Czy wraz z nadejściem wiosny i ociepleniem powietrza nasze ciała obudziły się z zimowego snu? Wiosna przynosi nie tylko piękno krajobrazów, ale także kulinarne rozkosze: pachnącą cebulę dymkę, charakterystyczny szczypiorek, intensywnie zielony szpinak i elegancką torebkę pasterza, cenioną przez uczonych. Wizyta na wiejskich polach, aby osobiście doświadczyć tej pory roku, jest naprawdę wspaniałym przeżyciem.Przyjrzyjmy się teraz tym warzywom, których regularne spożywanie może pomóc nam bezpiecznie przetrwać wiosenne miesiące.
Co należy jeść, aby zachować zdrowie wiosną?
1. Cebula dymka i szczypiorek
Tradycyjna medycyna chińska zaleca spożywanie cebuli dymki w pierwszym miesiącu księżycowym, a szczypiorku w drugim. Jakie jest uzasadnienie tej zasady? Wynika ona z charakterystyki klimatycznej wiosny i właściwości tych warzyw.Po pierwsze, szczypiorek: ma ostry smak, pobudza pocenie się, rozprasza wiatr, rozgrzewa organizm, detoksykuje i wzmacnia smak. Szczypiorek jest ostry, rozgrzewający i nietoksyczny, wspomaga trawienie i zapewnia ciepło. Jest często stosowany w leczeniu niedoboru yang nerek i wycieku nasienia. Wiosna to nie tylko pora roku, w której budzi się organizm, ale także pora, w której aktywizują się szkodniki i bakterie.
Szczególnie po zimie większość ludzi odczuwa nadejście wiosny i pośpiesznie zrzuca warstwy odzieży. W połączeniu z osłabioną odpornością w tym okresie, nieostrożność może łatwo prowadzić do przeziębień i chorób. Cebula dymka ma właściwości antybakteryjne i napotne. Gotowana z imbirem na bulion i spożywana w celu wywołania pocenia się, skutecznie rozprasza zimno, rozprasza ciepło i leczy przeziębienia.
Regularne spożywanie kaszy z porami wspomaga energię yang, reguluje pracę jelit i wzmacnia środkowy energetyk, jednocześnie odblokowując meridiany. Jest odpowiednia dla osób z niedoborem zimna w plecach i bólem oraz uczuciem zimna w dolnej części pleców i kolanach. Gotowanie porów na kaszę ogrzewa śledzionę i żołądek oraz wspomaga energię yang.
2. Szpinak
Szpinak jest sezonowym warzywem wiosennym.Tradycyjna medycyna chińska uważa, że szpinak odżywia krew, hamuje krwawienie i nawilża suchość. Kompendium Materia Medica stwierdza: „Szpinak odblokowuje naczynia krwionośne, otwiera klatkę piersiową i przeponę, reguluje qi i harmonizuje środkowy palnik, gasi pragnienie i nawilża suchość, a jego korzenie są szczególnie silne”. Stanowi on korzystne uzupełnienie leczenia wiosennych dolegliwości, takich jak nadciśnienie, zawroty głowy, cukrzyca i anemia spowodowana niedoborem yin wątroby.Osoby cierpiące na nadciśnienie, zaparcia lub bóle głowy mogą rozważyć blanszowanie szpinaku we wrzącej wodzie, drobne posiekanie i wymieszanie z niewielką ilością oleju sezamowego i soli. Spożywany dwa razy dziennie jako danie warzywne, okazuje się bardzo skuteczny.
W przypadku cukrzycy należy umyć 60 g korzeni szpinaku i połączyć je z 15 g wyściółki żołądka kurczaka. Gotować na wolnym ogniu w wodzie i spożywać jako substytut herbaty. Alternatywnie można drobno posiekać korzenie szpinaku, zmielić wyściółkę żołądka kurczaka i ugotować razem z ryżem na owsiankę. W przypadku kurzej ślepoty należy utrzeć 500 g świeżego szpinaku na pastę, wycisnąć sok i przyjmować jedną dawkę dziennie w trzech porcjach. Aby uzyskać skuteczność, konieczne jest regularne stosowanie.Chociaż szpinak jest doskonałym warzywem i ziołem leczniczym, nie zaleca się jego nadmiernego spożywania. Wynika to z faktu, że szpinak zawiera kwas szczawiowy, który wiąże się z wapniem pochodzącym z innych pokarmów w organizmie, potencjalnie tworząc złogi szczawianu wapnia, które utrudniają wchłanianie wapnia. Nauczyciel Xiao Zhao zaleca blanszowanie szpinaku przed spożyciem, aby usunąć większość kwasu szczawiowego.
3. Torbaczka pasterska
Już w okresie Wiosny i Jesieni starożytni Chińczycy doceniali torbaczkę pasterską za jej wyśmienity smak. W czasach dynastii Tang dodawano ją do wiosennych naleśników, które zgodnie z tradycją spożywano w pierwszy dzień wiosny.
Wielu literatów i uczonych darzyło torebkę pasterza szczególnym sentymentem. Du Fu, żyjący w ubóstwie, często żywił się „starą wiosenną torebką pasterza rosnącą w cieniu muru”; Su Dongpo lubił zupę z torebki pasterza, rzodkwi i ryżu, nazywając ją „zupą Dongpo”.
Dlaczego torebka pasterza jest szczególnie polecana wiosną? Jej neutralny i lekko rozgrzewający charakter odżywia energię yang, a ponieważ kwitnie wiosną, jej spożywanie jest zgodne z zasadą tradycyjnej medycyny chińskiej dotyczącą sezonowego zachowania zdrowia. Torebka pasterza ma znaczną wartość leczniczą: Kompendium Materia Medica opisuje ją jako „o neutralnym charakterze, słodkim i łagodnym smaku; wzmacnia śledzionę, wspomaga diurezę, zatrzymuje krwawienie, detoksykuje, obniża ciśnienie krwi i poprawia wzrok”.Cała roślina ma zastosowanie lecznicze, oferując takie korzyści, jak poprawa wzroku, ochładzanie organizmu, obniżanie gorączki, pobudzanie oddawania moczu i leczenie czerwonki. Jej kwiaty i nasiona mogą zatrzymywać krwawienie i leczyć krwiomocz, zapalenie nerek, nadciśnienie, krwioplucie, czerwonkę, odrę, zawroty głowy i ból oczu.
W praktyce klinicznej torebka pasterza jest często stosowana w leczeniu różnych schorzeń krwotocznych, takich jak krwiomocz, funkcjonalne krwawienia z macicy u kobiet, krwotoki siatkówkowe u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i krwawienia z dziąseł. Jej silne działanie hemostatyczne wynika przede wszystkim z zawartości kwasu szczawiowego. Torebka pasterza ma neutralny charakter, dlatego jest ogólnie odpowiednia do spożycia przez większość osób, a szczególnie korzystna dla osób z chorobą wieńcową serca, otyłością, cukrzycą lub rakiem jelita grubego.Jednak torebka pasterza ma właściwości przeczyszczające i osoby cierpiące na luźne stolce lub biegunkę powinny ją spożywać z ostrożnością. Ponadto, ze względu na jej działanie hemostatyczne, nie należy jej przyjmować jednocześnie z lekami przeciwzakrzepowymi. Torebka pasterza zawiera kwas szczawiowy, dlatego przed spożyciem warto ją blanszować w gorącej wodzie, co jest korzystne dla zdrowia.