1. Urodziny głowy lampionu
Trzynasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego to ważny dzień ludowy zwany „urodzinami głowy lampionu”. Tego dnia gospodarstwa domowe tradycyjnie zapalają lampy pod kuchenką, co nazywa się „zapalaniem lampy kuchennej”. Zwyczaj ten wywodzi się z zbliżającego się Święta Lampionów piętnastego dnia, kiedy to rodziny testują przygotowane lampiony, stąd nazwa „dzień głowy lampionu”. W tradycji Nantong lampiony zapalano od trzynastego do osiemnastego dnia, zgodnie z powiedzeniem: „Trzynastego bogowie oglądają lampiony, piętnastego i szesnastego ludzie, a siedemnastego i osiemnastego duchy”. Zwyczajowo „zapalano lampiony i rozrzucano twarze lampionów” (rytualna ofiara). Świątynia boga miasta przyciągała nieustanne tłumy oglądających lampiony.czternastego bogowie oglądają lampiony, piętnastego i szesnastego ludzie oglądają lampiony, siedemnastego i osiemnastego duchy oglądają lampiony”. Zwyczaj ten obejmował również „podawanie kleistych kulek ryżowych, gdy lampiony są zapalone, i makaronu, gdy są gaszone”. Świątynia Boga Miasta była pełna osób oglądających lampiony.
2. Lampiony smoka
Zwyczaj toczenia lampionów smoka podczas Święta Wiosny jest przekazywany od ponad wieku i trwa zazwyczaj cztery dni.Trzynasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego oznacza próbę lampionów, czternasty dzień rozpoczęcie pokazu lampionów, piętnasty dzień główny festiwal lampionów, a szesnasty dzień zakończenie. Wieczorem w dniu próby lampionów sześć starożytnych smoków i liczne toczące się smoki po raz pierwszy wyszły na ulice. Gdy lampiony po raz pierwszy rozjaśniły noc, lampiony smocze zaczęły przemykać między tłumem, skręcając się i tańcząc w powietrzu. Po obu stronach ulic każda rodzina wieszała lampiony, paliła kadzidło i odpalała petardy.Następnie na ulice wychodzą toczące się smoki, kosze kwiatowe, latarnie narracyjne, latarnie karuzelowe, latarnie rybne, latarnie lwów, latarnie królików, latarnie motyli i złote latarnie tykwowe. W tym momencie ulicami przepływa ciągły strumień kolorowych lampionów smoków, którym towarzyszy olśniewający blask różnych lampionów ozdobnych. Uroczystości trwają do długo po północy, zanim lampiony zostaną wycofane. Następnego dnia uroczystości lampionowe są wznawiane i trwają do ceremonii zamknięcia szesnastego dnia.
3. Tworzenie lampionów
Obchody Święta Lampionów zazwyczaj rozpoczynają się od tworzenia lampionów trzynastego dnia pierwszego miesiąca księżycowego. Stara pekińska rymowanka noworoczna brzmi: „Jedenastego zaczyna się zgiełk, dwunastego stawia się ramy lampionów, trzynastego zapala się lampiony, czternastego lampiony świecą jasno...”. Dlatego trzynasty dzień znany jest jako „Dzień Zapalania Lampionów”, a czternasty jako „Dzień Testowania Lampionów”.Piętnasty dzień to „główna wystawa lampionów”, a siedemnasty oznacza „koniec lampionów”. Od trzynastego dnia ludzie zaczynają dekorować swoje domy lampionami i kolorowymi ozdobami!
4. Jedzenie tangyuan
„Trzynastego dnia okrągłe pierogi, piętnastego makaron. Piętnasty dzień to Mały Nowy Rok”. To kolejny starożytny chiński zwyczaj. Wieczorem trzynastego dnia rodziny jedzą tangyuan, symbolizujące „całość i kompletność”.Prawdę mówiąc, serca dzieci już biją szybciej na myśl o wyjściu na ulice. Po kilku pośpiesznych kęsach pochłaniają zawartość miseczek, odsuwają je na bok i wybiegają grupami, aby podziwiać lampiony. 5. Czczenie Guan Gong 13 dnia pierwszego miesiąca księżycowego na chińskiej wsi istnieje zwyczaj czczenia Guan Gong. Czy widzieliście kiedyś ofiarę znaną jako „dodawanie talerzy”, używaną podczas tego kultu?Pulchne żółte fasolki układa się w rzędy przypominające okapy, a wielobarwne fasolki, pestki melona i pestki brzoskwini mocuje się bambusowymi patyczkami. Elementy te układa się warstwami na konstrukcjach zbudowanych z kilku talerzy, tworząc skomplikowane pawilony i wieże — unikalne rzemiosło ludowe dzielnicy Chang'an znane jako „Tian Die Zi”.6. Tworzenie „świętego robaka”Trzynastego dnia pierwszego miesiąca księżycowego społeczności wiejskie przestrzegają zwyczaju tworzenia „świętych robaków”. Tego dnia kobiety z wioski zbierają się w grupach po trzy lub pięć gospodarstw, aby zagniatać ciasto, kroić, rzeźbić i gotować na parze, co stanowi ostatni etap przygotowań do Święta Wiosny, witając Święto Latarni. Pod zręcznymi rękami, przyzwyczajonymi do posługiwania się motykami i łopatami, powstają realistyczne i misternie wykonane „święte robaki”.
7. Ceremonia oddania czci morzu
Trzynasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego jest tradycyjnie uważany za dzień urodzin Smoczego Króla Morza. Każdego roku w tym dniu rybacy organizują różnorodne ceremonie oddania czci morzu, modląc się o sprzyjającą pogodę i obfite połowy przez cały rok. Zgodnie z tradycyjnymi zwyczajami na ołtarzu układane są ofiary, takie jak głowy świń, karpie i duże bułki gotowane na parze.Przed ołtarzem wierni palą kadzidło i papierowe ofiary, kłaniając się z szacunkiem w kierunku morza. Ogłuszające petardy rozbrzmiewają na całej okolicy, a olśniewające fajerwerki uosabiają nadzieje ludzi związane z nowym rokiem.
8. Wypuszczanie lampionów morskich
Wypuszczanie lampionów morskich trzynastego dnia pierwszego miesiąca księżycowego jest tradycyjnym zwyczajem chińskich rybaków. Według folkloru dzień ten jest dniem urodzin bogini morza, choć w niektórych regionach południowych obchodzi się go piętnastego dnia siódmego miesiąca lub dwudziestego trzeciego dnia trzeciego miesiąca.Lokalni rybacy i mieszkańcy wsi podtrzymują tę tradycję, składając ofiary na brzegu, odpalając fajerwerki i wypuszczając na morze misternie wykonane łodzie-latarnie z wyrytymi błogosławieństwami, modląc się o pomyślne żeglugi, szczęście i bezpieczeństwo.
Zakazy w trzynastym dniu pierwszego miesiąca księżycowego
Według starszyzny z południowych regionów górskich trzynasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego jest najważniejszym, najsurowszym, najbardziej toksycznym i niepomyślnym „dniem zakazów” w całym roku.
W tym tradycyjnym dniu ludzie powstrzymują się od odwiedzania krewnych, wychodzenia z domu, organizowania ślubów lub pogrzebów. Nie wolno im kopać ziemi ani przeprowadzać się... W trzynastym dniu miesiąca księżycowego nie planuje się żadnych radosnych uroczystości, takich jak śluby, ponieważ liczne tabu zmuszają ludzi do pozostania w domach i „ukrywania się”.Zwyczaj ten był szczególnie rygorystyczny w latach 60. i 70. XX wieku, kiedy to dzień ten funkcjonował jako faktyczne święto państwowe w południowych regionach górskich. Niewielu odważyło się wyjść na pola lub w góry z obawy przed nieszczęściem, a długich podróży unikano z obawy przed katastrofą.