczypanie myszy w pyszczek” – zamykając jej pyszczek, mysz nie może gryźć rzeczy, co gwarantuje, że przez cały rok w domu nie będzie plagi myszy.
Wieczorem każda rodzina spożywa kaszę jaglaną lub kukurydzianą, symbolizującą „zaślepienie oczu szczurów”, aby osłabić ich wzrok. Po kolacji ludzie smażą orzeszki ziemne, co oznacza „usmażenie (lub „zamieszanie”) uszu szczurów”.
5. Dzień zapalania lampionów
W tradycji Hakka Święto Lampionów świętuje ponowne spotkanie za pomocą kolorowych lampionów i dekoracji. Dwunastego dnia pierwszego miesiąca księżycowego wioski zbierają wykwalifikowanych rzemieślników, aby wznieść rusztowania i zapalić lampiony. Ponieważ słowo „lampion” (dēng) w języku Hakka brzmi identycznie jak „syn” (dīng), dzień ten znany jest również jako Dzień Zapalania Lampionów.
Oprócz konotacji uroczystych, ceremonia zapalenia lampionów oznacza uznanie przez klan nowo narodzonych męskich potomków.Każdy chłopiec przechodzi ten rytuał, który może mieć miejsce w roku urodzenia lub kilka lat później. Zwyczaj nakazuje, aby tancerze lwów przybyli, aby złożyć gratulacje. Rodzina gospodarza wita ich dwoma łańcuchami petard i wręcza słodycze, mandarynki i czerwone koperty jako wyraz wdzięczności.
Jakie inne zwyczaje charakteryzują dwunasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego? W tym okresie tradycje pekińskie obejmują kręcenie diabolo (symbolizujące harmonię), kręcenie wiatrakami (reprezentującymi radość) oraz bicie w gongi i bębny (oznaczające pokój). Ludzie odwiedzają również krewnych i przyjaciół, wspólnie wyruszają na wycieczki, tworzą lampiony i ćwiczą występy na festiwal kwiatów...